deel verzamelingen

Het werd op het eind van het stukje van gisteren een beetje gecompliceerd met al die Z11-en die een rol spelen als twee mensen samen zichzelf willen ontplooien.
De vele verschijningen van het Z11 in het spiegelpaleis van het leven! Wat is nou wat?

Vanmorgen kreeg ik een idee dat iets meer licht daarop schijnt.
Bruikbaar, denk ik, niet alleen in een langdurige (intieme) relatie tussen twee mensen, maar in alle gevallen, kort of lang durend, waarin twee of meer mensen samen iets willen creëren, wat dat dan ook is.

De inspiratie kwam opnieuw uit de wiskunde, waar met getallen en hoeveelheden wordt gespeeld.
Ik zag dat er hier een tak van deze sport is die zich wel met delen bezighoudt, maar waar breuken (delen die minder perfect zijn dan heel, minder dan 1)  niet noodzakelijkerwijs op het menu staan.
(Samen) Delen zonder al snel op een breuk te stuiten? Huh?

In het werken met deelverzamelingen wordt gewerkt met de relaties tussen alle elementen die de samengestelde werkelijkheid vormen.

plaatje gevonden op http://www.wanttoknow.nl/

Ik hoop dat dit plaatje wat herinneringen terughaalt uit je schooltijd.

In het kort:
De drie ringen bevatten allemaal vele opties, mogelijkheden.
Sommige van die opties vallen binnen de cirkel van 2 ringen.
Sommige opties vallen zelfs in drie ringen.
Omdat juist die opties recht doen aan waar alle betrokken ringen voor staan, zijn dat de duurzame opties waar ' iedereen wel bij vaart'.

Toegepast op een verbinding van 2 personen in de wereld:

de gekleurde cirkels geven de begrenzingen aan van velden vol opties  die als een mogelijkheid bekend zijn en een aantrekkelijkheid bezitten

Waarom ik drie cirkels teken en niet twee met een overlap van 'wij' staat in deze blog post van gisteren.

Waar 2 mensen de mogelijkheden die op henzelf en hen samen betrekking hebben onderzoeken, zien zich geplaatst voor opties opgedeeld in 7 deelverzameling uit het totale veld van bekende opties met aantrekkelijke aspecten (soms in de uitvoering, soms in het effect ervan).

Voor de goede orde, dit zegt niets over tot welke keuze(s) gekomen wordt en wie of wat in die beslissing doorslaggevend is! Daar valt nog heel veel over te zeggen , wat echt buiten het bestek van dit specifieke blog stukje valt.

Het is gemakkelijk voorstelbaar dat het meeste genoegen wordt beleefd en het beste effect voor zowel de korte als de lange termijn naarmate er voor de vormgeving van het leven voor meer opties gekozen wordt die gedeeld worden. Duurzaam werd dat veld genoemd in de eerdere illustratie. Als relatief weinig voor de uitvoering van duurzame oplossingen gekozen wordt, beïnvloedt dat sterk de kwaliteit van de effecten, op een langere termijn.

Het is ook gemakkelijk voorstelbaar dat informatie delen, ieders indrukken van aanwezige opties, belangrijk is zodat iedere betrokkene zicht heeft op welke opties zich waar in het totale speelveld bevinden.

Je kan geen optie catalogiseren in je velden waar je geen weet van hebt.

Woordspeling, maar o zo relevant: Je kan niet weten wat waar is als je niet weet waar het is.

Ieder doet er dan ook goed aan om een optie die als een aantrekkelijke mogelijkheid gezien wordt te berde brengen,zeker als het zeer waarschijnlijk is dat de uitvoering ervan consequenties heeft voor meerdere betrokkenen.

Als ieder gerespecteerd wordt om dan toch in ieder geval zelf te mogen bepalen wat zij in hun eigen cirkel waar catalogiseren, dan geeft dat een betrouwbare weergave van hoe het veld van de opties erbij ligt.

Ofwel, dingen voor elkaar invullen, ( ' hij wil wel', ' ' zij kan wel'), hoe goed bedoeld ook, kan ervoor zorgen dat je met een niet accurate actuele voorstelling van zaken werkt.
Zelfs al wil iemand altijd wel een boodschapje voor je doen zonder problemen.... factoren kunnen vandaag anders zijn: ziek, druk, moe, iets anders van plan.

Wie al moe wordt bij de gedachte dat dan iedere ademtocht zowat overlegd moet worden en besproken en afgestemd...... goed nieuws....... wie zijn Z11 bewust zijn traint, krijgt een seintje als er zich belangrijke wijzigingen voordoen in een van de velden waar jij je energie in geïnvesteerd hebt en er opheldering ergens over nodig is. Omdat je dan voelt, waarneemt, merkt in welk veld de wijziging plaats heeft, weet je ook met wie de afstemming nodig is en waarover.

Die informatie bereikt je dan via non-verbale kanalen. Zelfs als iemand iets wat voor jou relevant is actief probeert te verbergen of je van het tegendeel probeert te overtuigen.
Iets wat eerst 'daar' was (en duidelijk belangrijk en aantrekkelijk voor die ander) dat opeens van de radar verdwijnt en niet al snel helder in een ander veld opduikt of spanningsloos getraceerd kan worden waarom het nu van de kaart is..... en je merkt dat die ander 'van de kaart is'......dan ... is dat ook informatie over de orde en algehele toestand op het totale speelveld.  Een nieuwe range aan meer en minder aantrekkelijke mogelijkheden om ermee om te gaan zich dan doorgaans in de verzamelingen aan.

Boeiend, die dynamiek van hoe alles met alles verbonden  is!

de som der delen

We zijn collectief dol op sprookjes.

We brengen onszelf in een lastig parket tegen de tijd dat we in die onderdelen van mythes echt gaan geloven die behoorlijk aantoonbaar de realiteit geweld aandoen.

Laat ik hier de veelgebruikte magische toverformule voor een relatie bijvoorbeeld eens onder de loep nemen, of ... op de spiegel leggen.

1 plus 1 is drie.

Dat is de algemeen aangenomen gevleugelde zin die uitdrukt dat het geheel van de relatie meer is (zelfs moet zijn) dan de som der delen.

Misschien heb ik onvoldoende opgelet in de eerste klas van de lagere school.

Maar 1 van iets, met nog 1 daarbij.....leidt wel tot een eenvoudige uitkomst waar ze beiden deel van uitmaken, maar zolang ze geen chemische reactie aangaan en in totaal iets anders veranderen, met heel andere eigenschappen dan de originele bestanddelen, is de uitkomst volgens mij gewoon een heel stabiel blijvend, hoe vaak je dit experiment ook herhaald, 2.

Twee mensen, blij met elkaar, willen zich graag samen verder ontplooien en met de magische formule in gedachten, kijken vol verwachting uit naar hoe het -meer zijn dan de som der delen- , die bekende voorgespiegelde eenheid van drie vorm krijgt.

Omdat die drie de voorgeschreven uitkomst is, wringt iedere 1 zich in een bocht, die geen sluitend geheel vormt, om dat tot stand te brengen.
Leg dat op elkaar en he, inderdaad de drie verschijnt!
Maar om nou te zeggen dat dat voelt als meer dan de som der delen?
Niet echt!

Ieder is het zicht op zich Z11 enigszins in dit proces kwijt geraakt.

Is het dan een leugen? Is het gewoon weg onmogelijk voor twee mensen om samen te komen en zich vanuit die basis harmonieus allebei in alsmaar beter versies van zichzelf  kunnen ontwikkelen op een plezierige manier en zo samen door het leven gaan en aan gezamenlijke doelen werken?

Die conclusie lijkt me ook niet onmiddellijk gerechtvaardigd.

Beginnen met de vaststelling dat 1 persoon plus 1 persoon gewoon 2 personen is, lijkt me een realistisch begin. Vaststellen dat geen van beiden  de helft (1/2) van de ander is lijkt me ook een nuttige observatie om mee te werken.

Daarmee is de relationele calculator gekalibreerd, geijkt op de eenheid van eenzijn.

Daarna kan vervolgens de lol beginnen als je op elkaar kunt rekenen en met elkaars hoogste waarden rekening kunt houden.

Als twee volledige hele z-elven dan bij elkaar komen, betekent dat dat twee mensen bij  elkaar zijn gekomen die weten wat het is om in een samengestelde eenheid te opereren. (zie voor detail uitleg deze blog post).

Je kan natuurlijk zeggen, 2 Z11-en is samen 22, wat nog steeds precies hetzelfde is als de som der delen 11 + 11 = 22

Maar de som van het delen van je hoogste waarden en bekijken hoe ieder Z11 daarvan kan groeien en de gezamenlijke realiteit meer en nieuwe aantrekkelijke mogelijkheden kent dan voorheen, dan voelt ieder zelf dat je bij de som van samen delen meer kan worden.

Daar verlaten we wel de kunst van de wiskunde en komen we in omgangskunde-plus terecht, de levenskunst.

Delen is in relationele levenslust bevorderende zin niet de kunst van het wegmaken, wegpoetsen, onzichtbaar of minder maken en afbreuk doen van enig deel van welk Z11 dan ook.
Delen is een stuk minder moeilijk dan het lijkt en hoeft helemaal niet tot breuken te leiden. Bij mensen die doorleeft bewust begrijpen dat twee verschillende dingen van gelijke waarde prima kunnen co-existeren in een zinvol samengesteld verband dat zich verder evolueert.

De drie-eenheid die dit mogelijk maakt is er wel:

- wat wil ik in mijzelf ontwikkelen?
- wat wil jij in jezelf ontwikkelen?
- hoe kunnen we dit op een harmonieuze manier samen mogelijk maken?

ofwel

uitdrukking geven aan wat van waarde is voor de entiteit 'ik'  (ikzelf)
luisteren naar wat van waarde is voor de entiteit 'ander' (jijzelf)
actief en bewust vorm geven aan de mogelijkheden van de entiteit 'ons' (onszelf)

De som die dus wel werkt is:

1 + 1 + 1 = 3

of z11s

11 + 11 + 11 = 33

of als ik heel zuiver ben bestaat de formule misschien  wel hieruit:

11 + 11 + 11 + 11 + 11 + 11 = 66

het ikZ11 (van de ene partner) +
het ikZ11 ( van de andere partner) +
het jijZ11 (wat de ene partner van de andere partner oppikt) +
het jijZ11 (wat de andere partner van de ene partner oppikt +
het onsZ11 (vanuit de ene partner gezien) +
het onsZ11 (vanuit de andere partner gezien)

Wat denk jij hier Z11 van?

onuitwisbaar

Gisteren had ik het over sprookjes, vandaag toont de spiegel haar volledige essentie, helder, levendig, speels, wonderlijk, multidimensionaal, in het hier en nu..

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, vertel me :" Verhelder alsjeblieft een groot misverstand"

Veel mensen zijn op zoek naar hoe ze een onuitwisbare indruk kunnen maken die levendig is, aantrekkelijk en authentiek.
Veel mensen die hier actief zinvolle mogelijkheden voor zoeken, komen in boeken, in films, in liedjes, in inspirerende bijeenkomsten en op websites de aanwijzing tegen dat het leven een spiegelpaleis is, met een simpele regel: send equals receive.

Hoe dit dan vervolgens praktisch werkt in de dagelijkse dag, blijft voor velen een raadsel.
Totdat je werkelijk de essentie van een spiegel te pakken hebt.

Het maken van een onuitwisbare levendige indruk, volledig in lijn met wat nu echt IS (authentiek), ontstaat niet door te bedenken wat je nu eens zou kunnen (be-)tekenen.
Het is niet iets wat je op een magische manier met je vingers, met mooie woorden of plaatjes op het oppervlak van het beeldscherm voor je eigen (en andermans) ogen tevoorschijn tovert.

Het enige werkelijke levendige, volledige authentieke beeld, die letterlijk een onuitwisbare indruk creëert, komt tevoorschijn als er zo goed als niets meer uit te wissen valt.
Wat jij (multidimensionaal) betekent voor jezelf binnen de context van je omgeving, is nooit helderder en stralender voor je in beeld gebracht dan in de spiegel (niet op de spiegel).

Dan weet je, de spiegel van de ziel is ervoor gemaakt zodat je kunt zien wie je er met je ZIJN in BENT.

Daar is niets vaags of mysterieus aan.
Helderheid en duidelijkheid zijn er juist kenmerken van.
Het vraagt ook juist niet van je om ook maar iets weg te poetsen van wie jij werkelijk bent en aspecten van jezelf bedekt te laten (zodat de andere aspecten uit hun verband en uit de werkelijke context kunnen worden bekeken.) en met mooie woorden te vullen.

Toegepaste wiskunde dus, het wegnemen (wissen) van alles wat een troebele laag aan de oppervlakte veroorzaakt.

Dank je wel spiegel.
Ik zie zo wel heel helder dat ik met mijn vingers, deze mooie woorden op de oppervlakte van een beelscherm wil laten verschijnen.
Zo maak ik kwaliteitsspiegels, waar iedereen zich Z11 in kan spiegelen, zich met een glimlach verbazend over alle omkeringen die deel zijn van dat spiegelingsproces.

(-:

O ja, voor wie denkt dat - zelf niet in de spiegel van de ziel kijken-  een goede oplossing is om een authentieke (positieve) onuitwisbare indruk te creëren, mist een belangrijk aspect van dit spiegelpaleis.
Er s niet slechts een enkele spiegel van de ziel.
Veel mensen weten wat de spiegels van de ziel genoemd worden: ogen.

Wie jou alleen of voornamelijk kent via interacties die via een beeldscherm verlopen, ziet jouw multidimensionale  ZIJN niet, ervaart jouw diepste totale wezen niet.
Het zijn de mensen in je directe omgeving die zien, horen, ruiken, voelen, proeven, blootgesteld worden aan de aspecten die jij allemaal mist in dit leven.

Het werkwoord hier is trouwens niet missen.
Het werkwoord hier is misten.
Wat jij allemaal probeert te verhullen en verbergen en anders te laten lijken dan het werkelijk is.
Met hun spiegels van de ziel, zien ze beide kanten van wat jij aan het doen bent, dat wat echt is en dat wat jij op de spiegel aanbrengt (voorspiegelt).

taal(v)aardig vanZ11sprekend

In dit blog maar ik talloze verbindingen tussen twee dingen die hetzelfde zijn, toch een totaal verschillende waarde en/of functie hebben en samen toch heel aardig een andere boodschap overbrengen.Een boodschap die niet meer en niet minder is dan een uitnodiging  aan jou om ook na te denken over ( en te spelen met) een hogere, samengestelde orde en jouw rol daarin, liefst met een glimlach.

Het symbool 11 leent zich er fantastisch voor om op de spiegel van het bewust zijn mee te spelen, zoals hier in wiskundige zin volledig uitgelegd.

Vandaag heb ik zin aan een grensoverschrijdende taalkundige bespiegeling.

In Nederland wordt een bepaalde reeks woorden door mensen die actief aanwijzingen uit de christelijke traditie dagelijks in praktijk brengen veel gebruikt. Deze reeks woorden, door hen gebed genoemd, heet 'Het Onze Vader'.

Het is bedoeld om even, gezamenlijk of alleen, stil te staan bij de krachten die ervoor zorgen dat je mag ontvangen wat je krijgt en kunt geven wat je hebt.

Als ambassadeur van me-time (even al je activiteiten onderbreken wat je aan het doen bent en aandacht hebben voor het proces) herken ik hierin een me-time-methode.

Via het, met je volle aandacht opzeggen van een vaste reeks woorden die rust, dankbaarheid en oog hebben voor het proces uitdrukken, .... verbind je je even met jezelf. Dat wil zeggen, met de samengestelde eenheid dus: het collectief dat net even wat omvangrijker is dan jij in je individuele uppie: je-Z-11.

Aardige observatie daarbij is dat dit gebed met een ander woord voor elf begint.

Iedere Franstalige zal dat onmiddellijk herkennen.

Onze is elf, in het Frans.

Toeval?

Dat gebeurt maar een keer?

Ik zie tenminste ook al een tweede keer. Reis met me mee naar een andere plaats en een andere tijd......

Er is een genre fantastische verhalen, waarin het goede altijd weliswaar behoorlijk uitgedaagd wordt om zich te tonen, maar dan toch uiteindelijk lang en gelukkig leeft.

Wij noemen het sprookje, de Engelsen fairytale.

 (Een fairy is een soort elfje, trouwens....!!)

In het Nederlands begint dat type verhaal bijna altijd met :"Er was eens....."

In het Engels is het traditionele begin:" Once upon a time....."

Vraag een Spaanstalige waar een Engelse fairytale mee begint en hij zou zomaar kunnen zeggen:
" Met 11."

Once is 11 in het Spaans.

Zou het dan wellicht echt zo kunnen zijn, dat als je wilt dat je leven zich als een sprookje ontvouwt, waarbij je natuurlijk wel uitgedaagd wordt om je goedheid voor het voetlicht te brengen, ook onder lastige omstandigheden, dat dat verhaal met je Z-11 begint?

Wat denk jij Z-11?

Onzember

Het is vandaag 31 januari, de laatste dag van de maand waarin ik dit blog begon.

De eerste maand van het jaar, dat is wat we met zijn allen tegenwoordig hebben afgesproken dat dit is.

Toch is het op de kalender nog altijd heel duidelijk te zien dat het slechts een collectieve afspraak is

(en/of dat we er genoegen in scheppen elkaar collectief iets te laten geloven waarvan we zelf weten dat anders is?)

De maanden september, oktober, november en december zijn respectievelijk genoemd naar de nummers 7, 8, 9 en 10 en waren ook ooit de 7e, 8e, 9e en tiende maand van het jaar in de toen collectief afgesproken ordening van tijd.

Als er dan even blijven bij het idee dat er 12 maanden zijn (en het jaar niet ophoudt bij het tellen tot 10), dan zou je ook kunnen zeggen dat het vandaag 31 onzember is. De elfde maand. Wat een mooie maand om een blog over Z11 te beginnen ;-)

Grappig trouwens de relatie tussen 9 en 11 ( nov- komt van 9 is de 11e maand) in het licht van dit blog stukje.

Tot in douzember!

Wie het trouwens leuk vind om meer over mijn ervaringen met collectief bewustzijn te lezen kan op dit blog terecht (wel in het Engels).

het doel voor ogen

Wie had ooit gedacht dat ik nog eens wijsheid en inspiratie zou vinden in dit spelletje dat met twee teams van ieder 11 personen wordt gespeeld op een grasveldje met een bal......

Er is een specifiek advies buitengewoon gangbaar als het gaat over 'een succesvol leven', wat algemeen beschouwd wordt als een uitstekend idee :

Houd je eigen doel altijd voor ogen.

Ontmoet hier, in deze blog post, de keeper die zijn eigen doel altijd voor ogen houdt.

Z11 nadenkend, wat denk je?

Is hij betrokken bij het spelletje dat aan de gang is, of drukker met de reacties van het publiek te peilen?
Heeft hij speloverzicht, enig idee waar de bal is of de andere spelers op het veld?
Heeft hij invloed op het spelverloop?
Heeft hij plezier in zijn rol als keeper?
Vervult hij de rol van doelverdediger met verve?
Ervaart hij dat hij in teamverband aan het spelen is?
Brengt het volgen van dit gangbare advies hem (en zijn team) inderdaad dichter tot het bereiken van het gewenste resultaat?

Zou hij wellicht chronisch het gevoel kunnen hebben dat er wel erg veel langs hem heengaat, met een gevoel van 'verlies'?

Is hij erg gelukkig en succesvol?

Voor hem (en zijn 10 kornuiten en de 11 betrokken bij het spel) is het wellicht aanbevelenswaardig om toch vooral andermans doel voor ogen te houden en er alle inspanningen op te richten om daar iets aan toe te voegen.
Tenzij ik natuurlijk helemaal niets van de aard van het spelletje begrijp :-)

Maar voor zover ik het speelveld overzie wordt geen enkele team erg gelukkig van teamleden die al hun energie en inspanningen richten op hun eigen doelstellingen.
Mogelijk is het andere team best wel (even) blij een keeper te ontmoeten die zijn volle aandacht richt op de inhoud van zijn eigen doel en de reacties van het publiek. Toch zal dit team hem/haar niet snel een plaats binnen de eigen geledingen aanbieden, om voor de hand liggende redenen.

Waarschijnlijk niet eens alleen omdat ze het liefst willen winnen, maar vermoedelijk ook omdat een groot deel van de lol van het spelletje zit in het spelen in teamverband en de kans te hebben je krachten te kunnen ervaren en meten en je talenten zo maximaal te ontplooien.
Toch?

Zou dat spelletje met 2 x 11 nou echt zo anders in elkaar zitten dan het spelletje met Z11?

Wat denk jij Z11?

Bipolaire verkenningen

“ Om mijn hoogste waarde van mijn Z11 te realiseren, moet ik dan eenvormig zijn?”

---Tja---

“ Maar ik kan niet altijd hetzelfde zijn. Ik heb zo duidelijk twee verschillende kanten die elkaar echt niet raken!

---Tja---

“De ene kant van mij is mij (en anderen) duidelijk veel meer waard. Dus die zet ik het liefst voorop!”

---Tja---

“Maar zonder die andere kant voel ik me niet compleet me-Z11!”

---Tja---

“Dat deel van mezelf kan ik echt met niemand met goed fatsoen delen!”

---Tja---

“Toch is het een hele primaire kant van mij.”

---Tja---

“Zijn mensen mij nog wel toegeNEGEN als ik heel duidelijk mijn totale hoogste waarde leidend laat zijn?”

---Tja---

“Houden er nog wel mensen van mij als ik laat zien wie ik ben als ik totaal me-Z11 ben? Vinden ze me niet een zonderling of een eenling?”

---Tja---

Hetzelfde gesprek, met een (esoterische) symbolische wiskundige laag eraan toegevoegd.

“ Om mijn hoogste waarde van mijn Z11 te realiseren, moet ik dan eenvormig zijn?”
---Tja---
 “ het getal 11 bestaat altijd uit een samengesteld symbool dat bestaat uit twee enen”

“ Maar ik kan niet altijd hetzelfde zijn. Ik heb zo duidelijk twee verschillende kanten die elkaar echt niet raken!”
---Tja---
“ Het getal elf bestaat uit twee elementen, die elkaar helemaal niet overlappen.”

“De ene kant van mij is mij (en anderen) duidelijk veel meer waard. Dus die zet ik het liefst voorop!”
---Tja---
“ De ene 1 representeert een tiental,  de andere een enkele een. 10 is observeerbaar een hogere waarde dan 1 en staat in de presentatie van het concept 11 inderdaad voorop.”

“Maar zonder die andere kant voel ik me niet compleet me-Z11!”
---Tja---
“Een 11 waaraan een 1 ontbreekt, ziet er niet uit als een elf, gedraagt zich niet als een elf”

“Dat deel van mezelf kan ik echt met niemand met goed fatsoen delen!”
---Tja---
“ De 1 die 10 representeert is deelbaar. De minder waardevolle enkele 1, is niet deelbaar door iets anders dan zichzelf.”

“Toch is het een hele primaire kant van mij.”
---Tja---
“ Het is een kenmerk van alle priem ( primaire) getallen dat ze alleen te delen zijn door/met zichzelf. Observeer hoe 11 en 1 allebei priemgetallen zijn.
Toch blijkt in de esoterische symboliek de 11 wel in staat tot delen en verenigen, iets wat een enkele 1 niet kan:
1 (symbool van het tiental in elf) + 1 ( symbool van het enkelvoud in elf) = 2 (aspecten).
Twee ‘ stuks’ kunnen uitstekend gedeeld worden”

“Zijn mensen mij nog wel toegeNEGEN als ik heel duidelijk mijn totale hoogste waarde leidend laat zijn?”
---Tja---
“Een  Z11 realiserend mens is de mensheid zeer toege9 en meer.
Ben je jezelf nog wel toegenegen als je functioneert op een niveau van (veel) minder dan 9, terwijl je jezelf al lang als een volwaardige 9 hebt gekend?
Ben je jezelf nog wel toegenegen als je duidelijk minder functioneert dan diegene die binnen je bereik ligt om met meer gemak comfortabel in te kunnen groeien om te zijn?”

“Houden er nog wel mensen van mij als ik laat zien wie ik ben als ik totaal me-Z11 ben? Ben ik in hun ogen dan niet een zonderling of een eenling?
---Tja---
“ Het beeld wat je laat zien is een  helder duidelijk Z11 beeld en dat is wat anderen kunnen zien.
Een zonderling, bevat ergens een symbool zonder intrinsieke waarde (0).  Dat kan ‘0’ zijn, maar bijvoorbeeld ook  ‘10’.
Anderen zien alleen een vreemde eenling als ze ophouden met kijken nadat ze de eerste 1 van je hebben gezien, bijvoorbeeld omdat ze niet bekend  zijn met het concept van samengestelde waarden.

Wie slechts in staat is om tot 9 te tellen, begrijpt simpelweg niet goed ( is niet bekende met) wat jij symboliseert en naleeft:” Het Z11? Hoogste waarden? Huh…. Maar ik zie geen 9!” En dat klopt uiteraard als een bus. Er is geen 9 zichtbaar in Z11.
Maar er zitten wel 9 appels in 11 appels, dus die waarde is er natuurlijk wel!

Dit illustreert meteen dat wie zijn eigen Z11 kan zijn, er ook voor kan kiezen om tijdelijk ‘minder’ te laten zien. Dat doet een bewust  Z11 altijd alleen maar met het doel anderen te helpen om een hogere waarde in zichzelf aan te kunnen boren, de rijkdom van groei en evolutie en betere mogelijkheden te delen.

Dus als een 11 intensief met een 9 in gesprek is, kan het soms beter werken om zich tijdelijk vooral 9 en een 10 te tonen, als een voorbeeld hoe die stap gemaakt kan worden naar een hogere samengestelde waarde. Wat je niet kent, kun je immers niet kiezen en zelf toepassen.

Maar de stap van 9 naar 10  gaat kan natuurlijk eenvoudig de persoon in enorme verwarring brengen (vooral omdat deze groei, deze toename van ‘ iets’  niet om concrete dingen zoals appels of schijfjes metaal of plakjes bedrukt papier gaat, maar om niet-tastbare dingen zoals ‘energie in beweging’)  :
“ Iemand die zo waardevol lijkt, (zoveel goede kwaliteiten met mij gemeen heeft) zoveel ervaring heeft (de hoogste waarde 9) kan zich opeens zo zonderling gedragen ( waarde 1 en 0 nota bene, het laagste van het laagste…… !) kinderachtig en ronduit niet in lijn met het leven zoals ik het ken…. niet van deze wereld!
En dan is er die uitnodiging om hetzelfde te doen! Mijn huidige hoogste waarden los te laten voor iets wat ik alleen maar herken als minder?
En dan zegt ze vervolgens stralend dat het zo bijzonder en waardevol is om ‘ hetzelfde ding tegelijkertijd vanuit meerdere kanten te kunnen bekijken op verschillende posities?
Daaaaaacht het niet! Mij niet gezien.”

Met dit scenario in gedachten, waarom zou je in vredesnaam als een zonderling willen worden beschouwd door medemensen?
Precies, in vredesnaam.
Een Z11 heeft vrede, is vrede, begrijpt vrede als de stabiliteit die voortvloeit uit een samengestelde realiteit waarin verschillende dingen, op verschillende posities, bijdragen aan een eenheid in verscheidenheid, van aspecten die erg veel met elkaar gemeen hebben en toch een verschillende functie vervullen in het geheel.
Wie het concept van co-existerende samengestelde waarden doorleeft begrijpt, ziet een hele speeltuin aan mogelijkheden opengaan: Je kan 13 maken, 56 componeren, 87 uitproberen en wat nou als je 3 getallen gebruikt…WOW… het leven houdt niet op bij 9, maar heeft oneindige mogelijkheden om mee te spelen!

Wie een 9 is en vrede in zichzelf ( zijn gemeenschap of de hele wereld) zoekt, zoekt op de juiste plek: het Z11.