voedend

Gisteren las ik een zin die me aansprak in een boek van Thomas Moore, een Amerikaanse voormalige monnik die psychotherapeut is geworden met een benadering die meer 'bezield' en bezielend is dan mechanisch.

Hij schrijft hoeveel ruimte het in jezelf kan bieden als je de basisvraag van je keuzes en overwegingen voor acties aanpast.

Hij suggereert om "Is dit 'goed' of  'fout' ? " in te ruilen voor "Is dit voedend of verwaterend?".

Ik vond dat heel beeldend.

Het spectrum 'goed versus fout' heeft zoveel statische kenmerken, is zo polariserend in 2 opties die elkaar geheel uitsluiten. Op zoek naar een 'feit' in je database van morele meningen, waar zelden iets 100% goed wordt gevonden of 100% fout. 

De ziel, het leven, energie, het collectief bewustzijn is niet zo van de 'feiten' ( niets is intrinsiek ten alle tijden goed of ten alle tijden fout), maar meer van de zinvolle ordening en hantering van gegevens.

Zou het zo zijn dat als je heel erg geïnteresseerd bent in het vinden van 'feiten met eeuwigheidswaarde', je ziel, het leven, je energie, het collectieve waardensysteem een stapje naar achteren doet, omdat je dat in die bron simpelweg niet kunt vinden?!

Het is alsof je zoekt naar een recept voor taart in een popencyclopedie......de kans dat daar iets zinvols en toepasselijks uitkomt is gering en dat weet je gauw genoeg en dus ' grijpt' je geest naar een andere type, beter passend bij de aard van je basisvraag,  bron: kookboeken.

Kookboeken, met recepten voor o.a. 'taart' ( 'goed' en ' fout' beoordelingen, die je letterlijk kunt afwegen en reproduceren) vind je het meest gerubriceerd in je groepswaardensysteem: naar grootmoeders recept, naar regionaal recept, naar eigen recept, gezonde recepten, lekker zoet, simpele recepten in de kinderkeuken, dieetrecepten, snel-klaar recepten.......

Zoek je afwegingen of ingrediënten van de keuzes die je wilt vormgeven met energie-investeringen (mogelijkheden dus) alleen en samengesteld 'voedend' of ' verwaterend' zijn?

Wil je dat doen met inachtneming van alle relevante factoren en waarden in je huidige situatie?
Dan kan dat bijzonder goed gedaan worden gebruik makend van een andere bron: de ziel, het leven, het collectief bewustzijn.

Dat raadpleegt het veld van de mogelijkheden op een heel andere manier, weids, non-polariserende, verbindend, harmoniserend (met fuzzy logic)

Pasklare recepten? Tja, ook die komen dan regelmatig naar voren als suggestie.
Het wiel hoeft echt niet voor iedere situatie geheel opnieuw uitgevonden te worden.

Soms ook nieuwe invalshoeken, onverwachte combinaties (onverwacht: als je alleen een selectie uit de al bekende en ruimschoots gepubliceerde recepten verwacht) en potentieel hoogwaardige, alternatieve denkrichtingen.

Met een bijzonder ingrediënt dat geen enkel ' kookboek' levert: op maat gemaakt, voedend (voor de ziel, de persoonlijke groei en de gemeenschapszin)  voor alle betrokkenen.

Reuze handig dat ook die bron altijd in je belevingswereld aanwezig is, waar je ook gaat.

van Z11 sprekend

Er is geen woord zo compleet vanzelfsprekend als het woord vanzelfsprekend.

Over wat nou eigenlijk vanzelfsprekend is, draait mogelijk al het gekissebis op deze wereld, intern en extern. Van een klein onbenullig huishoudelijk meningsverschil tot een volledig escalerende wereldoorlog.

Wat nou als dat-wat-vanzelfsprekend is, datgene is wat spreekt van het zelf?

Wat nou als dat wat het meest vanzelfsprekend is, de minste woorden nodig heeft, de minste uitleg, het minste uiterlijk vertoon en......het hoogste resultaat met de minste moeite op een natuurlijke wijze bereikt?

Wat nou als dat wat op die manier het meest vanzelfsprekend is, daardoor het minst opgemerkt wordt
...omdat het zo.... tja.....vanzelfsprekend is ?

Zou het dan kunnen zijn dat je het pas waardeert als het er niet meer is!?

Wat nou als waardering voor wat van de hoogste (harmonieuze gemeenschappelijke) waarden van Z11 spreekt, eens wat vanzelfsprekender werd, nu het er nog is?

Wat is voor jouzelf van-Z11-sprekend?

Is jouw gedrag .. (je acties en keuzes die alle informatie overdragen over het model van de wereld zoals jij dat vanzelfsprekend vindt dat het leven in elkaar zit) ook 'sprekend' (van) jouw hoogste Z11?

Of is die keuze niet zo vanzelfsprekend?

Omdat dat voor anderen niet zo'n vanzelfsprekende keuze is, wellicht?

Van welk Z11 spreek jij?

de waarde van waardig

Gisteren legde ik aan iemand mijn inzichten over menselijke waarden in relatie tot menswaardigheid uit.

Ik vond het Z11 heel aardig verwoord.
Maar ja..... geen waardig zonder aardig.....:-) ?!
Dus plaats ik het ook hier op het blog.

-----

Laat me hier de subtiele nuanceverschillen tussen een individueel (1), een groeps (2)- en het collectieve (3) menselijke waardensysteem  (zo kort mogelijk) toelichten

3 menselijke waardensystemen

Ieder mens raadpleegt, privé en in zijn werk constant (al deze) menselijke waardensystemen.
Dat is het morele referentiekader waar al het gedrag op gebaseerd is.
Het voorziet een ieder (met de snelheid van het licht, van binnenuit) van relevante informatie over hoe je het beste kunt omgaan met een situatie, gebaseerd op concrete eerdere ervaringen met soortgelijke situaties.
Deze 3 waardensystemen lopen naadloos (en dynamisch) in elkaar over.

Wat als OK gelabeld is in het individuele waardensysteem kan prima overlappen met wat OK is in het groepswaardenssysteem en het collectieve menselijke waardensysteem. Dan loopt alles op rolletjes.
Het is echter ook heel natuurlijk en normaal dat mensen er in hun ontwikkeling tegenaan lopen dat er waarden met elkaar in conflict komen: in rol A vind je iets heel OK in je eigen individuele waardensysteem  dat in rol B opeens als niet-OK wordt bestempeld, mogelijk omdat je in rol B deel uitmaakt van een andere groep, waar andere normen en waarden gelden. (Het is een cruciaal onderdeel van het (verbrandings-) proces dat de motor van de sociaal-emotionele groei in beweging houdt.) ( zie deze Engelstalige blog post over de rol van verwarring)

Het is dan een kwestie van ‘waar het meeste belang’ aan gehecht wordt, dat bepaalt hoe dit (innerlijk) conflict opgelost wordt. Meestal vindt er een interne stemming plaats die bepaalt wat wel OK is en wat niet… wie (rol A of rol B) deze stemronde zogezegd wint.

In de huidige stand van zaken, is de ‘winnaar’ meestal te vinden daar waar eigenbelang ( het individueel waardensysteem) goed wegkomt met redenen die aanvaardbaar zijn binnen het groepsnormbesef (het groepswaardensysteem)….d.w.z. de groep(en) waar de besluitvormers zelf actief mee te maken hebt in de dagelijkse dag en (door die groep, die op dat moment als ' meest eigen' wordt gezien) op aangesproken, beoordeeld en afgerekend worden.

Delen van de informatie uit de derde laag (het belang van de collectieve waarden) raken gemakkelijk en snel ondergesneeuwd wanneer de spanningen in conflictsituaties toenemen. Dit gebeurt simpelweg doordat  de  'anderen’ uit het collectief die een veel minder prominente rol spelen in het keuzeproces (en in de in-het-oog- springende onderdelen van de dagelijkse dag), minder in beeld zijn. Ze hebben geen duidelijk profiel, geen eenduidig gezicht, geen heldere eigen stem, geen standpunten gevat in stevige taal en.... voor zover jij kan zien, niets (over jou) te zeggen of (over jou) te beslissen. Vormen dus geen factor van cruciale betekenis in je onmiddellijke bewustzijn.

(Sorry, alle goede bedoelingen ten spijt, inspraakprocedures en stemrecht voorkomen niet dat er wezenlijke belangen bij complexe issues in onvoldoende mate en onvoldoende genuanceerd boven tafel komen.)

Hoewel het best te begrijpen is waarom het zo gaat, is het ook jammer dat het zo gaat omdat het uiteindelijk niet in het duurzame belang voor de ontwikkeling van de hele gemeenschap is.

Duurzame oplossingen doen recht aan de hoogste waarden in het collectieve menselijke waardensysteem, waardoor dit type oplossingen altijd (intrinsiek) recht doet aan de individuen in iedere rol die ze in welke subgroep dan ook op zich nemen.

Oplossingen die echter schade toebrengen aan menselijke waardigheid, ergens in het  (meestal meer onzichtbare, stille deel van het hele) systeem, brengen namelijk altijd menselijke verontwaardigdheid voort.

“Waarom schaadt dit collectief waar ik deel van uitmaak (en actief aan bijdraag) mijn belangen?” is een boeiende voedingsbodem voor allerlei typen ontwikkelingen.
Soms zijn dat geweldige en weldadige persoonlijke initiatieven, vaak ook simpelweg gewelddadige.

Voor velen blijkt uit hun eigen ervaringen met de maatschappij dat  ‘schade toebrengen’  (meestal het hardst gevoeld in het domein van de onderlinge betrekkingen) kennelijk behoort tot de ‘normale’ collectieve mores. Zo hoort het er dus aan toe te gaan…?!

Als dat  dan inderdaad normaal  (de geaccepteerde norm) is, dan zou je toch wel ‘ goed gek’ zijn als jij je dan individueel nog erg druk zou maken in het investeren in overkoepelende menselijke belangen en welzijn?

Maar als schade toebrengen aan een deel van het geheel, hoe klein en bijna ongemerkt ook, geaccepteerd gedrag is van de hoogste orde, met de hoogste waardering, het navolgen waard is….. wat doet dat met de kwaliteit van de samenleving als geheel op de lange duur?

Een klein beetje schade, brengt een klein beetje verontwaardiging voort.
Dat kan meestal nog wel laconiek opgevangen worden. Mensen, groepen, gemeenschappen bezitten aardig wat veerkracht en loyaliteit en kunnen wel tegen een stootje hier en daar.

Maar voortdurend accumulerende kleine schades, leveren op termijn, toch een grote collectieve verontwaardiging op, die overal zichtbaar en voelbaar wordt als ‘ongezond’ , ‘onprettig’ , ‘onleefbaar’ en ‘stressvol’.

Begrijp me alstublieft goed.
Ik vermoed hierin geen kwade opzet en leg geen enkele schuld bij een individu of groepering neer.
Wat ik hier wil benadrukken is dat ik kansen zie (met inzet van onder andere methoden uit de toegepaste groepsdynamica) om deze tendens op een betrekkelijk simpele manier te keren.
Vooral door besluitvormingsprocessen te voeden met meer opties die bevorderend zijn voor de ontwikkeling van alle betrokkenen, met informatie die daartoe bewust wordt geïncorporeerd uit die derde, overkoepelde schil in het menselijke waardensysteem: die de menselijk waarden bevat van een diepgewortelde gemeenschapszin.

-----

Het ' veld van de mogelijkheden' ( met de drie cirkels, waardensystemen) belicht vanuit een iets ander gezichtspunt.

veilig

Een quote van Paulo Coelho (een schrijver/ spiritueel inspirator) die ik gisteren las vormt de basis van dit blog stukje.

Een schip is het veiligst 

wanneer het in de haven ligt, 

maar daar zijn schepen 

niet voor gebouwd.

Mijn insteek van dit stukje: veiligheid heeft veel te maken met hoe je met informatie omgaat en of je de onderliggende bedoeling (goed/ ter zake kundig) kunt interpreteren.

Met welke bedoeling is deze tekst verspreid?

De aanwijzingen:
Het stond paginagroot in de Happinez, een tijdschrift dat mensen wil inspireren tot een bevredigender leven.
Coelho's bekendheid draait niet om zijn nautische deskundigheid, hij schrijft verhalen met metaforen die tot inspiratie kunnen dienen om bevredigender te leven.

Hoogstwaarschijnlijk is het dus bedoeld door zowel schrijver als publicist als metafoor voor de menselijke levenskunst.

Hoe kan ik het dan interpreteren? Welke boodschap wordt hiermee overgebracht?

Welkom op het ruime sop van de interpretaties.

Optie 1:
Laat er simpele taalkundige verwijskunst op los en het statement zou kunnen zeggen dat schepen niet gebouwd zijn met een oog op veiligheid. Conclusie: veiligheid is geen doel van scheepsbouw.

Een schip is het veiligst wanneer het in de haven ligt, maar daar zijn schepen niet voor gebouwd.
( als daar verwijst naar veiligheid)

Vraagje:
Zou er ook maar iemand naar zee willen gaan als zeeman als veiligheid van het schip bij het ontwerp en de bouw niet bijzonder hoog in het vaandel zouden staan?

Optie 2:

Een schip is het veiligst wanneer het in de haven ligt, maar daar zijn schepen niet voor gebouwd.

Het verwijswoord daar zou ook kunnen verwijzen naar het liggen in de haven.

Dan zou het zeggen dat schepen niet zijn gemaakt om in havens te liggen.

Vraagje:
Goh, wat doen al die schepen dan in havens als het kennelijk intrinsiek niet de bedoeling is dat ze daar liggen?
Waarom bouwen steden dan havens als ze voor de schaapvaart willen accommoderen, als het niet in de aard van schepen zou liggen om ooit in een haven te liggen?

Optie 3:

Schepen zijn niet gebouwd met het doel om in een haven te liggen, maar havens zijn mogelijk wel gebouwd met de bedoeling dat schepen er (veilig) kunnen liggen.

Dan zegt dit iets over de chronologische volgorde van de ontwikkelingen.
Misschien waren er eerst schepen lang voordat er havens uitgevonden waren. Mogelijk leidde dat tot een of andere ongewenste situatie, chaos en wantoestanden en besloot iemand dat ze ook speciale parkeerplaatsen voor die waterkoetsen nodig hadden...?
Zou kunnen.

Maar hoe wordt dit dan een aanwijzing in de levenskunst?

Optie 1:
Mensen zijn niet door het Universum (God, voor de liefhebbers) ontwikkeld met aspecten van veiligheid in gedachten.

Optie 2:
Mensen zijn niet door het Universum (God, voor de liefhebbers)  ontwikkeld om ooit stil te liggen, rust te ervaren.

Optie 3a:

Zorg eerst voor chaos en creëer ongewenste situaties en als dat dan bijzonder uit de hand dreigt te lopen, vind dan iets uit om dat met een zekere mate van veiligheid weer op te lossen?

Lijkt me toch, gebaseerd op mijn eigen wensen en ervaringen voor een bevredigend leven, niet zo waarschijnlijk.
(Gebaseerd op wat ik uit nieuwsberichten opmaak, lijkt het wel een strategie te zijn die de mensheid aanspreekt om mee te experimenteren en schatten velen in dat deze handel en wandel best tot vrede en veiligheid zouden kunnen leiden trouwens.....dat terzijde)

Optie 3b:

Veiligheid en rust zijn van ondergeschikt belang in de levenskunst. Je bent een schip, een schip moet varen! More days more dollars. Ledigheid is des duivels oorkussen!

Lijkt me toch, gebaseerd op mijn eigen wensen en ervaringen voor een bevredigend leven, niet zo waarschijnlijk.
(Gebaseerd op wat ik uit nieuwsberichten opmaak, lijkt het wel een strategie te zijn die de mensheid aanspreekt om mee te experimenteren en schatten velen in dat deze handel en wandel best tot vrede en veiligheid zouden kunnen leiden trouwens.....dat terzijde)

Ik zoek dus nog even verder, of er iets uit te halen is wat mij meer aanspreekt, overwegend dat als ik een deel van het Universum ben, uitgerust met een creatief denkvermogen, ik mee mag scheppen.

Mijn beginpunt:

Laat ik eens kijken naar de relatie die schepen en havens hebben, op een vrij natuurlijke manier?

Dan zijn er wel een paar aanwijzingen te vinden die passen bij mijn ervaringen en wensen voor een bevredigend leven.

(Veilige) schepen varen veel, met verschillende doelen:

Goederen te vervoeren (van haven naar een andere haven)
Mensen te vervoeren (van haven naar een andere haven)
Vis te vangen (leeg de haven uit, vol (vaak) dezelfde haven weer in)
De veiligheid van de inwoners van een land te helpen waarborgen (vaak vanuit een dezelfde haven, soms ook in andere havens)
Assistentie te verlenen aan de scheepvaart ( sleper, loodsboten, bunkerboten, baggerboten, etc.... vaak vanuit een en dezelfde haven)

Kijk naar de acties en hun doelen en je ziet dat de haven de plek is waar transacties worden overeengekomen en volbracht.

En voor het completeren van die transacties, het vervullen van die dienstbaarheid (veilig vervoer over water) aan de samenleving, doen de schepen met enige regelmaat havens aan.

De plek ook voor onderhoud en herbevoorrading, acties die weer bijdragen aan de veiligheid van bemanning, samenleving en de soepele gang van zaken in de hele nautische logistiek.

Dus voordat je concludeert dat de wereldberoemde levenskunstenaar Coelho wellicht adviseert om toch vooral zonder doel de hort op te gaan, daarbij ondoordachte risico's te nemen, omdat liggen in een veilige havens maar onzin is voor schepen (mensen dus) die een bevredigend leven leiden ( en veiligheid voor jezelf en anderen geen onderdeel van het overkoepelede plan zijn)......

Wellicht is dat niet de boodschap hier????? Zou het iets anders kunnen zijn?

Wellicht spreekt de interpretatie van de ( nu nog) volstrekt onbekende levenskunstenaar en voormalig zeemansvrouw Esther Dageraad je aan?

"Wellicht schijnt hij zijn licht erop je er mogelijk niet gelukkiger van wordt om de hele tijd maar doelloos in de haven te liggen, maar dat je er baat bij hebt om regelmatig je motoren op te starten en de trossen los te gooien om te doen waar je (naast veiligheid ervaren) ook voor gebouwd bent, waar je volkomen voor toegerust bent, zelfs goed in bent.
Waarbij je dan inderdaad gecalculeerde, weloverwogen risico's het hoofd biedt omdat je nu 'avonturen' op volle zee meemaakt.
Waarbij je nog steeds van goed zeemanschap blijkt geeft en jezelf en anderen niet onnodig in gevaar brengt....."

Z11 nadenken, dus. :-)
En daar naar handelen.

(daar, verwijst in deze laatste zin naar de veilige harmonieuze meest waarschijnlijke conclusies die het resultaat zijn van dat zelf informatie interpreteren)

Ik heb het Paulo Coelho niet gevraagd.
Wie weet, spreek ik hem ooit eens en kan ik navraag doen hoe hij deze zin bedoeld heeft.
En wie weet, is zijn eigen kijk op zijn eigen zin ook veranderd, in de loop der tijd?

eigenwaarde

Het lijkt misschien wel een erg flauw woordgrapje:

zonder aarde geen waarde.....

Toch lijkt het mij op een dieper niveau waar dan alleen op letter(-lijk) niveau: figuurlijk!

Wie oppert dat hij (of zij) wellicht een gebrek aan eigenwaarde heeft, (duidelijk zicht op en waardering voor de kwaliteiten van het eigen ( individuele) Z11) als oorzaak voor ' ongelukkig zijn', doet er (naar mijn idee!) vaak goed aan om eens op zoek te gaan naar de grond(en) voor deze stelling (mogelijkheid).

Zonder dat je weet op welke gronden deze mogelijke verklaring voor het eigen gedrag is gebaseerd (gefundamenteerd, geaard), is niet duidelijk waar deze mogelijkheid zich in het veld van de mogelijkheden bevindt voor diegene.

Een paar prikkelende vragen om mee op weg te gaan:

Hoe kun je volkomen comfortabel  (100% tevreden) zijn te weten dat dit waar is?

en
Hoe kun je volkomen comfortabel  (100% tevreden) zijn te weten dat dit helemaal niet waar is?

Dergelijke vragen brengen je inzicht in de gronden waar deze mogelijkheid ronddobbert in het veld van de mogelijkheden die jij ziet. Wat het je brengt dit te geloven en... waar het je brengt.... in het veld van de mogelijkheden om dit actief ( als basis voor je dagelijkse gedrag) te geloven.

Simpelweg nieuwsgierig zijn naar de beide uiteinden van de schaal van waarheid, verkennen wat de vredige (achter-)gronden zijn voor het predicaat volkomen waar en helemaal niet waar, voor jou Z11, geeft je inzicht.
Waar jij tevreden mee bent om als verklaring te zien voor je eigen gedrag, geeft je inzicht in vorm en inhoud van je huidige geloofsysteem, de (comfortabele) basis voor al je gedrag.

Observeer hoe het mogelijk is om zowel comfortabel te zijn met deze stelling als een grote leugen te zien en dit als de hoogste waarheid te beschouwen. ( of iets waar of niet waar is, hoeft je gevoel van comfort dus niet aan te tasten :-) )

Hoe meer tevreden je bent met de gronden (blijf beide vragen verkennen, blijf de antwoorden aanscherpen), hoe dichter je je naar het hart van het veld van de mogelijkheden begeeft, binnen je geloofssysteem.

Kijk daar, in de buurt van die gronden eens goed om je heen.
Daar zie je waarschijnlijk ook nieuwe (comfortabele) mogelijkheden opdoemen, die toch heel aardig aansluiten op je huidige geloofssysteem, ook al was je je eerst van deze mogelijkheden niet bewust en/of leken ze je niet zo aantrekkelijk.

Kleine waarschuwing... je eigenwaarde kan hierdoor gefundeerd toenemen, zelfs zonder dat je ook maar iets in de buitenwereld hebt gedaan.
Je eigenwaarde is wellicht niet eens objectief groter of meer geworden..... je hebt er beter zicht op gekregen.

Je eigenwaarde kon nog wel eens een directe correlatie hebben met het vermogen*/ de mogelijkheid je eigen rijk goed te kennen. Het rijk van je belevingswereld, het veld van de mogelijkheden.

* merk op dat vermogen in het Nederlands een dubbele betekenis heeft: 

- iets (goed) kunnen en 

- het bezit van rijkdommen.

aard van het beestje

Een bespiegeling op de internationale speelse mogelijkheden van de mensheid.

Toegepaste wiskunde, toegepaste taalkunde en toegepaste esoterische inzichten, in een blog post vandaag.

Eerst naar het Engels: de mensheid = mankind

Als je naar de toestand in de wereld kijkt en de rol die de mensheid daarin speelt, zou je kunnen denken dat de term beter dit zou kunnen zijn:

unkind betekent immers onvriendelijk.

Nu is de esoterische literatuur er vrij unaniem over: dat wat is dat en dat wat niet dat is, bestaan simultaan en kunnen ook niet los van elkaar bestaan.
Je ziet echter niet altijd even gemakkelijk beide kanten tegelijkertijd.

Met wat kleurcontrast, valt wat beter op dat mankind en manunkind tegelijkertijd aanwezig zijn... zonder mankind was er helemaal geen een manunkind.

Wat er wel zou zijn zonder mankind is:

United Nations?
Het getal 1 in het Frans?

Tja, zou kunnen, maar onthoud dat we hier in een speelse bespiegeling zitten en het wellicht tijd is dit aspect even van de andere kant te bekijken.

He, dat is grappig, in het licht van eerdere blog posts met het label nu.....

Zeker als je bedenkt dat 'kind' de versie uit het verleden is van 'man'.

De mensheid, internationaal bespiegelt toont aan Nederlandse ogen tegelijkertijd verleden, heden en toekomst!?

Nog een bespiegeling:

Wanneer wordt de unkindness van mensen nou vooral zichtbaar?

Wellicht als ze met de energie van het nu, in de kern, verkeerd omgaan gaan (verkeerd om gaan). (nu > un)
Dan kan de energie niet lekker (onzichtbaar) doorstromen en manifesteert zich in zich opeenhopend residu (de energie wordt 'donkere' waarneembare materie.... ).

De (onzichtbare) energie van het nu is er dus altijd, in het hart van de mensheid, maar kan zich dus ook in duistere materie transformeren.
Alles wat er voor doorstromende kindness nodig is, is dan slechts: anders omgaan met het nu.

O ja..... nu.... betekent ook ' naakt' in het Frans. De mens die zich niet in materie (ver-)hult.
Wellicht in dit verband: (het) energie (wezen) , zonder zich te verhullen, zich anders voor te doen dan het NU, in de kern, in zijn hart, wezenlijk is.

(-:

en nu Z11

In een van de vorige blog posts speelde ik met de vorm die 'nu' heeft, in het Nederlandse woord en in energie.

Het beeld van een hartslag van het moment dat 'nu' is, kwam op.

Zo gezien, biedt het concept 'nu' ook iets langer de tijd dan de zo-goed-als-ongrijpbare-geen-tijd die vaak aan de kortstondigheid van het 'nu' wordt gehangen.

Op 1 hartslag van de (Universele) tijd* maak je een volledige cyclus van 'absorberen', 'vasthouden' en 'loslaten' van energie door. Dat is 1 volledige rondgang door het proces van ' input, transformatie en output' , van zowel pure rondbuitelende energie, als energiegolven  in formatie: informatie.
Die ene hartslag laat een pulsbeweging laat zien tussen de polariteiten van 'hoog' en 'laag', waarbij er altijd voortbeweging is.

Een enkel  NU zegt betrekkelijk weinig over de algehele richting van die voortbeweging. 

Of een ontwikkeling, een uitrol van een hele serie van nu's een positieve duurzame, vredige, harmonieus beeld laat zien, zie je alleen als je een hele serie nu's bestudeerd in samenhang.

In een grafiekje dus.

trend van de ontwikkeling: gelijkblijvend

trend van de ontwikkeling: toenemend

trend van de ontwikkeling: afnemend

Maar 6 nu's geven wel een indruk over welke kant het moment op beweegt, maar nog altijd niet een beeld van hoe dit zich tot het grotere geheel van uren en dagen, weken en maanden verhoudt.

Dan is het beeld wat duidelijker over de algehele trend:

In blauwgrijs zijn alle nu's gedurende een aantal weken uitgezet.

In rood is daar de tendens overheen getekend.

(energie)kwaliteit van het nu uitgezet in de tijd in iemand die zijn leven in toenemende mate als beter ervaart

( al geeft het wel een beetje een grillig beeld)

Zie dat er de eerste weken een vrij sterke beweging omhoog te zien was, daarna een redelijk stabiel blijvende periode met een paar flinke 'dips', waarin een aantal dagen alleen een dalende lijn te zien gaven.

Toch is de algehele trend duidelijk een positieve ontwikkeling.

Met wat oefening kun je in het moment voelen of je energie omhoog gaat, gelijk blijft of afneemt en besluiten die trend om te buigen (als je dat wilt).

Hoe eerder je na een paar luttele nu's kunt bijsturen, hoe minder grillig de grafiek als geheel eruit ziet.

Doet dat ertoe?

Tja..... hoe minder grillig de ontwikkeling, hoe vrediger en harmonieuzer het verloopt en hoe minder tijd je hoeft te besteden aan het weer 'goed maken' van wat (de) verkeerd (e kant op)ging.

* Hoe lang 1 eenheid van Universele tijd is in kloktijd, varieert.
Hoe hoger in energie je bent ( drukker of onder hoge druk) hoe minder kloktijd er in een nu past. Hoe rustiger je bent, hoe meer bewust van 1 ding, hoe langer een nu zich uitstrekt.