meta-vergelijking.... universele toegelaten waarden

Als direct vervolg op het vorige stukje zoom ik verder in op die kant van de toegelaten waarden; de 'dat wat je meent/gelooft' kant van iedere driehoek die je maakt.

Ik schreef eerder al, die kant gaat zich gedragen als een constante.
Uitspraken die verbonden zijn met die hoek bevatten doorgaans een hoop stelligheid over hoe iets ' is'.
" Dat is zo en niet anders", wijst op een constante.
Als je vraagt ' waarom dan?' is het antwoord ' omdat ik het zeg' of ' omdat dat gewoon zo is' een aardige aanwijzing dat het als een constante wordt beschouwd waar je verder niet over nadenkt of bij stil staat.
Het wordt vaak toegepast, zonder een verankerd helder weten 'waarom'.*

In de dagelijkse dag betekent dat ook, dat je meeste manoeuvreerruimte zit bij wat je zegt en wat je doet. 

De kans dat jij je complete geloofsysteem van de ene op de andere seconde een drastische koerswijziging kunt geven is ..... verwaarloosbaar klein.

(Hoewel een bijna-dood-ervaring of een andere existentiële crisis daar wel van de ene op de andere seconde flink opschudding kan veroorzaken!)

Maar dan ontstaat er een kip-ei verhaal, want wat je zegt en wat je doet zijn beiden verbonden aan dat derde punt: je geloofssysteem. Je zegt niet zomaar wat, je doet niet zomaar wat.....het heeft altijd een relatie met je geloofssysteem. Het is immers een driehoek.

Ook al gedraagt je geloofssysteem zich wel als een mammoettanker die niet zomaar koers kan wijzigen.... en lijkt het een constante...... dat is het niet. ... het kan bewegen en andere dingen gaan ' bevatten'.
Het is een verzameling van (meerdere) waarden die gelabeld zijn als 'toegelaten waarden' voor wat je zegt en wat je doet', waaruit je voor de invulling van je eigen unieke formule binnen bepaalde contexten veilig kunt kiezen om je voortbestaan (in het stelsel) te bevorderen.

Er zijn binnen die verzameling van toegelaten waarden zeker 'default' waarden die zoveel gebruikt zijn en worden dat ze bijna automatisch naar voren komen.
Maar als je het jezelf gunt om geen automaat te zijn, maar een zich ontwikkelend mens die met alle hoeken van de driehoek kan spelen, rekenen, ook binnen de duurzame opbouw van een stelsel, dan helpt het om je bewust te zijn van andere mogelijkheden waar je, binnen de verzameling van de toegelaten waarden uit kunt putten en veilig (!) mee kunt experimenteren, want... de informatie uit je geloofsysteem ondersteunt je keuze.

Met het netwerk in je Z11, je kennis(en)- en bijzondere (v)aardigheden (vrienden in jezelf?) kun je dan op veel meer en steeds beter (bij je natuurlijke sin x= 1 formule) passende oplossingen komen op een energetisch zuivere manier. Een manier die ook in harmonie is met de anderen in het stelsel, die daarmee dan uitgenodigd zijn om ook steeds uitdrukking te geven aan hun natuurlijke, spanningsvrije invulling van hun eigen sin x = 1 levensfuncties.

In het vorm geven aan die ontwikkeling, die best turbulent kan zijn, bij tijd en wijle als je de hoek van je geloofsysteem ' oprekt' en weet dat je nu zaken voor mogelijk houdt die mensen in de stelsels war je deel van uitmaakten niet als goede levensvatbare mogelijkheid zagen (en mogelijk nog steeds niet zien).

Maar pure logica maakt wel inzichtelijk waarom de 'verlichte zielen' die dit hele ingewikkelde ontwikkelingspad door de ' jungle' van het leven kiezen zeggen dat het hun leven zoveel eenvoudiger maakt.

Op het moment dat je erin slaagt om jouw geloofsysteem te laten overlappen met dat van de Universele Toegestane Waarden ( die set van natuurlijke parameters die levensbevestigend zijn), dan zit de loodrechte hoek altijd stevig op dezelfde plek. Dan zijn al je woorden en al je acties automatisch verbonden, in een EST ( die dus spanningsvrij ( kalm, helder en beheerst)  recht doet aan sin x = 1).

Ben je dan weer een ander type automaat, die altijd hetzelfde zegt en doet, maar dan puttend uit een andere bron?
Die van de Universele Waarheid zeker, ha, ha...... wie denk jij dat jij De Wijsheid in pacht hebt?**

Het is zeker waar dat er een verrassende constante in je gedrag te zien is.
Schade berokkenen aan een uitdrukking van een sin x = 1 ( je eigen of dat van een ander) om zelf een bepaalde waarde ergens in je formule vast te kunnen houden, ervaar je niet als levensbevorderend.

De inhoud van je geloofssysteem is dan constant aan updates onderheving.
De vorm is zeer voorspelbaar: loodrecht.
Het is die die vorm waarbij de linkerarm en de rechterarm voortvloeiende uit je systeem van de toegestane waarden, altijd haaks op elkaar staan en je met die situatie compleet vrede hebt.

De kans op een Energetisch Onzuivere Transacties met onvoorspelbare effecten, neemt drastisch af.
De spanning in je leven draait nu om de vraag:" Welke mooie boeiende, fascinerende inhoud zal het leven vandaag hebben?"
De spanning van 'wanneer breekt mijn structureel niet-integere constructie in stukken' ( angst voor verlies van iets existentieel waardevols) verdwijnt naar de achtergrond en als het naar voren komt, herken je haar functie. 

*
Vraag iemand die zijn geloofsysteem heeft afgestemd op de Universele Toegelaten Waarden die beweert dat iets zo is ( meestal gevolgd door ' in deze context' en meestal kalm en spanningsvrij) 'Waarom dan?' en je krijgt naar alle waarschijnlijkheid een superhelder antwoord over de onderliggende waarden en grotere verbanden.

**
 Wie ben ik dat ik De Wijsheid in pacht heb?
Net als jij, een van de vele uitdrukkingen van sin x = 1 die in dit Universele Paradijs een perceeltje energie mag inrichten naar beste eer en geweten.

Voor zover ik kan zien is De (dynamische bron van )Wijsheid ten allen tijde toegankelijk voor iedereen.
Voor alchemisten de bron waar altijd lood voorhanden is om goud uit te kunnen destilleren, met onze eigen unieke formule.

meta-vergelijking... toegelaten waarden

Dit blog stukje gaat over ' toegelaten waarden', een sterke invloed op de opbouw van je relaties: in deze vergelijking: je driehoeken.

Hierbij verwijst opbouw zowel naar de vorm van ieder bouwsteentje in je leven, ieder moment, als naar de opbouw van de hele structuur van je leven > de opbouw van je netwerk: je kennis(en) - en (v)aardigheden (vaak goede/beste vrienden genoemd)

Wie aan het rekenen aan driehoeken begint, krijgt van de leraar relatief gemakkelijke opgaven, waarbij de driehoek waaraan gerekend wordt altijd een hoek van 90 graden heeft.
De eerste opgaven waar je voor gesteld wordt, zijn daarmee niet noodzakelijk gemakkelijk op te lossen voor jou, want het hele concept is nieuw, de hele methode is nieuw, de hele manier van denken is nieuw.

Pas na verloop van tijd, als je ontdekt dat er ook andersvormige driehoeken ontdekt, zul je daarmee leren spelen en rekenen ( mee rekening leren houden).

Wie aan het leven begint, als baby, leert de kunst van het relateren op een zelfde manier.
In de natuurlijke situatie, in een gezonde ontwikkelingsomgeving, stellen de verzorgers zich de eerste tijd in op het zich volledig aanpassen aan de noden en het ritme van het kind.

Het kind 'doet' nog niet zoveel ( slapen, melk drinken en luiers vullen) en geeft aardig duidelijk aan wanneer haar unieke formule sin x = 1 toe is aan welk onderdeel.

Maar zodra de ontwikkeling van andere vaardigheden op gang komt, begint het ' opvoeden', de instructies over de 'toegelaten waarden'.

Daarmee begint ook de reis in de kunst van het relateren voor het kind, waarbij het uitgenodigd wordt 'zich' aan te passen aan andere driehoeken en zich in een stelsel van vergelijkingen te gaan gedragen die elkaar onderling beïnvloeden.

Terug naar de opbouw van een driehoek in de meta-vergelijking voor het leven.

Hij kan allerlei vormen aannemen, maar ze voldoen aan een paar basiskenmerken.

• Ze bestaan altijd uit drie punten.
  (Vormen met een ander aantal punten bestaan ook, maar die beschrijven andere fenomenen, hebben andere functies)
• De som van het aantal graden in een hoek is altijd hetzelfde.
• De lijnstukken van punt naar punt zijn recht.

Twee typen vormen springen in het oog: 

1. die driehoek waarbij twee lijnstukken perfect haaks op elkaar staan
2. die driehoek waarbij geen 2 lijnstukken perfect haaks op elkaar staan.

In de opbouw van je leven , ieder moment, bestaat iedere beschrijvende driehoek uit drie elementen:

• dat wat je zegt
• dat wat je doet
• dat wat je gelooft/meent

Hoe die drie zich tot elkaar verhouden, levert de vorm van je driehoek op.

Als ik ze uittekent in een driehoek met een rechte hoek, dan heb je zes varianten.

Als baby verken je niet alleen de wereld van de driehoeken om te beginnen alleen aan de hand van een driehoek met een rechte hoek..... het is zelfs gegeven welke hoek recht is: dat wat je meent/gelooft dat OK is.

In jouw geloofssysteem is namelijk alles wat je doet en 'zegt' (jengelt of huilt) OK.

Maar al snel in je persoonlijke ontwikkeling kom je er achter dat er zoiets als ' toegestane waarden' bestaan. Culturele spelregels over wat wel en niet OK is om te zeggen en of te doen wanneer je in een stelsel met anderen functioneert. En he, als jong kind kun je niet overleven zonder dat stelsel. En omdat je verzorgers ook 's nachts wel weer eens willen doorslapen en hun leven oppakken in andere sectoren dan alleen voor al jouw behoeften zorgen, leer je vlug.

Met duizenden bouwsteentjes van losse momenten die eerst nog weinig verband met elkaar lijken te vertonen, leer je ook na verloop van tijd dat de hoek met dat kenmerk ' wat je gelooft/meent' die de toegelaten waarden beschrijft van wat OK is, hoe het leven in elkaar zit en hoe jij, ook op de langere termijn, in je levensbehoeften helpt voorzien, zich gaat gedragen als een constante.

Waar eerst nog 'ieder dingetje' via 'trial and error' uitgezocht dient te worden, ontstaan patronen die beschrijven wat in welke situatie ' het beste' is.

Lang niet alles moet je verteld worden. Lang niet alles gaat via een persoonlijke 'straf' of ' beloning' .

Jij leert op energetisch niveau met driehoeken om te gaan in een stelsel en je ontwikkelt daarmee je antenne. je voelt aan wat de anders is, ziet wat hij doet, hoort wat hij zegt, voelt de hoeveelheid spanning in de constructie en je weet dan welke opbouw zijn driehoek heeft.
Je weet ook ( hebt proefondervindelijk geleerd) dat de relatie het meest spanningsvrij verloopt als jij die vorm kunt spiegelen, harmonieus kunt completeren.
In dat proces leer je een veelvoud aan vormen aannemen, die je veel informatie geven over hoe ' men' zich in bepaalde situaties hoort te gedragen. Wat de toegelaten waarden zijn waar jij ook veilig uit kunt putten, mocht zich eens de situatie voordoen dat jij ergens de leiding moet nemen en anderen jouw voorbeeld volgen.

En die dag komt. Wat jij zult op een dag ook voor een vraagstuk geplaatst worden waarin jij de meeste ervaring hebt en de meest aangewezen persoon om de leiding te nemen.

Volwassenheid zit vol met zulke dagen.

wordt vervolg......

meta-vergelijking.... brononderzoek

Ik schrijf deze blog serie in de volgorde waarin hij opkomt.

Dat volgt ' fuzzy logic', wat een meer meanderende vorm van logica is dan ' recht-toe-recht aan'.

Dit stukje gaat over ' brononderzoek'.

Als je een Energetisch Onzuivere Situatie op het spoor bent, waarin jij je duidelijk 'minder' voelt, of anderzins het gevoel hebt dat er 'iets niet klopt', dan komt die over het algemeen niet zomaar uit het 'niets' tevoorschijn. Het komt ergens vandaan, is het gevolg van een combinatie van factoren.

Waar komt het vandaan?

Spirituele literatuur is daar erg eensgezind over, het komt uit jezelf.

Samenvatting waar ' men' het nogal over eens lijkt te zijn: 

Het is allemaal maar een kwestie van hoe jij het beleeft, hoe jij een situatie inkleurt, is de eensgezinde gangbare opinie.
Jij bent zowel de ontvanger als de bron. Send equals receive.
En het heeft nooit of te nimmer ook maar iets te maken met hoe iets in de materiële wereld is, want dat is allemaal maar een illusie (weliswaar een hardnekkige, maar dat komt omdat we het voor waar aannemen).... 

Een ander heeft nooit enige verantwoordelijkheid voor wat er bij jou gebeurt, dus laat dat idee maar helemaal los..... Als je iets wilt oplossen, is het altijd alleen te vinden in hoe jij je ergens toe verhoudt. 

Op zoek gaan naar een oorzaak van een onplezierige situatie in het leven is zinloos, zeker als er een oordeel uit rolt dat de veroorzaker 'een ander' is. Wij zijn alleen immer 'een' er is dus geen ander.

Tja...... theoretische eensgezindheid over hoe iets 'nooit of te nimmer' is, terwijl mijn eigen ervaringen daar een wat genuanceerder beeld bij hebben......vind ik altijd de moeite waard om nader te onderzoeken.

Op een theoretisch niveau zie ik wel waar dergelijke beschrijvingen op wijzen.
De cultureel aangeleerde reflex van de Moderne Westerse mens is al snel dat als er iets onplezierigs gebeurt, om de schuld bij een ander te leggen. Of.... als het dan toch onverhoopt behoorlijk objectief wel aan jou persoonlijk heeft gelegen, om dan toch de verantwoordelijkheid voor de oplossing bij een ander te leggen. ("Anderen ( in het verleden) hebben bijgedragen aan de oorzaak en (dus) moet een ander het dan ook nu maar voor mij oplossen. Sorry, maar ik kon en kan er niets (meer) aan doen").

Dat dit op zijn minst een wat eenzijdig beeld is, weinig 'empowered' en weinig inclinatie geeft om te kijken wat je zelf aan een situatie kunt bijdrage, of aan het verloop van een ontwikkeling, lijkt me wel duidelijk.

Een tegenbeweging, die benadrukt dat er heel veel in je macht ligt als je anders kijkt naar de rol die je zelf speelt in het vormgeven van het leven, legt uit hoe je in je innerlijke wereld aanknopingspunten kunt vinden.

Mooi, maar laten we nou niet volledig doorschieten naar de andere kant!

In mijn ervaring is het mogelijk om ' het leven zelf' te  vragen of ik van een fenomeen de bron ben, de genius die de impuls heeft gegeven aan een beweging, een ontwikkeling. (Ik doe dat vaak via ' pendelen' , maar de vraag stellen en open en eerlijk invoelen in het antwoord werkt ook)

Soms ben ik de enige bron en dan is het vaak heel simpel op te lossen. Ik heb een transactie met mijn eigen individuele zelf niet zo handig aangepakt.( niet gegeten toen ik honger kreeg, niet gerust terwijl ik moe werd bijvoorbeeld)
Soms ben ik samen met een ander de bron, waren we samen een gelijkwaardig onderdeel van de conceptie van een nieuw plan, de basis voor een ontwikkeling.
Soms ook, ben ik niet de bron, maar wel een betrokkene in het stelsel van de logische gevolgen.

En tja, hoe ik ermee omga als mijn collega molenaar de rivier bovenstrooms blokkeert voor eigen gewin, is aan mij. Ik kan ' met minder waterkracht' genoegen nemen, het accepteren en onder een boom urenlang gaan mediteren omdat ik nu toch niets beters te doen heb, nu mijn watermolen droog staat en hopen en wachten tot de voorzienigheid het voor mij oplost.
Dat ik toch even een babbeltje ga maken met deze buurman en hem erop wijs dat hij met zijn acties voor anderen (mij in casu) ongewenste gevolgen veroorzaakt, terwijl het mogelijk is dat hij het water ten volle benut in de hoeveelheid zoals het zich natuurlijk voordoet en ik.

Het is dit stelsel-denken dat wat mij betreft ontbreekt in de versie van 'men'.

Daar wordt een sprong gemaakt van ' individuele ikzelf' met een paar biljoen 'ikjes' op deze planeet rechstreeks naar het goddelijke spirituele collectieve Zelf, the One, waar we allemaal deel van zijn dat altijd heel en perfect is in de wereld van de energie.
Dat ieder ' ikje' in de dagelijkse dag te maken heeft met een uitsnede uit het Zelf van delen die op en met elkaar reageren en verbindingen aangaan, soms soepel, soms vast, soms explosieve onstabiele mengsels..... lijkt wel geheel buiten beschouwing te worden gelaten. Een tijdelijke kwestie die vanzelf overgaat (waar, het duurt maximaal dit leven lang voordat het vanzelf opgelost wordt) ), waar maak je je druk over?

Ja, als de basis van de Universele Processen te beschrijven is met een simpele vergelijking:
sin x = 1
dan is dat inderdaad een hele cirkel waarin alle aspecten hun eigen plek innemen.
Dat stelsel kan in zijn geheel uitdijen of krimpen toch altijd 'perfect' in een dynamische balans zijn.

En ieder aspect  (ieder individu) is in aanleg ook weer te beschrijven als een verbijzondering van sin x = 1, waarbij de x uitgewerkt is in vele variabelen en parameters.
Helemaal alleen in je eentje kan een liefhebber van zichzelf, zich heel gemakkelijk heel en perfect in harmony met het Universum ervaren.

Maar in relaties, in een stelsel van twee of meer (maar niet allemaal tegelijk) is er een dynamiek waarbij een van de aspecten, een van de 'elementen in de chemische mix' onstabiel wordt (om wat voor reden dan ook) en anders gaat reageren met zijn omgeving en een veranderproces in beweging zet.

Omdat alle elementen geprogrammeerd zijn om een sin x = 1 na te streven in het stelsel waar ze deel van uitmaken, omdat ieder weet dat dat de enige formule is die duurzaam werkt, levensvatbaar is, zullen de andere elementen daarop reageren om te zorgen dat dan toch in ieder geval de som van het stelsel klopt, zelfs als dat tijdelijk ten koste gaat van de goede uitkomst van je eigen individuele formule.
En ja, je zou kunnen zeggen, die impuls komt ook uit henzelf, uit een verlangen aan die eenheid, om eer te bewijzen aan de formule van het leven. Dat hoeven ze niet te doen.. ze kunnen ook weggaan ( al is weggaan uit het het totale stelsel van de mensheid dan weer een een uitdaging van een geheel andere orde)

En ja, het eerste element ervan proberen te overtuigen dat het niet onstabiel/anders moet worden onder bepaalde omstandigheden, omdat je de verandering niet leuk vindt, dat zou nog wel eens een heilloze weg kunnen zijn.

Water, ik wil niet dat jij kookt bij 100 graden onder normale druk en overgaan in een gasvorm, dan kan ik je niet in een kopje doen......appel, ik vind het niet leuk dat jij tot moes wordt als je van 2 meter hoogte valt, dan kan ik je niet eten.....

Maar het water en de appel volgen hun natuurlijke staten van zijn, onder bepaalde omstandigheden. Spanningsloos. Zij geven vorm aan hun sin x = 1, ten allen tijde.

Mensen daaraantegen nemen soms moedwillig de beslissingen om spanning toe te voegen aan hun formule en niet te leven naar de natuurlijke waarden die goed passen bij hun sin x = 1 (onder culturele druk).

Ook daarvan kun je weer beweren:
"He, die culturele druk hebben we zelf met elkaar tot deze mate opgevoerd. Daar heb je nu maar gewoon zelf mee te dealen."

Ik denk dan, als we het zelf over onszelf hebben afgeroepen om dit op te voeren, dan ligt het ook in ons vermogen om het weer naar beter hanteerbare hoeveelheden af te bouwen, met behoud  (sterker nog, toename) van kwaliteit van leven.

Als het probleem lag in het feit dat we besloten met een ander principe te respecteren dan sin x= 1 en onze rollen in de stelsels waar we actief deel van uitmaken navenant uitspelen, dan is zoveel mogelijk terug gaan naar de basis mogelijk een goed idee.

Als ik dan in een stelsel merk dat ik ' minder' ben dan ik kan zijn, reagerend op overduidelijk acties die hunj origine vinden in mijn buurman die probeert met zijn sin x meer dan 1 te zijn ten koste van mij, dan is er toch niets mis mee om een gesprek aan te gaan over eenheid, samen een zijn , allebei ' 1' zijn.?
Hoe het stelsel van de direct actief betrokken vergelijkingen ( mensen dus) zo ingericht kan worden dat ieder de waarden kan naleven, zijn eigen formule voor sin x = 1 nalevend?

Hij hoeft het (stelsel) niet voor mij op te lossen, dat (wiskundige) proces is in zijn aard een co-productie.
Dus met mij zou ik toch wel aanbevelen.
Met mij betekent dan ook niet, door mij alleen. Ik kan alleen mijn eigen EST's maken, beïnvloeden wat ik zeg en wat ik doe. Communiceren over de (vele) waarden die mij zuiver stemmen ( sinx x = 1) in woorden en acties en samen het stelsel vormgeven in een dynamische opvolging van waarden.
Want het is een proces, het is altijd in beweging, de verandering houdt je niet tegen (als je dat al zou willen, want van niet zo goed naar goed is toch fijner en van goed naar beter ook?!)

meta-vergelijking... eerste stap in transformatie

De levenskunstenaar aan het werk.

De alchemie van het omvormen van een (lood)zware, onplezierige situatie in een fonkelend helder gouden moment.

Geïllustreerd met de wiskundig methode om aan rechthoeken te rekenen.

Benodigdheden:

• een onplezierige situatie, echt beleefd met de levenskunstenaar als (een van) de speler(s)
• levendig (nu) rondbuitelent in het alchemistisch vat:  in je belevingswereld, de wereld van je gevoel en gedachten
• wat tijd die je ongestoord met volle aandacht in je laboratorium kunt doorbrengen ( me-time)

Door het 'vat' af te sluiten van nieuw inkomende invloeden van buitenaf, maak je het mogelijk om de situatie in stilstand te bekijken. In de stroom van het leven zou het voortdurend in beweging zijn, veranderen 'de waarden' steeds en kun je er te weinig vat op krijgen. 

Even een dekseltje erop dus: ... geen input, geen afgifte... even geen actieve relatie met de 'buitenwereld'.

Niet eten, drinken, bereikbaar zijn of enige andere activiteit ontplooien dan hier je volle aandacht aan geven.

Praktisch:

Schets de situatie ( ruw/ ongenuanceerd is prima) in woorden, hardop, of op papier.
De Engelsen vragen :" What is the matter?" wat letterlijk informeert naar: 'Kun je beschrijven wat de materie is (in je belevingswereld)?'. Ofwel, wat er aan de hand is, wat je 'op je lever' hebt. Vertel dat je Z11. Bekijk en beschrijf wat er in je vat zit.

Op zoek naar het lood.

De alchemist heeft lood nodig aan de basis van zijn transformatie proces.

Aan de basis van de wiskundige bewerkingen ligt ook lood: de loodlijn.

Praktisch:

Lood is zwaarder dan alles. Wanneer je aangeeft (hardop, of op papier) wat je het zwaarst, het lastigst vindt aan deze situatie, kantelt de vorm ervan zodanig dat de zwaarste kant vanzelf onder komt. 

Hoe de situatie er dan ook uitziet, hij is nu gestabiliseerd (ligt rustig stil op de zwaarste zijde en kan dus niet omvallen)

Dan ga je naar het hoogste punt (neem dat letterlijk, je hoofd, je bewuste keuze denkkracht) en besluit/kiest ervoor om deze situatie tot de bodem uit te zoeken met de intentie om volledig recht te doen aan deze situatie.

Daarmee zet je de actie in gang om langs de loodlijn af te dalen: van je hoofd, via je hart, naar je basis.
Abseilen in je Z11.

Wanneer je dit rustig en beheerst doet (al is 'laat gebeuren' misschien een betere uitdrukking: je laat jezelf als het ware in de situatie 'bezinken'  totdat je voelt dat je 'de bodem raakt', 'landt'.) dan gaat dat vrij snel, soepel en plezierig. Zoals abseilers dat heel elegant en snel kunnen doen.

Let op: als je met je aandacht heel erg de lijn 'vastgrijpt' en je je aan een punt 'vastpint' dat je helemaal niet stevig voorkomt, dan daal je niet af en ' hang' je ergens tussen hemel en aarde in je belevingswereld. Rustig laten vieren, je op je ademhaling concentreren bijvoorbeeld en je lijf daarbij ontspannen totdat je weer 'stevigheid' voelt, doet dat voor je.

Maar je kan het afdalen natuurlijk ook ' op de kop' doen en je aan een elastiek laten vallen. Kwestie van voorkeur.

Dan 'land' je niet en je stuitert aardig een paar keer door je belevingswereld van boven naar beneden en weer terug wat spannend is en turbulent, maar uiteindelijk 'hang' je dan wel recht boven het punt waar je wezen wilt.

Voor welke methode je ook kiest, weet dat je in de veiligheidsharnas van je me-time altijd gezekerd bent, het is dus veilig om dit te doen, zelfs als onverwacht in een emotionele jo-jo actie blijkt dat je een elastiek hebt gebruikt als loodlijn in plaats van een koord.

De loodlijn is daarmee gemaakt en dus is nu de driehoek in twee delen verdeeld waarvan we 100% zeker weten dat ze beiden een loodrecht hoek hebben.

Voordat we die delen gaan (onder-)scheiden, breng je markeringen aan, zodat je overzicht houd op alle lijnstukken.

Dus zoek je de drie punten op van deze situatie die de basis vormen van je alchemistische proces, de gecreëerde situatie.

In de wiskunde noemen ze de punten van een driehoek vaak ' A, B en C' en daar doet het er niet zo toe welke punt je welke naam heeft, als je maar consequent de naam bij hetzelfde punt houdt.

In de alchemie heeft ieder punt duidelijke kenmerken die een aspect vertegenwoordigen van hoe het zich aftekent in relatie tot de twee andere punten:

• wat je (Z11) zegt 
• wat je (Z11) doet
• wat je (Z11) meent/gelooft

In het voorbeeld hier zijn de punten als volgt geplaatst:

Hoe weet je nou wat waar staat?

Praktisch:

Beantwoord de vraag:" Als ik deze situatie nou in twee hoofdstandpunten ga opknippen "enerzijds en anderzijds", wat spring dan naar voren als de hoogste prioriteit voor mij?"

Zijn je antwoorden gericht op paradoxale/ tegengestelde polen in:

• enerzijds wil ik dit doen, anderzijds juist dat
• enerzijds wil ik dit zeggen, anderzijds juist dat
• enerzijds heb ik de ervaringen/ geloof ik dat dit goed is, anderzijds juist dat

Het hoogste punt (met de hoogste waarde van het grootste belang... voor jou!) kun je daarmee de juiste naam geven.

Breek je hoofd niet over de andere twee in deze fase. Dat kristalliseert zich wel uit in het vervolg.

Een wiskundige gaat nu eerst zijn volledige aandacht besteden aan een van de deeldriehoeken.

Hij gaat de de lijnstukken en hoeken ervan verkennen om te zien wat allemaal bekend is aan deze ene deeldriehoek
Alle informatie die erover bekend is wordt in kaart gebracht en verzameld.

Praktisch:

Breng voldoende ruimte aan tussen de twee delen, zodat de inhoud ervan niet (weer) 'door elkaar kan gaan lopen'.

Die scherpe snede maak je met ' focus' de schaar van je belevingswereld.
Je richt je innerlijke blik op de delen die ieder een blokje lood bevatten, afzonderlijk.

Spreek uit (of schrijf op) alles wat je weet over de driehoek 'enerzijds', wat je waarneemt in je belevingswereld over dat deel: je gevoelens, gedachten in zo groot mogelijk detail (cijfers achter de komma)

Focus kan eerst lastig zijn, want de scheiding is er alleen in je verbeelding! Deze beide driehoeken bestaan niet los van elkaar en als de ene kant erg veel aandacht krijgt, kan de andere kant gaan 'protesteren'.

Verdeel dan rustig de aandacht van de een naar de ander, benadrukkend in je gedachten dat je erop uit bent om beide kanten volledig recht te doen in deze situatie en dat het daarvoor nodig is dat beide kanten rustig al hun kenmerken aan je kenbaar kunnen maken.

Verken net zo lang ' enerzijds' en 'anderszijds' tot er niets nieuws meer bij komt.Dan heb je alle bekende aspecten ervan waargenomen.

Let op... dit is een tussenstap in het transfornatieproces!

Als je hier zou stoppen heb je wel meer inzicht in alle bekende kenmerken van beide deeldriehoeken, maar de totale vorm is nog altijd hetzelfde en de situatie, de kwaliteit van de verbinding is dus nog niet veranderd.

Wordt dus vervolgd.....

------

P.S. geschreven op 13-05-2016

Ik voel de impuls hier in te voegen dat het directe vervolg hierop deze blog post is:

http://z11-bewust-zijn.blogspot.fr/2016/05/database.html

Reden... ik las gisterenavond deze blogpost nog eens over en realiseerde me dat ik hier nog geen vervolg op had geschreven, maar was afgebogen naar een andere lijn.

Ik vroeg me af wat ik zou schrijven als logisch vervolg hierop, de volgende ' stap' om te nemen.

De blogpost van 13-05-2016 kwam uit de bus.

Ik zie dat dit niet de' gewone logica volgt'; het lijkt er niets mee te maken te hebben omdat het een heel andere vorm heeft.

Toch zie ik het verband wel.

De kans  is groot dat deze functie alleen beschikbaar is als je je informatiesysteem actief en bewust hebt ingericht als een databasestructuur. Dat ik hierboven de manier beschrijf om bij het de juiste velden uit te komen, die een transformatie ' nodig' hebben.

Zonder dat je bewust voor die database structuur gekozen hebt als de manier van zelforganisatie/ informatie organisatie, heb je eenvoudigweg niets aan dit stappenplan, want je 'draait' andere software, die geen 'velden' kent om in te gaan.

Deze software is natuurlijk wel beschikbaar voor je..... nadat je de omslag hebt gemaakt en je prive-administratie aan de overkoepelde dynamische databasestructuur ( het leven zelf, het Universum) hebt overgedragen.

Dat maakt de titel van dit blog stukje ' de eerste stap in transformatie' wel accuraat..... de echt eerste stap naar transformatie is de beslissing nemen om over te stappen naar de dynamische wijze van Informatie Management van je leven en de systeembeheer van het Unviersum de nodige aanpassingen/updates aan je systeem te laten verrichten.

meta-vergelijking.... checklist EST

Hoe weet je nou of je een energetisch zuivere Transactie (EST) driehoek bij de hand hebt of een onzuivere?

Dat is simpel, peil je Z11. Ervaar je volkomen vrede, stabiliteit in jezelf? Een gevoel dat het 'leven' goed is?
Mooi: de Transacties in je 'nu' zijn EST.

Checklist:

• Is er een conflict? 
• Is er enige mate van verdriet of boosheid over een situatie (gevoel)
• Springen mijn gedachten heen en weer tussen ' enerzijds' en ' anderzijds' en beiden lijken loodrecht op elkaar te staan, maar beide 'standpunten' zijn ook onverenigbaar in een goede oplossing? (verstand) 
• Maak je je zorgen over de toekomst (uitkomst) die je als reëel ervaart?
• Ervaar je spijt over ' vroeger' toen dingen 'beter' waren rond een bepaald thema?
• Maak je je zorgen over geld en of je er wel genoeg van zult hebben voor iets wat je als heel waardevol beschouwt, betrekking hebbend op een bepaald ' ding' dat je wilt hebben?
• Maalt je verstand constant rond in cirkels, maar hoe je 'het' ook wend of keert, er komt niets bevredigends en zinvols naar voren.

Scoor je nu, op dit moment een ' ja' op tenminste een van deze 7 punten
(maar een ongeluk komt zelden alleen) ......

Gefeliciteerd: u heeft een rijke bron aan lood aangeboord. Een Energetisch Onzuivere Transactie!

Tijd om het alchemistische vat waarin de elementen al lang rondbuitelen (je belevingswereld, de innerlijke wereld van je gevoelens en gedachten) nu met gerichte aandacht, je volledige bewust zijn, methodische te gaan bekijken.

Het is me-time.
De tijd voor Z11 transformatie processen.

meta-vergelijking.... EST

De wiskundige werkt voor zijn bewerkingen op driehoeken uitsluitend met driehoeken waarvan twee zijden haaks op elkaar staan. Presenteert zich dat niet uit zichzelf, dan gebruikt hij zijn verbeelding om dat wat zich wel presenteert zo op te delen dat er deel-driehoeken zichtbaar worden binnen die vorm die wel aan die voorwaarden voldoen. Dit, om uiteindelijk, de hele vorm te kunnen begrijpen en de relevante gegevens te kunnen benutten.

Ik doe iets soortgelijks, ik ga op zoek naar relaties tussen drie punten die volkomen recht doen.

Ik weet dat wie volledig recht doet aan zijn eigen unieke sin x = 1 variant, hoe simpel of complex die formule ook is opgesteld, dat kan uittekenen in een driehoek waarvan het loodblokje in een van de hoekpunten past.

Ik noem dat een energetisch zuivere transactie met je Z11. Omdat ik internationaal werk, kort ik dat meestal af tot EST, Energetical Sound Transaction.

Een EST ziet er als volgt uit:

Drie punten vormen de punten van je actieve levendige relatie met het leven:

• dat wat je zegt
• dat wat je doet
• dat wat je meent

Als dat wat je zegt, dat wat je meent en dat wat je doet (spanningsvrij) met elkaar in lijn zijn, dan 'klopt' jouw formule en laat je waarden zien waarbij je 1 (geheel) bent. 

Daar voel je je rustig en stabiel en gecentreerd bij... geen wonder.. je driehoek heeft 2 benen in een loodrecht (stevig) verband.   

Daar voel je je 'goed' bij: want ... de formule klopt en werkt prima.

Een Energetische Onzuivere Transactie kan er bijvoorbeeld zo uitzien:

Wat je 'zegt' doet hier geen volledig 'recht' aan wat meent en wat je doet.

Daarmee doe je onvoldoende recht aan je eigen unieke formule... je wijkt met de mix van waarden die je uitgeeft op de drie variabelen ( doen, zeggen en menen) af van iets dat gezamenlijk de juiste uitkomst produceert: ( = 1).

Is dat erg?

Nou, op zichzelf niet, maar de uitkomst van je acties wordt daarmee wat minder voorspelbaar, minder stabiel, minder rustig en minder goed voor de eenheid in je Z11. Soms een stompe hoek, die minder levendig aanvoelt; soms een scherpe hoek die heel levendig is en doorgaans aardig wat emotionele pijn teweeg brengt.

Bovendien, soms kan een scheve driehoek, gevoegd bij een andere scheve driehoek, samen toch weer een driehoek met een rechte punt opleveren. Dat kan soms best een issue (tijdelijk) oplossen.

En ' het leven' is een aaneenschakeling van momenten waarin je verschillende waarden afgeeft op de punten wat je zegt, wat je meent en wat je doet. Dus, als je doorgaans EST's maakt, recht doet aan jezelf en een structureel integere eenheid bent, dan is een kleine deviatie/ afwijking een klein bliebje in een verder harmonieus verlopend proces.

Je maakt de EST met jezelf...

Wat je 'meent' (gelooft) blijft vermoedelijk over een langere termijn aardig stabiel, maar wat je daarover zegt en wat je daarmee doet in het moment dat het thema rond deze waarden zich voordoet heeft aardig wat ruimte om in te manoeuvreren. Geen van die drie elementen is (ultimo) door een ander voor jou te bepalen of in te vullen.

Maar hoe jij je driehoeken (structureel) vormgeeft, heeft (natuurlijk) wel consequenties als je besluit voor een langere tijd in een stel(sel) deel te nemen met een of meerdere andere vergelijkingen (personen met een unieke formule voor sinx = 1).

Dan gaan er patronen ontstaan waarbij duidelijk is bij welke thema's jij er stelselmatig voor kiest om energetisch onzuivere transacties de wereld in te helpen.

Niet alleen met jezelf .
De ervaring leert.... je weet dat. Je weet ergens diep vanbinnen dat je niet zuiver bezig bent en een (doorgaans steeds dezelfde) ' fout' maakt en dat dat niet bevorderlijk is voor een goede uitkomst.

Maar ook voor de andere betrokkene(n) bij het stel(sel).
In de eenheid van het stelsel ben jij daarmee de veroorzaker van een (terugkerend) probleem.
De manier waarop jij stelselmatig vorm geeft aan ' jouw' leven, met die terugkerende wankele driehoeken, maakt dat je de betrokken anderen dan (energetisch) uitnodigt om ook mee te gaan in oplossingen die onvoldoende recht doen aan henzelf, om de eenheid in het stelsel te bewaren!

En.... die anderen doen dat omdat die eenheid de plek is waarin ieder zich vanuit ontwikkelt om steeds betere transacties te leren maken, om het stelsel steeds beter te leren oplossen op een manier recht doet aan de unieke formules.

Die anderen laten je dan weten dat zij die aanpassingen hebben gedaan, maar er niet zo blij mee waren.

Soms wordt deze informatie in woorden overgebracht, maar altijd in energie.
Altijd gaat er 'feedback' door de eenheid ( intuïtie). Altijd bevat die suggesties ter verbetering ( intuïtie ( in tuition)  betekent je innerlijke leraar die graag wil dat je je sommen goed leert maken.

Maar ja, of je ervoor kiest daarnaar ( naar je Z11 dus) te luisteren?

Wordt vervolgd.....

meta-vergelijking...belang lood (recht)

In de vorige blog post vermelde ik dat de levenskunstenaar die alchemie toepast, lood nodig heeft om het omwerkproces te kunnen starten..

Laat dat nou precies ook de eerste stap zijn die iemand doet die glansrijk zijn opgave om berekeningen aan driehoeken uit te voeren!

Via het brokje lood, dat aan het uiteinde van de lood-lijn is bevestigd, wordt ervoor gezorgd dat de wiskundige aan de slag kan met driehoeken die aan een zijde een rechte hoek hebben: twee zijden kent die loodrecht op elkaar staan.

Als het lood gevonden is, kan de bewerking van start.

Binnen de context van dit blog voert het te ver om daar in al het wiskundige detail op in te gaan.

Ik ga ervan uit dat de basiskennis van het rekenen aan driehoeken ergens in je opleiding (Stelling van Pythagoras, tangens, sinus, cosinus, hypotenusa......) aan bod is gekomen en wellicht met een opfrissing wel weer boven komt drijven.
Ik vind de videos op youtube van de wiskunde academie heel aardig materiaal om weer een beter beeld van het rekenen aan driehoeken te krijgen.

Voor hier is het goed om in gedachten te houden dat we in de levenskunst, in de alchemistische bewerkingen van zware elementen van het leven, zaken gebruiken die ons bekend voorkomen uit de kunst van het rekenen aan driehoeken:

• drie punten staan in relatie tot elkaar (later zal ik hier weer dieper op ingaan)

voordat we die relatie volledig kennen en alle onbekende elementen eruit aan het licht hebben gebracht, hebben verhelderd en in glanzende vorm verder kunnen bevatten of benutten:

• moeten we de relatie eerst stabiliseren en 
• minder scherp maken
• door het lood aan de basis te leggen en te zien waar de situatie perfect recht doet/is (elementen haaks op elkaar staan)
• Dat lood IS er altijd, maar wel vaak denkbeeldig. Het is niet altijd onmiddellijk in een van de drie punten zoals het zich in de relatie van de driehoek voordoet! Sterker nog..... het meeste lood zit in die situaties waarvoor geldt dat het totale (objectieve) volledige  'recht' in geen van de hoeken zit zoals het zich presenteert. (Zie hieronder dat er een tweede brokje lood aanwezig is aan de linkerkant van de loodlijn)

Wordt vervolgd.....