assistentie

Woensdag schreef ik over het plezier van het opmerken van de mogelijkheid dat ik best wel eens in het grote systeem van het Universum als Office Assistent in het leven zou kunnen zijn geroepen.

Gisteren heb ik me even geamuseerd met het digitaal in elkaar knutselen van een personage dat ik dan wel passend vind bij mijn type assistentie:

• een vuurtoren (een navigatie middel dat zowel overdag als 's nachts goed zichtbaar is)
• voor een (opkomende) zon (verwijzing naar mijn gekozen achternaam)
• die in zijn identiteit (de aanwijzingen op de buitenkant) EST heeft staan ( wat zowel voor het begin van mijn voornaam staat, als voor Energetially Sound Transactions.... mijn 'domein'.)
• brilletje (handig als ik scherp wil zien wat ver af is) , blauwe ogen en een grote glimlach
• praktische, simpel hanteerbare aanwijzingen gevend hoe je uit een vrij onbewuste toestand van 'zijn' kunt ontwaken om meer je eigen leven bewust te gaan besturen:
  - 'play' ( in de vorm van een driehoek) en
  -  'me-time' ( in de vorm van een wekker)
• Wat vogels, wat stenen, de zon, de zee..... allemaal indicaties van 'natuurlijkheid' en 'dynamische inbedding in de natuurlijke omgeving, de context'.

Hier nog een keer, in kleur:

Ik vind dit wel een hele vrolijke Office Assistent.

Leuk!

een wijze III

"Wie wijs is, wijst. Wie wijzer is, wijzigt."

de waarde

Gisteren heb ik de dag besteed aan het lezen van een boek van Eckhart Tolle (de nieuwe wereld).

Lekker in het warme zonnetje, op een luie stoel, met (jonge) eendjes op de achtergrond. Zalig.

Met alle respect voor collega Eckhart Tolle en zijn pionierswerk om de focus van mensen op de kansen die het NU biedt te helpen leggen.....
De manier waarop hij over het 'ego' schrijft staat wat mij betreft een beetje op gespannen voet met wat hij ook schrijft:" Waar je je tegen verzet wordt juist sterker'.
Het 'ego' lijkt in zijn beschrijvingen uit de bus te komen als de wortel van al het kwaad. Een illusinoir schepsel dat over bijzonder slimme manieren beschikt om de echte jou in het dagelijks leven op onbewaakte momenten een loer te draaien, zodat jij (weer) gaat geloven dat jij ' je ego' bent. Wat daar 'erg' aan is? Tja, op ego gestoeld gedrag zou vooral pijn met zich meebrengen... zo niet  voor jezelf dan wel voor anderen.
En, als een (wannabe) verlicht wezen is dat toch wel het laatste wat je wilt.

Eckhart Tolle lijkt erop te wijzen dat je je ego dus beter niet wilt  'voeden' met 'negatieve' energie, want dat voedt ook het pijn-lichaam, een entiteit die ook in je huist en stevig in je kan huishouden.
Dat er het beeld ontstaat dat je bij alles wat je doet je gaat afvragen " O jee, is dit nou ego of niet?" en dan erg je best gaat doen om door het ego aangestuurd gedrag te gaan voorkomen...... kon (waar je je tegen verzet wordt juist sterker) naar mijn idee nog wel eens averechts werken als 'verlichting ervaren' je doel is.

Van ' nadenken' is Eckhart Tolle ook niet onmiddelijk gecharmeerd.
Hij beveelt ' Presence' aan, een bewuste aanwezigheid in het moment. Daarmee kun je, wat er nu ook is met volle aandacht accepteren, zonder erbij of erover na te denken.
En hoezeer ik ook weet hoe dat gaat, hoe dat voelt en dat dat werkt...... ik weet ook dat dat voor beginners in het werken met een verhoogde graad van bewustzijn bijzonder ingewikkeld is... zeker in lastige situaties, waarin allerlei emoties en gedachten rondtuimelen in je systeem.

Wat dan wel?

Het is mijn inschatting dat het, ook voor een beginner, werkbaar is om met 1 leidende vraag te werken.
Een vraag die zowel je ego als je diepste wezen interessant vinden om mee aan de slag te gaan, wat weer een innerlijk conflict scheelt.
Een vraag die je aandacht focust op wat zich werkelijk presenteert in het hier en nu (wat de Presence van je diepste wezen automatisch activeert)
Iets wat je bewust mag denken (zodat het je actieve bewustzijn activeert) zonder energie te gaan stoppen in het moeten stoppen van het denken... wat je hoogstwaarschijnlijk op dit moment toch niet kunt.... de energie die daarin omgaat is te krachtig en veelomvattend voor je huidige bewustzijnniveau om 'om te buigen'.

Die leidende vraag zou in iedere situatie kunnen zijn:
"Wat is hierin (voor mij) van waarde?"

Alles wat dan opkomt, blijf je met die vraag zo rustig mogelijk bevragen, eigenlijk totdat je alles wat van waarde is hebt opgemerkt/energetisch weer hebt opgepikt. ( Je weet het als je dat punt bereikt hebt, omdat je er dan heel kalm, met een positieve gevoel, indien nodig rustig van weg kunt lopen, het los kunt laten... je weet dan dat je niets van grote waarde voor jou hebt achter gelaten ( 'verloren') in die situatie.)

"Van waarde?, van waarde?!... He.... er is teleurstelling!" schreeuwt een stem in jou.

"Mooi, wat is voor mij de waarde van het feit dat die die teleurstelling er is? Toon het mij, alsjeblieft."

Daarmee accepteer je dat die teleurstelling er inderdaad en heel simpel IS, vecht er niet tegen, maar toont er belangstelling voor. Niet alleen informerend waarom die teleurstelling er is, want dat zou snel kunnen leiden tot een focus op wat er allemaal mist in deze situatie, wat er niet goed aan is en wat anderen ( bij voorkeur natuurlijk) fout hebben gedaan en dat activeert met gezwinde spoed de 'negatieve spiraal' die letterlijk nou niet het beste in jou naar boven haalt.
Nee, deze vraag focust op wat er voor jou, wezenlijk van belang is om te ervaren.

Wat er onder de motorkap gebeurt is dit:
Je ego interpreteert deze vraag als:" Wat is hierin voor mij persoonlijk van hoge waarde?"....wat kan ik hier uithalen?
Je diepste wezen interpreteert deze vraag als:" Wat is, in wat zich hier aan mij voordoet ( zich aan mij presenteert) , van hoge collectieve waarde?".... wat kan ik hier inbrengen?

Het zou heel mooi zijn als je beide delen kunt uitnodigen om hun respectievelijke antwoorden gezamenlijk in deze vorm te gieten:
" De WAARDE van het ervaren van X in deze situatie is dat IK daardoor WEET dat IK erg veel van Y HOUDT."

Deze formule bevat namelijk drie magische ingrediënten:
- je focust op de waarde van deze ervaring, waarmee je je aandacht naar Joy ( levensvreugde) verlegt..... wat actief verbinding maakt met het verlangen van je diepste wezen.
- je maakt een statement waarin je aangeeft dat jij je verbindt met Het Weten ( the Knowing, het collectieve bewustzijn) en weten is een activiteit van een gelaagdere, meer georganiseerdere kwaliteit dan dan 'denken'.
- je zegt eerlijk en open waar jij veel van houdt. Liefde voelen en het object van je affectie omarmen in je aandacht, is de meest krachtige energie die je aan kan roepen om verlichting te brengen.

Je hoeft dan ook niets weg te duwen om wat je lief is te omarmen.
Bovendien is het energetisch veel eenvoudiger werken met wat er IS, dan wat er mist.
(Probeer maar eens een muurtje te bouwen met de stenen die missen. Dat gaat niet. Maar als het bouwen van een muurtje van waarde is, zie je waarschijnlijk andere bouwmaterialen in de situatie die je ook ervoor kunt gebruiken!)

Voorbeelden:
De waarde van het ervaren van teleurstelling in deze situatie is dat ik daardoor weet dat ik erg van warme soep houdt.
De waarde van het ervaren van boosheid in deze situatie is dat ik daardoor weet dat ik erg van openheid en eerlijkheid houdt.
De waarde van het ervaren van frustratie in deze situatie is dat ik erg van wederzijds respect en duidelijke communicatie houdt.

Die antwoorden weten brengt je vredig en geheel automatisch in het veld van de mogelijkheden naar het harmonieveld, werkend met wat er IS, hier en nu.
Als dan de vraag opkomt:" Ok, hoe deal ik dan nu het beste met deze situatie (in lijn met mijn hoogste waarden... die ik nu weer goed weet ( niet bedacht hebt, maar weet).... zal je diepste wezen ( die jij  gevoed hebt met positieve energie, je onmiddelijk antwoord geven. En, omdat jij vrij rustig bent en in open contact met je (ge-)weten..... neem je die waardevolle antwoorden ook waar en kies je, als vanzelf, met een kalm enthousiasme, een gedragspatroon dat past bij jouw hoogste waarden van dit moment.

Natuurlijk kun je tegenstribbelen en zeggen:
" He, maar die warme soep, openheid, eerlijkheid, respect en duidelijke communicatie die IS niet in die situatie.....Omdat het niet door een ander werd ingebracht, miste het. Snap dat dan!"

Ik ontken dat niet en snap dat ook.

Maar zodra jij je de 'warme gloed' van warme soep actief en liefdevol herinnert, open en eerlijk duidelijk en met respect met jezelf hebt gecommuniceerd  in deze situatie, dan heb jij energetisch wat jij belangrijk vindt in deze situatie ingebracht.
En, hopelijk belangrijker dan de vraag of je nou gelijk hebt dat er iets mist(te) wat jou werd aangedaan door een ander....... je hebt je kracht aangeboord over hoe jij hiermee kunt omgaan in lijn met jouw eigen hoogste waarden.

Over de vraag of die ander jou dan wel of niet geeft wat jij graag zou ontvangen, of dat er een materieel ding niet (meer) is, wind je je dan een stuk minder op. Of jij dan je  'ego' bent of je ' diepste wezen' is al helemaal niet relevant, want die twee onderdelen zijn prettig met elkaar aan het samenwerken, als een constructief samengesteld opbouwend geheel, optredend voor het* hoogste belang. Je diepste wezen heeft je ego positief gevoed, met voedsel van de hoogste kwaliteit..... levensvreugde, aandacht en mogelijkheden.

*Merk op hoe ik hier schrijf HET hoogste belang en niet ' jouw eigen persoonlijke belang'.
Jouw ikkige-ego ( het deel van jou dat zich er sterk voor maakt dat jij een prettige unieke identiteit kun ontwikkelen op zo'n manier dat jij er wat aan hebt, heeft met deze aanpak ondervonden dat het algehele belang ook zijn/haar/jouw persoonlijke belang dient en er dus ook voor het ego niets wezenlijks bedreigd wordt.
Rust in de tent.

ingebouwde assistentie

Regelmatig borrelt er iets omhoog uit de diepe krochten van mijn herinnering dat een glimlach op mijn gezicht tovert, gewoon omdat het zo toepasselijk is in een andere context.

Vanmorgen: de MS Office assistent.

Verkrijgbaar in diverse verschijningsvormen zoals een toveraar, Einstein, een kat.....een paperclip met oogjes.

In de tijd dat 'we' overschakelden van behoorlijk stugge kantoorprogrammatuur naar programma's met WYSIWYG interfaces ( What You See Is What You Get... ) moesten we mentaal een behoorlijke omslag maken in de omgang met computersystemen.

Waar Word Perfect bijvoorbeeld haar beroemde 'onderwaterscherm' had en bediend werd met allerlei codes en toetscombinaties om zaken voor elkaar te krijgen, vroeg MS Word, met een hele visuele opzet, met vele 'knoppen' op het werkblad om een andere aanpak om teksten te verwerken, waar je wel even aan moest wennen, ook al was het uiteindelijk een stuk gemakkelijker.

Gelukkig kwam dit systeem met ingebouwde intuïtie (innerlijke leraar): de MS Office Assistent.

Die leraar observeerde wat jij als gebruiker aan het doen was, interpreteerde wat jij probeerde te bewerkstelligen en gaf (ongevraagd) advies over hoe je dat efficiënt in dit nieuw systeem zou kunnen aanpakken.
Hij ' popte' regelmatig 'op' met een aanwijzing.

Of je dit nou 'hinderlijk aanwezig' vond (en er geen aandacht aan besteedde, het stelselmatig weg klikte of de functie zelfs helemaal  uitschakelde) of 'prettig behulpzaam' en er wel een paar handigheidjes van hebt opgestoken..... tja.....
Maar hoe dan ook, het zat wel in het systeem en je zou er je voordeel mee kunnen doen om het systeem beter te leren kennen en te bedienen in lijn met de bedoeling om kantoorwerk efficiënter te kunnen doen, het maximale uit de programmatuur halen en er ondertussen plezier in te hebben.

Ik realiseerde me vanmorgen dit.
Stel nou eens dat de werking van het Universum inderdaad een systeem is, vergelijkbaar met een computersysteem.
Stel nou eens, dat er inderdaad een omschakeling plaatsvindt van 'gecodeerd tekst verwerken' a la Word Perfect, naar een WYSIWYG interface a la MS Word..... ( 'a shift in consciousness' wordt het vak genoemd, introductie jaar: 2012)

Beide systemen (de oude en de nieuwe) zijn in hun aard bedoeld om het leven prettig en simpel te maken, zodat je kunt genieten van het maken van mooie dingen van jouw gading. (Waar het programma zelf geen enkele voorkeur voor heeft).
Beide systemen hebben een ingebouwde help-functie (intuïtie), waarbij de oude versie sterk gecodeerd was en duidelijk verder op de achtergrond draaide, terwijl de nieuwe visueler, speelser, meer op de voorgrond, interactiever en duidelijker context gerelateerd opereert.

Zou ik dan in dat systeem de functie van Office Assistent hebben?
Een van de vele verschijningsvormen van de leraar-van-het-systeem die gevraagd en ongevraagd met praktische adviezen op de proppen komt over hoe je iets in het nieuwe systeem effectief en elegant kunt aanpakken?
Geheel passend binnen de context van wat je zegt te willen realiseren met het systeem....?

Het is zeker wat ik met de grootste passie en het meeste plezier doe. Dat schijnt nogal een belangrijke aanwijzing te zijn als je wilt weten wat je oorspronkelijke functie binnen het geheel is.....

Extra aanwijzingen....
Wat ik te berde breng wordt ook duidelijk vaak:

• niet eens gelezen
• niet begrepen
• snel weg geklikt
• niet naar gehandeld

De vraag is dan.... als ik inderdaad ' in het leven geroepen ben' om deze functie te vervullen.....en ik er soms even stevig van baal dat er zo weinig actief met mijn suggesties gedaan wordt....

Is het dan zinvol om iets anders te gaan doen? (nee toch, dit is wat ik ' ben' binnen het geheel, mijn unieke taak binnen het systeem, waar ik ook goed in ben, alle specifieke kennis en vaardigheden voor in huis heb.)

Hoe kan ik dan het beste omgaan met de wat-heeft-het-voor-een-zin-als-het-toch-steeds-weggeklikt-wordt sentimenten? 

Misschien zelf maar weer eens F1-indrukken en de hulp-teksten die hierop betrekking hebben bestuderen?
Mijn ' eigen'  context gerelateerde Office Assistent voor Office Assistenten zou ook heel welkom zijn.

(Ik denk dat ik de kat-vorm dan kies, als ik haar mag customizen ;-) )

schrijfrechten

Ik ben een groot fan van (het bevorderen) van keuzevrijheid, waarbij je de vaardigheid toepast om zinvolle opties die harmonieus passen bij jouw eigen ontwikkeling en die van de gemeenschappen waar je deel van uitmaakt, te verkennen, te selecteren en te implementeren.

Gisteren kwam ik op het spoor van een 'hobbel' die mogelijk bij nogal veel mensen aanwezig is, als het op het daadwerkelijk implementeren van wijzigingen aankomt.

Het zou wel eens zo kunnen zijn dat veel mensen op enig moment in hun leven bewust afstand hebben gedaan/genomen van de 'schrijfrechten' diep in hun systeem.
Dat kan bijvoorbeeld zijn omdat ze energetische de voorbeelden in hun opvoeding volgden maar ook als een veiligheidsmaatregel om het hoofd te kunnen bieden aan buitengewoon onvrije omstandigheden waar behoorlijk veel druk werd uitgeoefend om bepaalde wijzigingen door te voeren.

Schrijfrechten op je systeem?

De uitleg komt via een beeld waar ik zelf vertrouwd mee ben en wat veel mensen ook wel kunnen herkennen van het gebruik van het internet: database beheer.

De meeste moderne websites zijn gebaseerd op databases.
Wat je op een website kan zien en doen, is vooraf geprogrammeerd. Daar komt geen toeval aan te pas. Dat verschilt niet enorm van dag tot dag.
Het kent een gelaagde structuur waar deelnemers met bepaalde functies, vooraf gedefinieerde opties tot hun beschikking hebben. Die gaan meestal rond de twee vragen:

• Wat mag je raadplegen (lezen) en 
• Waar mag je wijzigingen in aanbrengen (schrijven)?

Wie niet inlogt is niet bekend bij het systeem en heeft de minste 'rechten'. Hij mag totaal niets wijzigen en alleen de openbare informatie bekijken.

Dan is er vaak een onderscheid in de ' klantenkant' en de ' medewerkerskant'.

De klant (van bijvoorbeeld Facebook) mag een eigen profiel aanmaken, informatie en plaatjes toevoegen en dat vervolgens naar hartenlust weer wijzigen of verwijderen en wellicht de vormgeving van zijn eigen pagina's naar eigen smaak en voorkeur aanpassen.

En hoewel je wel het recht hebt 'vrienden' uit jouw territorium te verwijderen, heb jij niet de tools in handen om iemand geheel en al van Facebook af te gooien of de tekst van posts van een ander te redigeren of te verwijderen.

Dat soort functies komt beschikbaar als je een medewerkers login hebt. Dan heb je ruimere  raadpleegrechten en ruimere wijzigingsrechten om je werk (achter de schermen) goed te kunnen doen.

Hoe diepgaander de wijzigingen, hoe groter de consequenties voor het hele systeem.

Hoe groter de verantwoordelijkheid en hoe groter het belang van ' bewustzijn van de consequenties' en van een terzakekundige aanpak.

Je begrijpt dat het toewijzen van die schrijfrechten een bijzonder delicate aangelegenheid is, iets wat behoorlijk diep in het systeem is geregeld. Je wilt zeker weten dat iemand die veel schrijfrechten heeft, daar in het hoogste belang voor 'allen' terzakekundig mee omgaat en er geen 'vreemde stunts' mee gaat uithalen.

Jij Z11 bent op een soortgelijke manier gelaagd georganiseerd.

Verschillende onderdelen binnen jouw hele systeem, hebben verschillende functies en verschillende bevoegdheden om met het Universele systeem voor 'Managing Information for New Developments' om te gaan ( the MIND).

In het oorspronkelijke ontwerp is het zo geregeld dat je actieve bewustzijn de boel volledig mag besturen.
En in een geheel gezond verlopend ontwikkeltraject maak je je die managementvaardigheden spelenderwijs eigen, zodat je als volwassene je eigen leven (binnen de context van de gemeenschap waar je deel van uitmaakt) terzakekundig aanstuurt. 

Van dat volkomen gezonde plaatje zijn 'we', als westerse mensen enigszins ver afgeraakt, is mijn observatie en dus heb je spelenderwijs geleerd zo goed en zo kwaad als dat gaat maar te roeien met de riemen die je hebt.

In moderne zelf-ontwikkelingsliteraar is het gangbaar om te schrijven dat jij, met je actieve bewustzijn, altijd geautoriseerd bent om wijzigingen aan te brengen in je diepste Z11.

En op zuiver esoterisch niveau heb je ook het recht op dat niveau van autorisatie, bij jouw functie hoort de toegang tot die uitgebreide schrijfrechten.

Maar wat nou, als je op enig moment in je leven, in goed overleg met je totale innerlijke systeemonderdelen, tot de gewogen conclusie gekomen bent dat het veiliger is voor het hele systeem als jij ( je actieve bewustzijn) afstand doet van die rechten en ervoor kiest om ze voor een belangrijk deel over te dragen aan je onbewuste systeemonderdelen?

Dan kun jij vervolgens ' hoog springen of laag springen', affirmaties zegen tot je een ons weegt, klagen, stampen en met deuren slaan of in een hoekje zitten mokken of mediteren....... jouw onbewuste systemen gehoorzamen gewoon jouw leiding, via die ene beslissing die in totale harmonie is genomen: ' jij' hebt geen diepgaande schrijfrechten meer', die nog altijd geldt.

Daarmee kom je in een behoorlijke kip-ei situatie terecht als je nu, als volwassene eigenlijk wel meer zelf vorm zou willen geven aan je leven. Niet alleen een plaatje hier en daar wilt verwisselen of een tekstje toevoegen of verwijderen, maar de hele look & feel van je leven een boost wilt geven.
Je kan het ontwerpen, op een los blaadje. Je kan ervan dromen. je kan je het voorstellen hoe het zal zijn om dat te beleven. Mooi...... je kan het alleen niet implementeren want.... je hebt geen directe toegang tot de diepgaande wezenlijke schrijfrechten meer.

Als je hele systeem het er echter wel over eens is dat het een goed idee zou zijn om de boel eens flink te veranderen en wellicht ook, dat de omstandigheden ernaar zijn om veilig je eigen ontwikkeling van je vaardigheden op dit gebied ter hand te nemen.... dan kan er best een nieuwe beslissing genomen worden.

Weet wel dat het dan jouw onbewuste systemen zijn die jou gaandeweg meer rechten zullen gaan toekennen.

Dat lijkt 'omgekeerde wereld', maar het is volkomen in je eigen belang en honoreert je eigen diepste wensen.

Ja, je wilt meer vrijheid om zelf vorm te geven aan je leven, maar je wilt niet dat dat leven bij de eerste onwennige stapjes op dit pad uit elkaar spat omdat je per ongeluk ergens aan hebt gezeten dat nogal vergaande (levensbedreigende) consequenties had waar je door gebrek aan ervaring ermee de consequenties ervan niet kon overzien.

Je onbewuste systemen hebben tientallen jaren aardig goed op de winkel gepast ( he, je bent er immers nog) en behoorlijk wat ervaring opgedaan over wat werkt en wat niet.

Jij wilt nu zelf bewuster meer verantwoordelijkheden voor je totale Z11op je nemen?
Mooi, prima......laat je dan eerst maar eens wegwijs maken door je eigen onbewuste bestaande systemen, voordat  je orders gaat uitdelen en wijzigingen gaat proberen aan te brengen, terwijl je de onderliggende verbanden, redenen en bedoelingen niet kent.

In mijn ervaring.... de kans is ook groot dat als je gaat luisteren naar die delen in jezelf die dieper verborgen zitten, die een bijzonder groot deel van de klus met je helpen klaren, je een stuk minder zin hebt om alles maar via wilskracht en 'orders vanuit het actieve bewustzijn' te willen organiseren.
Veel meer begrip krijgt voor de verschillende functies die er binnen je Z11 zijn en de deskundigheden die iedere functie met zich meebrengt.

Ergens in dat proces is de kans groot dat een inzicht boven komt drijven dat de beste 'manager' een dienende en ondersteunende functie heeft die het overzicht houdt en de eindverantwoordelijkheid heeft. Iemand die nooit iets aan de medewerkers oplegt om te doen, waar ze, vanuit hun expertise en deskundigheid, niet harmonieus achter kunnen staan.

Dat is in de buitenwereld zo ( in mijn beleving.... met dank aan twee managers die me beide zijden van dat spectrum aan den lijve hebben doen meemaken*), ik merk dat dat ook in mijn binnenwereld zo is.

*De manager die zich dienend opstelde, begreep alles van het systeem en had zelf grote deskundigheid vergaard op alle deelterreinen. Een doorvoelde doorleefde autoriteit die niets liever deed dan horizons verruimen en daarin zijn kennis en vaardigheden volkomen open, enthousiast en transparant beschikbaar stelde. Het systeem ontwikkelde zich onder zijn leiding vlug, soepel en positief.

De manager die zich dominant opstelde, begreep niets van het systeem dat zij haar wil probeerde op te leggen. Zij verborg de haar beschikbare informatie actief voor haar medewerkers. Het systeem kwam onder haar leiding bijna tot algehele stilstand.

Hoe manage jij zelf je Z11?

(keuze-) proces aanpassingen I

Hoe zal ik mijn stukje vandaag eens beginnen?

Met een vraag?

Of met een stelling?

De vraag waarmee ik vanochtend wakker werd was:
" Kun je aanpassingen doen aan een systeem, terwijl het proces in volle gang is?"

Ikzelf leun sterk naar de 'nee'- kant bij het beantwoorden van die vraag, als het om structurele aanpassingen gaat.
Mijn ervaringen sluiten wel aan bij de stelling:

"Als je doet wat je altijd deed, dan krijg je wat je altijd kreeg."

Natuurlijk, als je bepaalde patronen naleeft in het vormgeven van je leven, via je dagelijkse keuzes, dan kun je er allerlei verschillende materiële 'dingen' op los laten en zul je snel menen dat iedere situatie 'anders' is, want het gaat immers om iets anders.

En het lijkt mij een enorme bijzonderheid om als mens totaal GEEN patronen na te leven in het vormgeven van je leven. Het zou leven zijn als een computer die helemaal geen software heeft, ook geen besturingssysteem. Het is niet mijn begrip van het leven dat 'het' zo werkt of kan werken.

In mijn meta-vergelijking vergelijking op dit blog:
als het leven altijd een expressie van sin x= 1 is....... de grafiek daarvan beschrijft altijd een patroon: een golfbeweging.

Het patroon van het keuzeproces vertoont ( in mijn observatie) gedurende lange tijd een enorme consistentie.

Of je daar nou de vraag op los laat

" Wat zal ik aantrekken vandaag/dit seizoen?"

" Wat zal ik eten vandaag/dit seizoen?"

" Wie zal ik een plezier doen vandaag/dit seizoen?"

" Welk werk doe ik vandaag/dit seizoen?"

Ik voeg hier bewust de 'vandaag/dit seizoen' toe. 

'Vandaag' gaat over de korte termijn keuzes, meestal met een focus op 'wat je al in huis hebt'/ 'direct toegang toe hebt'. 

'Dit seizoen' gaat over de langere termijn keuzes, waarin je verlangens tot uitdrukking brengt in welke richting je je leven wilt ontwikkelingen.

Het mag duidelijk zijn dat als je ' dit seizoen' iets anders wilt ervaren, je regelmatig de vraag over 'vandaag' met iets anders zult moeten beantwoorden.

Wil je dit seizoen een kleurrijke garderobe, terwijl je vooral een kleur in huis hebt, dan zul je niet alleen wat kleurrijks moeten kopen op sommige dagen, maar er ook voor kiezen om het te dragen.

Wil je dit seizoen groenten van eigen tuin, terwijl je geen moestuin hebt, dan zul je niet alleen een stuk tuin moeten gaan bewerken, maar ook bepalen welke planten daar dan in gaan (types die je later waarschijnlijk ook wilt gaan eten).

Wil je dit seizoen gezonder leven, dan is zeggen ' meer sporten', ' minder alcohol drinken', 'minder vet eten' een aardige denkrichting, maar je moet nog wel beslissen wat je dan wel gaat eten, drinken en welke sport je wanneer kunt gaan doen en dat organiseren en uitvoeren.

Hoe dichter je bij die keuzes bij je eigen 'DNA', je eigen unieke uitdrukking van het leven blijft (jouw aangeboren versie van sin x = 1), hoe gemakkelijker het is om die keuzes door te voeren, uit te voeren en..... er intrinsiek plezier aan te bleven... de grote motivator om het 'vol' te houden.

Maar ja, opgegroeid en levend  in een stelsel waarin de invloed van anderen bijna onvermijdelijk is, is de kans groot dat in het patroon van jouw keuzeprocessen een echo te zien geeft van anderen in je stelsel.

Hoe jij je daartoe verhoud, is een bijzonder sterke (onbewuste) beïnvloedende kracht in jouw keuzeprocessen.

Als je weet welk onderdeel uit jouw stelsel ( 'wie') jij een leidende rol toekent (en bewust begrijpt 'waarom'), en ziet dat jij 'diegene'/ ' die groep'  daarmee veel invloed op je keuzes voor 'vandaag/dit seizoen'  laat uitoefenen, dan kun je je daar actief en bewust toe verhouden...... aanpassingen doen op een dieper, structureler niveau van het keuzeproces.

De kans is groot dat als je weet welk voorbeeld (gokje: uit je verleden) je onbewust volgt om het stelsel van de groep waar je deel van uitmaakt kloppend te krijgen en ook waarom, je de weg opent om nieuwe mogelijkheden te zien in het gewijzigde stelsel waar je nu actief en daadwerkelijk deel van uitmaakt. Mogelijkheden die beter passen bij de ontwikkeling van jouw unieke uitdrukking van het leven, op dit moment (vandaag/dit seizoen), in harmonie met het hele stelsel van het leven.

Aanpassingen doen aan het patroon van je keuzeprocessen, gaat (volgens mijn observaties) niet erg soepel via het simpelweg invoeren van nieuwe 'dingen' om keuzes over te maken, of op pure wilskracht.
Het gaat een stuk soepeler via begrip hebben voor wat er, heel diep onder de motorkap van je keuzeprocessen meespeelt... omdat jij ergens in je leven een beslissing hebt genomen dat die factor altijd meegewogen dient te worden.
Het leven is een groot keuzeproces, dus tja..... het heeft dus nogal invloed welke factoren je vaststelt dat altijd van cruciaal belang zijn.

Lastig kan zijn om die keuzes te herzien.... want het speelt zich zo diep onder de oppervlakte van je bewustzijn af, dat je niet eens bewust weet welke karakteristieken je keuzepatroon heeft en wie je er in 'volgt'.
Maar ergens in je systeem is die informatie wel opgeslagen.
Het moment van die beslissing, de redenen waarom het op dat moment inderdaad voor jou van levensbelang was om dat voorbeeld te volgen.

Een boeiende vraag is dan natuurlijk:" Hoe kun je die beslissing elegant (snel, simpel, pijnloos) herzien? "

Met allerlei deelvragen:

• Hoe kun je de schrijfrechten op dit deel van je 'database' zinvol uitoefenen? 
• Heb je (nog steeds) de schrijfrechten, of heb je daar afstand van gedaan? 
• Wie heeft dan die schrijfrechten en hoe kun je met diegene contact opnemen?

Een ding lijkt mij wel belangrijk...... dat je even het actief gebruik van eigen keuzeproces bewust stopt.

Zolang je er immers mee bezig bent het te gebruiken, draait het de geprogrammeerde routines en die wil je nou net wijzigen.

Dat gebeurt (net als met computerdatabases) niet via de frontoffice' gebruikersinterface, maar via de 'backoffice', de systeembeheerdersinterface.

Me-time.

bibliotheekservice thuis

Hoe ik begrijp dat het publieke overkoepelde informatie-uitwisselingssysteem werkt in de de 'wereld van de energie', vertoont grote overeenkomsten met hoe ik weet dat publieke informatie-uitwisselingssystemen op deze aardbol door mensen zijn georganiseerd.

Het systeem van het collectief bewustzijn in het leven, vertoont zeer veel overeenkomsten met openbare bibliotheken en het internet.

10 jaar lang heb ik als informatiespecialist gewerkt in de publieke sector, waar ik veel met digitale dienstverlening van doen had binnen de dienstverlening van een aardig grote openbare bibliotheek.

Dit was lang voordat ik ook maar enige interesse had in esoterie en behoorlijk (!) sceptisch was over spirituele zaken en aspecten van het leven die je niet kunt 'zien'.
Dat maakt dat ik de bibliotheekwereld en de internetwereld vanuit allerlei posities heb leren kennen.

Eerst was ik een kennismakende, verkennende consument (6 jaar oud was ik toen ik lid werd van de bibliotheek, een jaar of 20 toen ik via een ratelende en piepende inbelverbinding de online wereld (die in haar kinderschoenen stond) betrad) .

Nieuwsgierig verkende ik de mogelijkheden van die werelden.
Zeker toen ik bijna dagelijks in de bibliotheek kwam omdat ik er werkte ( van eind 20, tot eind 30) , leerde ik hoe de wereld van de informatie achter de schermen in elkaar zit en mocht ik mee-maken wat daar gebeurde. (In beide betekenissen, ondergaan/ondervinden en ermee spelen en met mijn capaciteiten bijdragen om het beter te maken, efficiënter, effectiever, laagdrempeliger).

In de wereld van de energie (het leven) kwam ik op dag 1 van mijn leven binnen.
Rond mijn veertigste nam ik een (buitengewoon onverwachte) invitatie aan om ook daar een kijkje achter de schermen te nemen en mijn capaciteiten in te zetten om actief mee te maken wat daar gebeurt, processen publiekelijk inzichtelijk en heel praktisch bruikbaar te maken, zodat mensen een rijker leven kunnen ervaren, gebaseerd op betere informatievaardigheden en directe toegang tot informatiebronnen van een hoge(re) kwaliteit.

Vanochtend realiseerde ik me een mooie overeenkomst tussen hoe dingen werken.

Als klant van de bibliotheek mag je een beperkt aantal objecten thuis hebben.
Die mag je een beperkt aantal weken thuis hebben.

Ben je 'te laat' dan kost je dat wat, dan betaal je telaatgeld.

Dat dit meer een middel is om je bewust en alert te houden op de vraag ' gebruik ik het nog wel?' en als een impuls om ervoor te zorgen dat wat niet gebruikt wordt terug ter beschikking wordt gesteld aan iedereen, blijkt wel uit het feit dat je kan 'verlengen'  en dat je er zelfs aan herinnerd wordt dat je spullen in huis hebt die  'te laat zijn'.

Was telaatgeld vooral een middel om de begroting van de bibliotheek te spekken, dan zou die service niet zo gepromoot worden, toch....?

Als medewerker van de bibliotheek waren dergelijke limieten opgeheven van mijn account.

Ik mocht een onbeperkt aantal objecten thuis hebben, voor zolang als ik dat wilde en er was nooit sprake van telaatgeld.

Omdat ik vier dagen per week toch in de bibliotheek was en van een overzichtelijk opgeruimde leefruimte houd, was mijn strategie al snel dat ik slechts een handvol boeken in huis had die op een hoge verbruiks-en terugbrengrotatie zaten.

Bijna iedere dag keek ik door mijn stapeltje en wat ik uit had, of 'niet-doorheen'  kwam (bleuh...niks aan!), ging mee in de werktas om geruild te worden voor iets anders.

(Andere collega's hielden er ook wel andere strategieën op na. De bibliotheek had op die manier ook wel een aantal verborgen filialen....die gelukkig wel snel reageerden op gerichte aanvragen (klanten die een reservering plaatsten voor een boek dat bekend stond bij personeel thuis te zijn).......ha, ha)

In mijn dagelijkse routines van tegenwoordig, weet ik dat ik iedere dag tenminste een keer de centrale bibliotheek van het leven 'echt' bezoek ( het collectieve bewustzijn) door mijn 'huis' te verlaten.
(Dat is als ik slaap, dan verlaat mijn bewustzijn mijn lichaam en gaat naar die bibliotheek).

Ik weet ook dat ik diverse bronnen binnen het collectieve bewustzijn met grote regelmaat gedurende de dag raadpleeg bij mijn keuzes (zoals je nu 'overal' even iets kunt Googlen, als je je toegangsapparaat maar opgeladen hebt en bij je en weet hoe het werkt.)

Ik heb tegenwoordig de gewoonte om aan het einde van de waakdag 'thuis' even door mijn ervaringen van de dag heen te gaan, vergelijkbaar met hoe ik vroeger door mijn stapeltje boeken heen ging die ik thuis had als ik mijn tas ging pakken.

Waar ben ik nog in bezig? Geniet ik daar (nog) van? Ben ik er 'klaar' mee? Wat kan er ' terug' en..... wat zou een welkome aanvulling zijn om me verder in te verdiepen? Welke thema's spreken me momenteel aan, waar wil ik meer van lezen/weten?

Ik vertel mijzelf dus geheel eerlijk (belangrijk!)  iedere avond welke passages ik heel erg leuk en prettig vond (en als ik het weet, ook waarom) en welke ik lastig of rondweg echt-niet-leuk vond (met een eerlijke verkenning van het 'waarom').

Dan laat ik heel bewust alles los wat mij niet meer 'dient' en geef het terug aan het collectief, zodat anderen er weer toegang toe hebben en plezier aan kunnen beleven.

Mijn onderbewustzijn gaat daarmee voor mij aan de slag in de grote centrale bibliotheek van het leven.
De volgende ochtend bij het ontwaken kijk ik (mijn bewustzijn, thuis) wat ik ( mijn (onder)bewustzijn hard aan het werk) heb gevonden dat me de moeite waard leek om me mee te vermaken en te ontwikkelen, thuis.

Via mijn dromen neemt mijn ik-in-de-bibliotheek-van-het-leven, ook wel contact op met mijn semi-bewustzijn thuis om te checken waar mijn voorkeuren liggen.

Tegenwoordig heb ik de gewoonte om alles 's avonds actief los te laten.

Wetende dat de meeste informatie ten alle tijde online direct op te roepen is, hoef ik in mijn eigen 'huis' maar heel weinig gegevens vast te houden. Dat schept interne ruimte en overzicht... dat vind ik wel heel erg lekker.

Dat heeft nog een voordeel..... de informatie die ik bij me heb, is altijd up-to-date.
Alles waar ik lang aan vasthoud (vergelijkbaar met alsof het in boekvorm is) verandert niet, is statisch.
Als ik iets loslaat wat ik iedere dag nog gebruik, krijg ik de volgende dag de meest actuele bijgewerkte versie ervan tot mijn beschikking. De laatste 'druk'. ) De bibliotheek haalt gaandeweg verouderde exemplaren uit de roulatie en vervangt ze door nieuwe.
Soms is die qua inhoud exact hetzelfde, maandenlang, jarenlang...... soms komen er dagelijks aanvullingen en aanpassingen voor.

Maar 'ik' hoef die verloop-tijd niet bij te houden...... als ik alles iedere dag loslaat en, van persoonlijk commentaar voorzien terugstuur naar het collectief, weet ik dat ik van alles de laatste versie bij de hand heb.

En met alle persoonlijke commentaren bij het gebodene, van iedereen die van het collectief gebruik maakt (en dat is dus iedereen!) kan de bibliotheek buitengewoon slimme gebruikersprofielen samenstellen.

"Wie dit leuk vond, heeft vaak ook interesse voor....... "en dan komen er allerlei boeiende, goed bij jouw eigen profiel passende suggesties naar voren.

En... zoals een openbare bibliotheek meer te bieden heeft dan het geschreven woord in boeken alleen.....
zo biedt ook het leven zelf je een gevarieerd palet aan media voor al je zintuigen: liedjes, plaatjes, film, spelletjes, lezingen, proeverij......

Ik weet dat ik in dienst ben van die overkoepelde bibliotheek van het leven.

Ik besef ook dat, of je nu direct voor die bibliotheek werkt* of er klant* van bent, deze strategie altijd werkt. Je hoeft je niet eens af te vragen wat jouw positie is binnen het geheel!

 * en dat is een keuze... er zijn volop vacatures. Voor wie daarin geïnteresseerd is ... er is altijd een passende functie te vinden.

Je kan je bewustzijn 's avonds naar de bibliotheek sturen met alles wat je in huis hebt, alles loslaten. "Hier.... neem alles maar mee. Ga maar door mijn ' huis' en zoek alle media van de informatieuitwisselingsdienst van het leven maar op maar op. Neem de hele handel maar mee en breng maar terug waar ik morgen aan toe kan komen."

Je hebt dan nooit teveel in huis, nooit te lang, bent nooit 'te laat' met inleveren, raakt geen belangrijke gegevens kwijt in jezelf. Je hebt altijd voldoende ruimte om, als dat onverwachts nodig is, nog wat erbij te mogen lenen, zonder dat je dan eerst je door een (grote) onduidelijke stapel ooit geleende informatie heen moet werken om te beoordelen wat er weg kan, om binnen je leencapaciteit te blijven. Dat scheelt tijd en rompslomp.
Het draagt er ook toe bij dat anderen toegang hebben en plezier kunnen beleven aan wat jij kunt uitgeven.

Iedereen blij?!