e-leven

Vaak vind ik mooie wijze toevalligheidjes (?) in woorden, in taal.

Dit blog is helemaal gewijd aan het Z11, in woord, beeld, getal en beleving. Het beperkt zich niet tot de Nederlandse taal en cultuur maar probeert juist extra dimensies die het leven biedt in beeld te brengen.

Vandaag belicht ik het Engelse woord voor het getal 11, met mijn Nederlandse ogen.

Elf in het Engels is eleven.

"He, da's leuk.... de Engelsen hebben het Nederlandse woord 'leven' erin verwerkt!"

Met plezier vraag ik me af waarom ze nou juist dit getal het e-leven hebben genoemd.....

Ik ga wat soortgelijke varianten af of te zien of ik een taalkundige aanwijzing krijg:

- e-cigarette

- e-bike

- e-mail

"Aha, het staat voor elektronisch. Het elektronische leven!"

Ik schiet in de lach. Want ja, als je in de moderne wereld om je heen kijkt dan valt wel op dat gemeenschapszin en verbondenheid met anderen zich geëvolueerd heeft in enkele jaren tot een elektronisch leven: smartphones, tablets, computers, televisie.... twitter, facebook, LinkedIn, Pinterest, Instagram... worden door velen gezien (blijkend uit het gedrag) als het cement dat ons met elkaar verbindt en waarmee we accuraat en snel van het leven op de hoogte worden gebracht.

Als adviseur duurzame gemeenschapsontwikkeling denk ik daar zo het mijne van, omdat ik van nabij meemaak welke (verwoestende, is het woord dat in mij opkomt) invloed langdurig en hoog frequent gebruik van elektronische gadgets heeft op je energie-huishouding, de ontwikkeling van je moreel kompas en daarmee je 'gezonde verstand', de kwaliteit van je keuzes en daarmee de kwaliteit van jou en andermans leven.

Omdat ik ook wel besef dat de Engelsen het woord eleven hebben gekozen voor 11, lang voordat de televisie en de computer hun intrede in onze huizen en harten deden, vermoed ik dus toch dat de e- voor iets anders staat.

Onmiddellijk zie ik het. Het staat voor energy, voor energie!
De Engelsen waren zo slim om te zien dat de elf het energie-leven representeert: dat wat aan de basis ligt van het samenleven als een zinvolle waardevolle eenheid, de basis voor evolutie in de samengestelde meerwaarde(n)!

Emotion is immers energy in motion.

En zonder (levens-) energie die ergens doorheen stroom en getransformeerd wordt ( via een of andere vorm van bewust of onbewuste inspanning) in iets anders maakt duurzame ontwikkeling (eerst naar 'goed' en dan zelf naar ' nog beter' (naar mijn idee) maar bar weinig kans.

Wat denk jij ervan? Vind jij dit Z11 ook zo'n fraaie internationale woordspeling?

(-:

problemen? mogelijkheden!

Kort verhaal: 

Conversatie bij een lifecoach

" Mevrouw, ik heb een probleem."

"Vertel verder, wat kan ik voor u betekenen, mijnheer.....?"

" Zeg maar je en jij en Gerard hoor, Gerard Odenverzoek. Nou, mijn probleem is dat ik maar 1 probleem heb. Doordat ik niet meer problemen heb, ervaar ik nu de vervelende bij-effecten van een schaarste aan problemen."

"Kun je daar iets meer over vertellen?"

" Om te beginnen de vraag: ' Waar moet ik nou mijn tijd aan besteden?' Aan problemen oplossen? Dat gaat dus niet, want ik denk in mogelijkheden. Zelfs problemen creëren is geen probleem voor mij. En dus, wat ik ook probeer, ik houd maar steeds dat ene probleem, namelijk dat ik geen problemen heb. Kunt u mij helpen met deze penibele situatie?"

"Kun je nog wat verder beschrijven wat dit voor je betekent in de dagelijkse dag?"

" Nou, zonder voldoende problemen ben ik sociaal gezien toch vies de pineut. Niemand heeft me ook maar ergens voor nodig. Ik heb zelfs mezelf niet eens nodig. Het leven is zo zinloos zonder een stevige problematische fundatie om aan een voortdurende stroom van voldoende problemen het hoofd te bieden!"

" Gerard, mag ik je vragen, nu je de sociale kant naar voren brengt, of je wellicht de hulp van familie, vrienden en bekenden hebt ingeschakeld bij het oplossen van dit probleem? Vrienden en bekenden zijn immers doorgaans een rijke bron van problemen. Zij kunnen en willen je wellicht graag van dienst zijn......?"

" Ja, ik heb mijn netwerk, zogezegd wel hierbij ingeschakeld. Maar tot op heden is dat een vruchteloze weg gebleken om het echt goed op te lossen.
Heel veel mensen hebben zat en genoeg problemen, maar ik ontdekte dat ze die rijkdom vaak absoluut niet met mij willen delen. Ik kreeg gaandeweg het vermoeden dat deze mensen erg bang zijn om net zo te eindigen als ik. En dus willen ze hun problemen simpelweg gewoon zelf NIET oplossen.

En zo-eindigen-als-ik is best een reële mogelijkheid trouwens.

Want de mensen die hun problemen wel met mij hebben gedeeld en mijn advies om in mogelijkheden te gaan denken hebben opgevolgd, zagen hun voorraad schijnbaar onoplosbare problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen. Daarmee verdween de basis van onze jarenlange vriendschap, onze gespreksstof raakte snel uitgeput en weg was de motivatie om nog langer om te gaan met iemand zoals ik.
Voor mijn zelfbeeld doet de tendens van een zich in stilzwijgen terugtrekkend sociaal netwerk geen wonderen. Dus ik denk dat ik wel op een punt gekomen ben waar ik van de mogelijkheid om heil van anderen hierin te verwachten voor de langere termijn kan afzien."

"Hmm, ik begrijp het. Mag ik je dan vragen of je in je leven een tijd hebt gekend waarin je wel een doorlopende overvloed aan schijnbaar onoplosbare problemen ervoer?"

"Jawel...... in die tijd was ik een hele harde werker, die voor ieder probleem dat (bijna) tot een oplossing kwam er tenminste twee moeilijkheden voor terug kreeg. Lange dagen buffelen, voor weinig beloning. Dat was het, ook al zie ik nu dat de extra problemen die het opleverde toch meer beloning waren voor mijn inspanningen dan ik toen dacht."

"Kun je je in meer detail herinneren hoe je toen voor elkaar kreeg wat je nu zoekt, het vermogen om tijd te investeren in het verdubbelen van je problemen...?"

"Tja, ik zou er bijna een 5-stappenplan boek over kunnen schrijven, ik weet nog precies hoe die methode werkt.
- wees zeer ontevreden en ongelukkig met wat je nu hebt en waar je nu bent
- focus op wat je allemaal hebt verloren
- herhaal oeverloos die acties waarvan je best weet dat ze niks oplossen
- noem jezelf meerdere malen per dag een idioot die nooit iets leert
- bevestig, waar je ook komt, wat je ook doet, met klem heel krachtig dat de kans dat je alles ooit lekker voor elkaar hebt wel heel erg klein is.

Succes verzekerd, nooit een tekort aan problemen."

" Met die succes-ervaring op zak, wat weerhoud je ervan om dit stappenplan opnieuw zelf toe te passen?"

"Er is een heel belangrijk nadeel aan deze methode. Het grote voordeel ervan was meteen het grote nadeel gaan vormen. Ik had er genoeg van. Het leven zelf was een probleem geworden voor mij.
Ik was altijd moe, vaak ziek, had altijd wel met iemand onenigheid, zelfs langslepende conflicten, chronisch geldgebrek en was voornamelijk bang, bang voor alles wat er verder nog mis kon gaan. Niemand zag me ooit nog lachen, alle levensvreugde en lichtheid was uit mijn bestaan weggesijpeld."

"Gerard, wat je zo te horen graag wilt is om wel meer problemen te zien in je leven, maar toch vooral te kunnen blijven lachen. Als dat inderdaad zo is, dan ben je hier vermoedelijk wel aan het juiste adres."

" O ja.....?""

" Naast lifecoach en adviseur in duurzame gemeenschapsontwikkeling ben ik namelijk ook spiegelmaker.

Ik maak spiegels voor de ziel.
Speciaal voor verlichte, gelukkige personen zoals jij, die een schaarste aan problemen ervaren, heb ik een bijzonder nieuw model ontwikkeld. Het werkt met een caleidoscopisch prisma-effect...kijk maar hier!

Met deze spiegel kan je ene probleem zich tot een bijna oneindig aantal laten vermenigvuldigen. Dat is ook nog eens heel dynamisch, ze veranderen steeds van vorm, maken steeds wisselende patronen, zodat je ze nooit echt kunt vatten.
Tegelijkertijd kijk je in de de ogen van vele gezichten, mensen die je toelachen en jou probleem niet alleen delen, maar ook direct wezenlijk contact met jou nodig hebben voor hun voortbestaan in deze wereld en zolang jij het leven toelacht, lachen zij net zo hard met je mee."

Terwijl de lifecoach zich los probeert te wurmen uit de innige omhelzing van de heer Odenverzoek, die juichend was opgesprongen bij het zien van het potentieel van deze mogelijkheid constateert ze droogjes:
" Probleem opgelost."

(-:

relativiteit

In het veld van de mogelijkheden, zoals in eerdere blog posts met dit label geïntroduceerd en aangelicht), is er nogal veel relatief: dynamisch onderling in beweging, zich verhoudend tot elkaar.

Jij kan met je aandacht door dit veld heen bewegen en je zo op verschillende gezichtspunten bevinden, die een ander perspectief op (een deel van) je belevingswereld werpen, waardoor je tot geheel verschillende conclusies kunt komen over wat er ' is' en hoe jij het beleeft.

Maar jouw aandacht is niet de enige factor die in staat is om zich dynamisch door dit veld te bewegen.

Ook de mogelijkheden bewegen, wervelen om elkaar heen en door elkaar heen, van veld naar veld.
Vele volgen patronen, als ware planeten in de ruimte. Soms zijn dat heel langlopende patronen van jaren, soms cycli van slechts een paar seconden.
Andere mogelijkheden gedragen zich meer als  ruimte-materiaal dat neerstort:.
Het doet zich af en toe voor, heeft nogal impact bij de inslag, maar dat stuk is nu definitief uit zijn oorspronkelijke roulatie genomen en is deel geworden van ' iets anders' dat een andere cyclus volgt.

In de ruimte van je belevingswereld is de positie van iedere mogelijkheid sterk context-gerelateerd: in relatie tot wat jouw positie in de buitenwereld momenteel is.

Onthouden wat op een bepaald moment een prima mogelijkheid is en dat op een ander moment in een andere situatie toepassen, is daarmee niet noodzakelijkerwijs een recept voor succes op de korte en/of de langere termijn.

Praktische voorbeelden:

Iets wat op donderdag een uitstekend idee is om je tijd in te investeren, te ervaren, kan op woensdag een hele domme zet zijn. ( Naar de markt in jouw eigen stad gaan bijvoorbeeld om boodschappen te doen, of naar een bepaalde collega toelopen om iets af te stemmen die op woensdagen niet werkt.)

Iets wat iedere ochtend om 7.00 iets is waar je erg van kunt genieten, kan om 7.15 al iets zijn waar je beter van af kunt zien. (Rustig de tijd nemen voor de eerste warme drank van de dag en er even bij wegdromen)

Iets waar de belangrijkste volwassenen in je thuis-situatie erg blij mee zijn dat je doet als je 6, 12 of 18 jaar oud bent, toepassen op de belangrijkste volwassenen in je thuis-situatie als je zelf volwassen bent kon nog wel eens een heel ander resultaat produceren.

En als je dan snapt en doet wat je huidige partner zegt dat hij/zij zo graag heeft, kan het maar zo zijn dat je toch de kous op de kop krijgt van die partner als je het spontaan op een dag in uitvoering brengt.

Wat nu?

Moet je al die bewegingen en factoren die meespelen dan actief en bewust bijhouden? Dat is toch onbegonnen werk! Hoe kun je nou al die, vaak subtiele en onzichtbare variabelen in ogenschouw nemen?

Tegen de tijd dat je een goede band met jeZ11 hebt opgebouwd, ontdek je dat je een heel stuk minder zelf actief in de gaten hoeft te houden en (feiten daarover) hoeft te onthouden, naarmate je meer bereid bent om open te staan voor wat er is en met de beste mogelijkheden van ieder gegeven moment te spelen.

Hoe dat kan?

De belangrijkste aanwijzing daarvoor vind je als je beseft dat je totale bewustzijn veel groter is dan het deel dat zich in jouw actieve bewustzijn bevindt.
Dit deel van je bewustzijn  ontvangt en verwerkt een veelvoud aan indrukken, vele ( echt veeeeeeeeele) malen meer dan het handjevol dat jij actief/bewust registreert en met elkaar in verband brengt.

Dat deel is echt vele malen sneller en accurater in het verwerken van alle beschikbare informatie dan jouw bewuste denkbrein is (zeker als je werkt met een verouderd besturingssysteem (wat niks met leeftijd te maken heeft!!!) en je denkprocessen vult met verouderde gegevens).
De supercomputer in jouw onbewuste is altijd up-to-date, beschikt altijd in real time over de meest actuele gegevens en kan de relevantie voor jou van wat er aan de hand is in je wereld in no-time ' berekenen' en op het scherm van je belevingswereld projecteren.
Doet dit ook 24/7.
Doet dit niet alleen zodat jij je niet bewust bezig hoeft te houden met wanneer en hoeveel rode bloedcellen je nu eens zult aanmaken en of het nu tijd is voor een inademing of nog niet en hoeveel dan en tig-miljoen andere levensprocessen die zich in jou afspelen.
Kan dit ook doen voor talloze taken in de sociaal-emotionele sfeer, administratieve sfeer, praktische actief bewuste sfeer.

Hoef je dan helemaal niets meer zelf actief te doen?
Dat je systeem perfect in staat is je te waarschuwen dat het tijd is om te eten, drinken, slapen, het toilet te bezoeken, betekent dat dat je je daar dan niet ergens toch wel even actief mee bezig moet houden? ( Nee, toch).

Dat je systeem perfect in staat is je te waarschuwen dat de mogelijkheid om de vuilnis aan de straat te zetten zodat het wordt opgehaald actueel is... heeft nog altijd jouw attentie en actie nodig om tot het gewenste resultaat te leiden.

Alert zijn op de signalen die je van jeZ11 krijgt en ernaar handelen zodra ze heel rustig als actuele en relevant aan je gepresenteerd worden, opent een wereld aan mogelijkheden.
Je totale Z11 weet ook, kent ook je eigen cycli en voorkeuren.
Dus als je rust in de tent, in je eigen belevingswereld op prijs stelt, zal je zien dat je vanuit je Z11 altijd heel tijdig van de juiste informatie wordt voorzien, zodat je niets gehaast hoeft te doen.

Het aardige is, je krijgt dingen wel veel sneller en met meer plezier en rustiger voor elkaar.

Lastig om mij te geloven?
Ik raad je niet eens aan om mij te geloven!
Wel om het Z11 te gaan onderzoeken, in je eigen belevingswereld.

spoor bijster?

Er zijn van die momenten, waarop je het spoor bijster bent.
Alles lijkt maar naar een punt te leiden en het benauwende idee dat je een doodlopende weg bent ingeslagen dringt zich onophoudelijk aan je op.

Zou dat wellicht te maken kunnen hebben met het gezichtspunt dat je inneemt, dat een zeker perspectief op de zaak geeft?

Wat nou als het bovenaanzicht van exact dezelfde positie als in de bovenstaande spiegel je oneindige Z-11 laat zien die zich vol mogelijkheden voor en achter je uitstrekt?

Helemaal  niet zich vernauwend en vol bijster interessante mogelijkheden om te verkennen?

gezichtpunt verplaatsen

In het blog stukje van vrijdag introduceerde ik verschillende gezichtspunten die je in je Z11 kunt in nemen in het deelverzamelingenmodel.

Mocht je de voordelen inzien van het opereren vanuit een ' hoger' kijkpunt; hoger als in, de vakken die de betere opties voor meerdere partijen bevatten, dan wil je wellicht weten hoe je dat kan doen.

Er is een manier om je gezichtspunt te verplaatsen, waarbij je niet eens hoeft te weten op welke positie je begint of je af hoeft te vragen hoe je daar terecht kwam en wat je bezielde om daar (zo lang, wellicht) vandaan te opereren.

Iedere verplaatsing in je belevingswereld gaat met het verplaatsen van je aandacht.
Door je bewustzijn ergens anders op richten, neem je een andere positie in je Z11 in en zie je dingen anders en, komen andere mogelijkheden in beeld.

Hier is nogmaals het plaatje van gezichtspunten in de verschillende velden:

Ongeacht waar je begint, als je het volgende 'doet' kom je vanZ11 ergens in de buurt van gezichtpunt 7 uit.

1. Je neemt de beslissing dat je dit gezichtpunt los wilt laten en betere opties wilt kunnen zien, beter voor iedere betrokkene.
2. Dan concentreer je je op 1 mogelijkheid die je altijd bij de hand hebt, waar je niemands toestemming of coöperatie bij nodig hebt, geen enkel beroep doet op hulpmiddelen die iemand ook maar iets kosten en die zich altijd in het veld van de hoogste mogelijkheden bevindt.
3. Als je er bent, verken je de mogelijkheden in dit veld

In meer detail:

Een hele populaire optie om voor te kiezen is 'de mogelijkheid om adem te halen'. Het is de basis van een heleboel meditatie-technieken. Vandaar dat ik in het volgende plaatje de traditionele meditatiehouding heb gebruikt om te illustreren wat er gebeurt. Het aannemen van deze houding is (wat mij betreft) een optie, waar je voor kunt kiezen als je je daar prettig bij voelt, die (in mijn ervaring) niet noodzakelijk is. 

Het kan ook bijvoorbeeld de optie zijn om:

•  rustig heen en weer te wiegen
• een wijsje te neuriën (of te zingen)
• te lopen (of te dansen) 

Zolang je dit maar doet zonder een heel specifiek doel te willen nastreven of vermijden (door iemand in je buurt leuk of juist gek gevonden te worden bijvoorbeeld).

Waarom?

Het is namelijk de bedoeling dat je alle mogelijkheden die je ziet rustig langs je heen laat glijden en je aandacht met geen enkele mogelijkheid op je pad verbindt, tot het moment dat je weet, voelt, gewaar bent, dat je bent waar je wezen wilt, in het veld van de vreugdevolle mogelijkheden.

Ongeacht waar je begint, in het zwartste deel van jezelf of al dichter bij de 'bestemming'( het veld van de vreugdevolle mogelijkheden), het is een ' reis' door je belevingswereld die jouw aandacht langs allerlei mogelijkheden op je weg voert.

Hoe dichter je bij het zwarte gebied achterin je belevingswereld bent, hoe turbulenter je gevoelswereld aanvoelt, omdat je gevoel simpelweg een indicator is over de kwaliteit van de mogelijkheden waar je direct door omringt bent, gezien vanaf je huidige gezichtspunt in je belevingswereld.
(Wellicht ten overvloede, dit zegt dus heel weinig over wat er' is' in je buitenwereld realiteit. Dat jij je buitenwereld realiteit als volkomen zonder kansrijke vredige harmonieuze mooie mogelijkheden om volop van te genieten beschouwd, zegt vele malen meer over welk deel van je belevingswereld jouw actieve aandacht krijgt dan over de intrinsieke aard van die werkelijkheid)
Als er op die ' mentale positie' alleen maar mogelijkheden voor je geestesoog verschijnen die toch wel een heleboel nadelen met zich meebrengen en niet uitgekristalliseerd zijn, of (nog) niet helder genoeg, dan voel je dit. Je merkt het ook aan de aard van de gedachten die voorbij komen; verwarrend, gemengde berichten over 'goed' en ' fout', een heel koor aan stemmen die zich ermee bemoeit en hun belangen verwoord.

Laat dat gewoon gebeuren, wetend dat je (op hoog tempo) onderweg bent naar een betere plek, wetend dat die berichten daar zijn  (zelfs waar zijn, in die zin dat de boodschappen die ze uitzenden precies en echt heel accuraat aangeven waarom deze mogelijkheid zich niet in het veld van de hoogste keuzes zit*) om je te laten weten dat er, hier en nu, betere mogelijkheden voor je beschikbaar zijn.

*Ik ben hiermee een mening toegedaan, gebaseerd op mijn eigen ervaringen, die haaks staat op de gangbare ( spirituele) visie over de werking van het verstand en de mate waarin je informatie die op je innerlijke netvlies vanuit je belevingswereld komt, kunt geloven.

In de  meeste spirituele literatuur krijgt het verstand (the mind) de zwarte piet toegespeeld als notoire leugenaar die je vooral nooit moet geloven en altijd afstand van moet nemen.

Wat mij betreft is dat geen wonder dat dat een totale 'mission impossible' oplevert voor wie zich graag op een natuurlijke manier vreugdevol wil voelen in zichzelf en de wereld. Actief afstand nemen van het gezond gebruik van je verstand, is voor zover ik kan zien een mogelijkheid die zich in het zwarte gebied bevindt, het veld van de schadelijke mogelijkheden, zowel voor jezelf als alle anderen die betrokken zijn bij de effecten van jouw keuzes.

Door simpelweg je ademhaling te volgen en je volle aandacht te geven ( of als je iets wil 'doen', tel je ademhalingen zonder de aard van je ademhaling actief te beïnvloeden en begin dan opnieuw bij 1) arriveer je (als je niet halverweg bent gestopt natuurlijk om veel aandacht te geven aan mogelijkheden die zich onderweg aan je hebben gepresenteerd, hoe onprettig dan ook) vanzelf in het veld waar je wilde zijn.

Je voelt je rustig, stabiel, moet misschien zelfs lachen en je geest is helder en rustig. Kenmerken dat je 'er bent'. Maar laat dat niet het eindpunt van je reis zijn voordat je hebt verkent wat hier te beleven valt en... wat je keus is om je energie en tijd in te gaan investeren.

Hoe prettig en verfrissend een kalme geest ook is, geen kennis nemen van de goede mogelijkheden die nu binnen je bereik liggen en er niet eentje uit selecteren maar weer terug gaan naar waar je mee bezig was, hoe je ermee bezig was, dan ben je zo weer terug bij ' af'.

Dus je blijft me je aandacht in dit veld. Dan komen er gedachten in je op. Ideeën, suggesties, opties, mogelijkheden en die laat je nu tot je verbeelding spreken met je volle aandacht. Gewoon doorademend, rustig stilstaand of stil zittend, met je volle aandacht. Je proeft de opties die je voorgelegd worden en merkt dat het 'water je in de mond loopt' van al dat moois. Een overvloed aan hoog kwaliteits- opties, zalig.

Wil je echt de allerbeste, degene die je het minste moeite kost met het maximale resultaat bijvoorbeeld?
Vraag het jeZ11 af:" Wat is de beste optie in dit veld die me de minste moeite kost?"

Het is alsof je een filter op computer zoekresultaten zet en voila.... de allerbeste staat pal voor je neus.

Dat is bij mij altijd het moment waarop ik meteen opveer en enorm zin heb om hier nu mee aan de slag te gaan. Het is de allerbeste optie in mijn beleving, altijd onmiddellijk toepasbaar, hier en nu en ik, begrijp en weet ook precies waarom het zo'n goede optie is. Alles wat ik ervoor nodig heb aan hulpmiddelen bevind zich binnen bereik en ik kan genieten van de activiteit.

Ik noem deze verplaatsingen in mijn belevingswereld trouwens geen meditatie. Ik noem het me-time. Volledige focus op de belevingswereld, los van alles... maar uiteindelijk daarmee juist in verbinding met alles.
Ik kan het iedereen aanraden en daarom heb ik mezelf ook maar tot ambassadeur van me-time gebombardeerd.

Zie mijn website als je er Z11 meer info over wilt lezen . ( veel in het Engels).

meer zicht op het veld van mogelijkheden

In het blog stukje van gisteren gaf ik meer kleur en reliëf aan het veld van de mogelijkheden.
Ik voegde gezichtspunten toe aan het bovenaanzicht en zelfs hele lijfjes aan het zij aanzicht.

Ik realiseerde me dat dat mogelijk misverstanden in de hand werk: namelijk dat het veld van de mogelijkheden zichtbaar is (met je ogen) en dat je je lijf er letterlijk (fysiek) in positioneert.
Tijd dus om iets meer in te zoomen op de fysieke aspecten ervan, zoals ik het Z11 ervaar.

Hoewel je er wel verschillende gezichtspunten in kunt innemen, gaat dit model maar voor een heel klein deel over de zichtbare tastbare wereld. Het is een wereld van energie, van pure (creatieve) gedachten en gevoel. Het is wat ik de belevingswereld noem.

Het is echter wel de wereld van waaruit de realiteit in de fysieke wereld wordt geschapen.
Het is het pallet aan mogelijkheden waar je (alleen en/of samen) uit kunt kiezen waar je je tijd en energie aan gaat besteden.
Waar jij je tijd en energie aan besteed (en hoe) geeft vorm aan je ervaringen (je wereld) en dat:

• roept nieuwe mogelijkheden naar voren en 
• beïnvloedt de plaatsing, kleuring, positie die een mogelijkheid heeft in het veld

Voorbeeld.
Het eten van een onbekend mooi kleurrijk stukje fruit kan je heel aantrekkelijk lijken en je op een zeker moment gepresenteerd worden om te proberen. Je voert het uit (besteedt er tijd en energie aan om deze mogelijkheid actief te ervaren). Dan blijkt dat je de smaak afschuwelijk vindt en er zelfs jeukende bultjes aan overhoudt gedurende een paar dagen. Van zeer aantrekkelijke optie ' het eten van dit fruit' verdwijnt het op basis van je ervaring ermee nu snel naar de achtergrond in het veld van mogelijkheden.
Het blijft nog altijd een optie. Je kunt er nog altijd voor kiezen dit fruit te eten als je er nog eens toegang toe hebt. De kans is groot dat als je andere alternatieven ziet, je deze met voorrang zult behandelen.

fysieke aanwezigheid

Voor alle duidelijkheid wil ik ook heel expliciet zeggen dat dit model van het veld van de mogelijkheden helemaal niets zegt over de positie die lijven innemen tijdens de uitvoering van de keuzes.

De verbinding die er tussen mensen bestaat, de stevigheid ervan, de betrouwbaarheid ervan, de ervaren kwaliteit ervan staat niet noodzakelijkerwijs in een directe relatie tot de hoeveelheid tijd die de lijven in elkaars directe nabijheid doorbrengen.

Dat een mogelijkheid als aantrekkelijk voor twee personen wordt gezien, betekent niet dat zij beiden in de uitvoering van die optie actief betrokken moeten zijn op dezelfde plek in dezelfde 'daden'.

Voorbeeld:
Ik houd bijvoorbeeld niet meer heel erg van boodschappen te doen en als ik het dan toch doe, dan vind ik het heel belangrijk om het snel en efficiënt te doen. Liever 1 supermarkt dus, dan een hele rits winkels en op tijden dat er weinig andere mensen zijn die voor 'vertraging' zorgen. Dit, zelfs al is de kans groter om lokaal ambachtelijk geproduceerde kwaliteitsproducten ( beter voor 'de wereld' ) in speciaalzaken en op de markt te vinden.
Mijn partner is dol op naar de markt gaan en trekt er graag de hele ochtend voor uit, praatje hier, kopje koffie daar en geniet van de drukte.
Wij zijn het in het veld van de mogelijkheden dus al heel snel eens geworden dat hij lekker naar de markt gaat en er onze wekelijkse boodschappen doet op zijn manier en tempo.

Ook al bevinden onze lijven zich niet gezamenlijk op dezelfde plek in de wekelijkse uitvoering van de aantrekkelijke mogelijkheid 'onze boodschappen, lokaal geproduceerde producten van het seizoen,  komen van de markt' , toch is de beleving van de uitvoering een gezamenlijk in hetzelfde veld beleefd genoegen, met volledige afstemming.

Hetzelfde is ook omgekeerd waar.

Dat twee lijven zich fysiek in dezelfde ruimte bevinden en wellicht (ogenschijnlijk) zich samen op de uitwerking van een en dezelfde activiteit richten, zegt heel weinig of beide personen echt in hetzelfde veld in de belevingswereld zijn en er wel echte afstemming over de inkleuring van de activiteit is.

Wellicht kun je je bij beide gevallen ook Z11 wel een voorbeeld voorstellen?

gezichtspunten

Graag geef ik vandaag nog wat meer reliëf aan het deelverzamelingenmodel dat ik gisteren introduceerde. Reliëf dat je je waarschijnlijk het beste voor kan stellen als ik 'perspectief' toevoeg.

Dat is dan ook precies wat ik ga doen, mentaal perspectief toevoegen.
Daarmee tip ik meteen aan de kunst om een andere mentale positie op het speelveld kunnen innemen, het geheel vanuit een ander gezichtspunt te kunnen bekijken ( zonder ooit ' buiten jeZ11 te hoeven raken', van woede, frustratie of angst bijvoorbeeld).

Bekijk dit bovenaanzicht van het speelveld waar twee mensen samen iets met elkaar willen en er dus ook een wij-veld ontstaat.

Dit concept is hier eerder geïntroduceerd.
Hetzelfde systeem geldt ook als meerdere mensen bij elkaar komen, met meer bolletjes, voor iedere betrokkene eentje erbij. Voor de overzichtelijkheid houd ik het hier op drie basisbolletjes, als twee personen samen iets willen creëren.

Binnen je Z11, de cirkel die alle mogelijkheden bevat waar jij je van bewust bent, die een zekere mate van aantrekkelijkheid voor jou bezitten, kun je je geheel vrij bewegen.
Nu dit Z11 duidelijk bindingen is aangegaan met een ander Z11 (de ander), met wie je samen een 'wij' hebt gevormd, heb je tenminste deze zeven belangrijk in hun aard verschillende standpunten die je kunt innemen.
Alle mogelijkheden ordenen zich volgens het principe, hoe aantrekkelijker voor iedereen, hoe dichter bij het midden.

Je zal zien hoe ik 'wij' ineens ook de buitenwereld ga noemen. Dat kan heel verwarrend zijn als je net dacht dat we het over twee personen hadden, los van alles. Hopelijk kun je die verwarring, als die er is, even parkeren. De uitleg hiervan heeft te maken met een verschuiving in het bewustzijn over de intergerelateerdheid van alle dingen, die buiten de bestek van dit blog stukje valt, maar ongetwijfeld later aan de orde gaat komen.

Zeven gezichtspunten:

1. Je hebt vooral zicht op de dingen die de ander aantrekkelijk lijken, die op jouw zelf toch als onaantrekkelijk overkomen.
2. Je hebt vooral zicht op de dingen die voor jou een aantrekkelijke kant hebben, maar die als het minst aantrekkelijk door anderen worden gezien. Van alle opties binnen de kleine boog ben je je bewust dat zij zelfs schadelijke effecten voor het welzijn van de ander (en/of de wereld) met zich meebrengen.
3. Je hebt zicht op het opties die voor zowel jou als de andere aantrekkelijk zijn in wisselende gradaties, met het dichtst bij je echter de opties die alleen voor jou echt aantrekkelijk zijn.
4. Je hebt vooral zicht op wat de buitenwereld voor 'jullie' een aantrekkelijk optie lijkt, die door jouw (en je partner) niet als aantrekkelijk zijn aangemerkt.
5. Je hebt zicht op de opties die jouw en je partner aantrekkelijk voorkomen, maar voor de (buiten) wereld niet erg aantrekkelijk zijn.
6. Je hebt zicht op opties waar jij plezier aan beleeft die ook in een gunstig daglicht staan voor de (buiten-) wereld. Zie hoe ze buiten het aantrekkelijkheidsveld van je partner vallen.
7. Hier sta je middenin het veld van opties die voor jezelf, de ander en jullie manifestatie in de wereld aantrekkelijk zijn.

Observeer hoe 'waar je naar kijkt'  en vanaf welk punt binnen je eigen Z11, een heel ander arsenaal van mogelijkheden voor je geestesoog in beeld brengt.

Gezichtpunt twee past bij het blog stukje van de doelman bij voetbal .

Nu laat ik zien dat dit model een gelaagd model is.
Hoe meer partijen een optie als aantrekkelijk zien, hoe ' hoger' het is, want iedere partij geeft het een laagje waardering.

Vanaf de zijkant gezien ziet hetZ11de model er dan ongeveer zo uit;

Ik heb hierbij het ' ik'-vak rood gemaakt.

Je ziet nog een van de andere cirkels (geel), de derde is aan het oog ontrokken, maar is blauw.

Dat kun je zien want als de lagen gaan ' mengen' verandert de kleur: 

geel plus rood vormen samen oranje

rood plus blauw vormen samen paars

geel en blauw vormen samen groen.

Het topvak is wit (en niet modderig bruin of zwart), omdat wit licht alle kleuren bevat.

Opvallende observatie, gesteund door mijn eigen bevindingen: als je op de top staat en vooral de mogelijkheden op de voorgrond hebt die als aantrekkelijk gewaardeerd worden door alle betrokkenen, dan

1. voel je je op de top van de wereld en erg prettig over jeZ11
2. overzie je het hele speelveld, krijg je informatie over wat de andere velden zoal bevatten, simpelweg omdat je een harmonieus standpunt hebt ingenomen.

De wens om toch voor oplossingen te kiezen die anderen schaden is, staat als je te midden van zoveel betere oplossingen staat, wel heel erg ver van je af.

Echt iets om eens Z11 te proberen, zou ik zeggen.Ik vind het niet alleen een gelaagd model, maar ook een aardig geslaagd model ;-)