meta-vergelijking .... hoe/hoort/het

Nog een optie om veilig oorsprongen mee te gaan maken, door meer ruimte te creëren in je energie-vergelijkingen, wat leidt tot meer (keuze-)vrijheid ervaren.

Ik noemde het in een eerder stukje ook een (h)oor(t)sprong, met de suggestie om een gekkigheidje per dag te doen, zodat je bewust en actief iets meer aandacht schenkt aan 'waar jij zin in hebt', in relatie tot wat door de mensen die je kent is voorgeschreven hoe jij je 'hoort' te gedragen.

Speels, maar als 'speels' al in een kwaad daglicht staat als iets wat absoluut niet hoort bij volwassen gedrag, dan kon dit toch een erg lastige suggestie zijn.

Gelukkig is er ook een hele serieuze variant, waarbij je heel veel oprechte aandacht geeft aan:

• hoe
• het
• hoort

Alleen aan een van die elementen ga je een beetje snuffelen, op serieus onderzoek uit..

Als jij zeer gevoelig bent voor wat de massa (van de mensen die jij kent) zegt, vindt en denkt, dan staat bij ieder item dat je tegenkomt (" He, hier is een ' het' "... een voorbijganger die knikt, een vuil T-shirt op de vloer, een verzoek van een verre vriend, een verzoek van mijn partner, een gepresenteerd koekje, een geoxideerde zilveren schaal.....) de vraag centraal:

Wat weet ik over hoe ik me hiertoe dient te gedragen. "Hoe hoort het?"

Dat informeert in de kern naar een methode van aanpak, hoe je hiertoe te verhouden in wat je zegt en wat je doet, met het achterliggende oordeel (mening/geloof) dat het voor jou van levensbelang is om jouw gedrag te voegen naar het enorme waarde van het  hoort-deel van de vergelijking.

Prima. Wat jij weet en gelooft over 'horen' gaat hier de benodigde ruimte maken.

Hoe?

Jij gaat luisteren. De belangrijkste activiteit die er maar is als je echt en goed wilt horen.
Als je wilt gehoorzamen, dan helpt het wel als je in detail weet waaraan, toch?

De ruimte die je gaat scheppen is door (waar je maar kunt)  niet direct in de reflex van de uitvoering te schieten, maar het ' het' te verkennen zodat je zicht hebt op 'wat' het eigenlijk is.

Door de nadruk voor een mini-nanoseconde te leggen op het verhelderen van het 'wat' in de hoe/hoort/het driehoek, schep je de ruimte die de vergelijking energetisch in beweging zet.

Jij, in een reflex dacht precies te weten wat het 'het', ' hoe' en  'de waarde van deze transactie' was?
Veronderstelde je dat er geen enkele onbekende in de vergelijking zat en dat hij dus perfect is opgelost als je doet of zegt wat er van je 'gevraagd' wordt, als jij energetisch exact die driehoek vormt en in je gedrag tot uitdrukking brengt?

Simpel vragen ' wat is ' het'  ( hier en nu)'  en dan luisteren, jezelf een oorsprong vormend ( inderdaad, niet een oordeel vormend, maar de gehele driehoek die zichzelf nu geheel automatisch dynamisch vormt in je belevingswereld waarnemend.

Gehoorzaam luisteren naar wat er gezegd wordt zonder dat jij je daar zelf een oordeel over mocht vormen is de methode die je al decennia lang uitvoert en waar je dus goed in bent.

Mooi, die vaardigheid komt uitstekend van pas, want  dat is precies wat je hier doet.

Je zult dan zeer waarschijnlijk ervaren dat je volledig en in vele nuances achter de komma, in detail, geïnformeerd wordt over de achtergronden en oorsprong van deze transactie. Vaak in de stemmen van degenen die je over dit fenomeen geïnstrueerd hebben, ditmaal voorzien van de achterliggende waarden van waarom de 'voorgeschreven actie' als beste mogelijkheid uit de bus was gekomen in hun belevingswereld in hun situatie, relaterend tot jou in die situatie.

Hoera, Je bent nu ultimo gehoorzaam geweest. Je hebt nu volkomen recht gedaan aan de opvoedkundige gebiedende wijs dat je boven alles voor je eigen welzijn moet luisteren naar de invloedrijke mensen uit je wereld. "Eert uw vader en uw moeder". Mo-6 is trots op je. Je doet wat zo hoort en dat is prima... als beginpunt.

Alleen, stopt het daar doorgaans niet. Je energie beweegt zich nu dynamisch door je heen met een focus op het hier en nu.....

Je zult daarom ook merken dat je aanvoelt:" He, wacht eens even, dat was toen, dit is nu. Ik was toen een kind, ik ben nu een volwassene. Ik was toen in Nederland, ik ben nu in Frankrijk. Dingen kunnen hier nu ook best anders beter gaan!

Dat schept dan weer de impuls en ruimte voor een nieuwe oorsprong, waarin je C-kwadraat ( je zelf-bewustzijn in het hier en nu) net wat meer gewicht krijgt in de hele vergelijking en je gewoon in het veld van de passende  mogelijkheden landt en dat je ineens keuze hebt, uit meer dingen dan 1. Allemaal opties die recht doen aan jouw unieke expressie van het leven en dat van de mensen die hier, nu wezenlijk betrokken zijn bij de situatie en jou, wie jij nu bent. 

Welke optie jij kiest, hier en nu, voltooid die transactie.

Wat jij zegt, wat jij doet en je weet ook waarom. 

meta-vergelijking ... gevarendriehoek

Boeiende observatie:

1. vooral de aandacht vestigen op problemen en gevaar
2. het wat en het hoe in hoge mate gelijkvormig voorschrijven, 
3. vaak in gebiedende wijs dat je ergens alert op moet zijn, want anders...... 
4. vormt heel vaak wel een gelijkbenige driehoek, maar meestal zonder een natuurlijke loodrecht hoek

Verkeersborden, waarschuwingsborden, waar onze westerse wereld vol mee staat, illustreren dat letterlijk:

(-:

meta-vergelijking ...... meeresoneren

Een andere mogelijkheid om om een energetische oorsprong te maken, is meeresoneren met iemand naast je die een expressie van sin x= 1 volledig vorm geeft.

Het is in aanleg nog simpeler dan een 'gekkigheidje' per dag, want je 'doet' namelijk niets. Loopt geen enkel risico.... ( nou ja.. op even heel erg gelukkig zijn dan....)

En niets doen..... tja.....je maakt een kleine afstelling onder de motorkap van je bewustzijn, een keuze in de massa en het type energie waar je op richt.

Theoretisch zou het voor mensen die zich prettiger voelen bij volgen / imiteren van de mensen die ze kennen dan bij initiëren van verandering een hele gemakkelijke techniek kunnen zijn, omdat het enige wat je 'doet' de bewust keus maken is om iemand die zich in je directe omgeving bevindt in energiepatroon te volgen.

Het addertje onder het gras, wat het toch weer wat ingewikkeld maakt, is tweeledig :

1. Meeresoneren met levensvreugde is in onze westerse cultuur niet de norm..... de culturele norm is namelijk om mee te resoneren met misere! En dus wijk je enorm af van de westerse gangbare massa-cultuur door dit te doen.
2. Doordat reden 1 zo sterk doorwerkt in in je micro-dagelijkse dag, zie je niet, neem je niet waar dat er iemand in je direct omgeving, hier en nu volledig in tune is op sin x = 1. Je ziet de stralende lach niet, of de volledige focus op een taak van iemand die in ' the flow' is. Je wimpelt diegene die zijn/haar levensvreugde met jou wil en kan delen, hier en nu af met een ' Nu niet schat, ik ben even bezig een lastig probleem op te lossen waar ik niet helemaal uit kom. Of...... ik moet nu eerst nog even....."

Mocht je echter wel het moment herkennen, dan is alles wat je hoeft te doen, je eigen gelijkbenige vorm van hoe het hier en nu hoort te zijn loslaten en jezelf toestemming geven om volledig in te tunen op deze expressie van sin x= 1, met je volle aandacht. Een goddelijk dansje speelt zich in je directe omgeving af, tijd om even op te letten, toch?

Laat het jouw energie transactie driehoek vormen door het, die expressie, nu (even) de leider in het stelsel te laten zijn.

Als de leider sin x= 1 is en jij besluit te volgen, dan kun jij energetisch niet anders zijn dan sin x= 1 op jouw unieke manier. Dan klopt het hele stelsel en... investeer je heel duurzaam in het stelsel.

De ander leert, voelt ervaart, dat zijn/haar unieke expressie van sin x= 1 de moeite waard is. Zelfs als jij niets 'zegt', zelfs als jij niet ' doet wat zij doet'.

Jij doet namelijk wat zij doet, vorm geven aan je belevingswereld in energie als sin x = 1 en dat is levensbevestigend.

Miserepreventie van de hoogste kwaliteit voor de allerlaagste prijs.

Is de materiële inhoud van wat die ander doet iets wat aan jouw eigen hoogste normen of dat van de massa voldoet?
Hoogstwaarschijnlijk niet en ja, het kan altijd beter, hoger, mooier........anders.
Uiteraard. En dat zal het ook weer worden, want het is een expressie van het leven, voortdurende evolutie.

Moet jij inhoudelijk hetzelfde doen, op dezelfde manier?
Hoogstwaarschijnlijk niet. Jullie hebben een verschillende identiteit (unieke samenstelling van parameters die invulling geeft aan sin x= 1) .

Maar als je kunt inzien dat die inhoud, de vastheid van de materie, het cruciale punt hier ook niet is.
Dat het gaat om een afstemming op energieniveau, op het niveau van de identiteit die ons allemaal bindt ( sin x = 1) en daarop flexibel kunnen meebewegen. Surfen dus op die golf, zolang hij voortrolt.

Dan investeer je in je eigen levensvreugde ( want jij voelt die vibe ook in dat moment en je hoeft er niet eens iets voor te doen) en die van de mensen en de gemeenschap waar je deel van uitmaakt.

Meer over dit concept op het Engelstalige blog: hier

meta-vergelijking .....(h)oor(t)sprong?

De vraag ' hoe kun je nou leren om een energetische oorsprong te maken' laat zich op vele manieren beantwoorden.

Dit is een versie die daarop zou antwoorden: "Spelenderwijs"

(Bijna in volledig contrast met 'gebiedende wijs'....)

Gebiedende wijs is een exponent van de formule: jij moet jouw gedrag laten bepalen door anderen. Keuze uit 1 gegeven optie om het label 'gehoorzaam' (of zelfs 'waardevol') te verdienen. Jij moet luisteren (volgen wat er voorgeschreven is), want anders....... (vul maar in: straf, gevaar.......)

Hoewel ik denk dat de gebiedende wijs, zowel taalkundig als opvoedkundig zijn (nuttige) plaats heeft als een interactiegereedschap in onze samenlevingen, is het net als met zoveel......mits verstandig en bewust gebruikt......

Wie overwegend (veel dus)  met de gebiedende wijs is opgevoed, is zich meestal erg bewust van problemen ('straf', 'gevaar') en regels ( 'hoe het hoort', wat er 'voorgeschreven is'). Zaken en mensen die afwijken van de 'vaste' vorm, van de (culturele) regels, daar houden ze niet zo van.

Zoals ik gisteren op de radio hoorde was uit onderzoek gebleken dat mensen die heel erg vallen over 'verkeerde spelling'  meestal erg lastig in de omgang zijn en een stuk minder levensvreugde ervaren dan mensen die er minder waarde aan hechten hoe een woord gespeld is.

Mij verbaast dat dan helemaal niet.

Het leven zelf is een 'shapeshifter', een golfbeweging dat zich heel weinig gelegen laat liggen aan wat groepjes mensen als ' norm' vaststellen, zeker als die afwijkt van wat natuurlijk is ( sin x = 1) en in allerlei verrassende vormen zich voordoet, waarin verandering wel de enige constante lijkt te zijn.

Hoe meer je vast-stelt en hoe meer je jezelf hebt geprogrammeerd ( C-kwadraat in de vergelijking) om exact te volgen wat de massa (van de mensen die je kent) (M in de vergelijking) , hoe minder dynamische opties je hebt en dus, hoe kleiner de kans dat jij (regelmatig) uitdrukking geeft aan jouw unieke sin x = 1.

Sin x = 1 ervaren is levensvreugde ervaren.

Hoe minder je jezelf dat toestaat ( en zelfs anderen), hoe minder blij je met het leven bent.

Maar als die angst voor repercussies (uit de groep gegooid worden, sociaal ' dood' verklaard worden...zodat jij je identiteit niet meer kunt aflezen uit de ogen van de massa ( de mensen die je kent)) zoo deel uitmaakt van je basisprogrammering, dan heb je buitengewoon weinig zin om af te wijken van hoe het hoort.

Mocht je toch je levenskwaliteit een boost willen geven, dan denk ik toch dat er weinig anders opzit dan die hele strikte verbinding tussen jou en de massa, waarin jij moet volgen, altijd hetzelfde, te gaan onderzoeken en ermee te gaan spelen.

Een hele veilige speelse oefening die je kunt oppakken is het doen van een ' gekkigheidje' per dag.

Daarbij maak je de bewust keuze om iedere dag iets te doen dat aan de volgende criteria voldoet:

• jij hebt er zin in
• het doet geen schade aan anderen (je kunt het volledig met je geweten in overeenstemming brengen)
• het gaat nergens ten koste van wat jij waardevol vindt
• je doet iets op een manier die afwijkt van 'hoe het hoort'.

Je kan die oefening doen buiten het gezichtsveld van alles en iedereen.

Heb jij eigenlijk wel zin in die rode sokken bij dat bruine shirt op je vrije dag?
( "Dat hoort niet, je sokken moeten de kleur van je shirt matchen!"

Heb jij eigenlijk wel zin om eens een andere route te nemen naar de supermarkt?
(" Dat hoort niet, je hebt niets in die woonwijk te zoeken!"

Heb jij wel eens zin om een ander tijdschrift te lezen?
("Dat hoort niet, wij lezen thuis de...... )

Zin om eens op blote voeten door het huis te lopen? (Of door de tuin)
("Dat hoort niet, wij zijn beschaafde mensen, wij dragen of schoenen of slipper!")

Zin om eens wat later te eten?
(Dat hoort niet, zes uur is etenstijd!"

Zin om eens een praatje aan te knopen met een onbekende voorbijganger?

Zin om eens een onbekende groente uit te proberen?

Zin om je haar met handzeep te wassen, of een dagje helemaal niet......?

Wanneer je dit een tijdje doet, zul je zien dat de wereld niet vergaat als jij nu eens gehoor geeft aan een (speelse) mogelijkheid waar jij zin in hebt, die een beetje afwijkt van de norm.

Je kunt dan opmerken dat de dynamiek in jezelf verandert door eens een mogelijkheid te kiezen die afwijkt van de routine en hoe het dan voelt om dichter bij je sin x = 1 te zijn. Spannend..... maar .... leuk spannend?

Hoe het voelt ook om 'verschillig' te zijn, even geen statische gelijkbenige driehoek in jouw energie transacties driehoek, maar je voelt hoe de energie anders gaat stromen en je bewustzijn van hoe je iets doet zich anders verhoudt tot wat je doet.

De kans is redelijk groot aanwezig, dat wanneer je zulke (steeds andere) gekkigheidjes (die je wel volledig met je geweten in overeenstemming kunt brengen... dat is echt belangrijk) iedere dag uitvoert, dat je daar het vertrouwen uit put dat je ook in het zicht van bekenden eens wat risico kunt gaan lopen.

Door hen erover te vertellen bijvoorbeeld, of eens een voorstel te doen om iets gezamenlijk anders aan te pakken dan de gewoonte is.("Wie heeft er ook zin om vandaag eens alleen een voorgerecht en een toetje te nemen?")

Het gaat er bij deze oefening niet om dat je bewust dingen gaat doen waarvan je weet dat het niet hoort.

Dingen die, als het 'uit zou komen' gedonder in de glazen opleveren en je weet dat.

Dat is duidelijk iets anders.

Het gaat er hier om om dingen te doen op een manier die ook kan. Om meer mogelijkheden te leren zien en kunnen benutten.

De eerste categorie gekkigheid vindt zijn oorsprong in ' trouble' in het veld van de mogelijkheden.
Dat is niet de plek waar je meer levensvreugde en meer Harmoney in je leven vindt.

Het gaat er bij deze oefening om dat je bewust de kleinst mogelijke verandering aanbrengt in je relatie tussen ' de massa' en je 'zelf-bewustzijn' door meer mogelijkheden veilig actief te onderzoeken en daarmee de weg te openen voor de levensenergie om je te vormen in een (andere, nieuwe) uitdrukking van sin x = 1.

Daar de kleinst mogelijke hoeveelheid energie aan te besteden die je ervoor vrij kunt maken.

Vanuit die minuscuul kleine oorsprongetjes in energie gaat een enorme hevelwerking uit.

Je oefent je, je bouwt vertrouwen op in jezelf, dat je kunt springen en veilig landen.
En doordat je je daar steeds vaardiger in wordt, geheel in het door jezelf bepaalde tempo en toenemende graad van moeilijkheid, steeds beter passend bij jouw unieke sin x = 1, jouw ingebouwde talenten, wordt je er steeds virtuozer in.

En het aardige is, je weet dan, ervaart, dat het niet ten koste hoeft te gaan van (de relatie met) iemand anders.
Sterker nog, je zou zomaar, net als ik, de indruk kunnen krijgen dat kunnen kiezen uit meer mogelijkheden niet alleen jezelf maar ook anderen meer levensvreugde oplevert en meer structureel prettig oplost.... want..... dynamisch, organisch, duurzaam.

meta-vergelijking .... (on)verschilligheid

Dit blog gaat over twee woorden die in het spraakgebruik over sociaal-emotionele aangelegenheden gebruikt worden en hun equivalent kennen in het werken met driehoeken.

onverschilligheid en onvoorwaardelijkheid

Eerst over onverschilligheid.

Dat beschrijft dat iemand ergens ' niet anders van wordt', dat iets 'hem of haar koud laat', dat het 'niets kan schelen'.

In het werken met driehoeken kennen we de onverschillige driehoek ook, alleen heet het daar de gelijkbenige driehoek.

Dat wil zeggen dat er twee lijnstukken van een gelijke lengte zijn.

Bij het werken met driehoeken van energetische transacties ( zoals ik op dit blog in de meta-vergelijking heb geïntroduceerd), bestaat dit fenomeen ook. Soms zijn twee lijnstukken precies even lang, elkaars exacte spiegelbeeld in lengte en hoek ten opzichte van elkaar.

Ik zeg soms, maar dat komt uit de theoretische werkelijkheid over driehoeken en de praktische werkelijkheid van mijn leven.

Ik observeer echter dat in de praktische werkelijkheid van hoe de meeste mensen hun energetische driehoeken grosso modo vormgeven wanneer ze actief zijn in een modern westers stelsel van gemeenschappen, het veel vaker (vaak) voorkomt dan je op basis van een normale verdeling zou verwachten (soms) .

Boeiend is dan te zien dat een van de dingen die ons collectief dwars zit als we reflecteren op de kwaliteit van onze samenlevingen is dat we er allemaal zo'n hoge mate van onverschilligheid in onderkennen. Dat vinden we dan meestal niet zo leuk eraan en pleiten voor meer mededogen en ' beter rekening houden met'.

Gewoonlijk raden we dat 'anderen' aan om te doen, zelf kunnen we namen toch niet echt het verschil maken....?

Het zijn allemaal behoorlijk accurate observaties, zeker als je het legt naast de onderliggende formules zoals ik die aan de basis van de levensdynamiek zie liggen.

E =M (C-kwadraat)

Energie = de Massa(M) maal het bewustzijn (C)-in-het-kwadraat

Als ' wat je beweegt' (de massa) en ' hoe het je beweegt'/ 'hoe jij het beweegt' (C) , geprogrammeerd worden op ' gelijkvormigheid', ' elkaars spiegelbeeld', dat dat als voorwaarde wordt gesteld om de vergelijkingen op te lossen, dan krijg je veel gelijkbenigheid in de energetische driehoeken, wat zich toont als onverschilligheid.

Als je de vergelijking dan ook nog eens oplost door te stellen dat het de massa is  (de grootste gemene deler van de mensen die jij kent), die bepaalt hoe jij je beweegt/ gedraagt, dan is het wel duidelijk dat ' de massa' moet veranderen voordat jij ' een verschil kunt maken'.

(Maar ja, die massa spiegelt zich weer aan jou en alle andere die zich aan de massa spiegelen en dus verandert er niet zoveel: weinig verschillen waar te nemen > veel onverschilligheid ( maar juist hetzelfdigheid, gelijkvormigheid)

Nu is onverschilligheid niet 'erg'. Het is niet instrinsiek 'fout'.

Sterker nog, de momenten waarop het zich natuurlijk voordoet zijn vaak erg mooi door hun symmetrie. 

Dat zijn de momenten in het leven waarop het zo ongelooflijk ' klopt': jij bent de perfecte expressie van je unieke sin x = 1, alle betrokkenen in je stelsel ook en het is allemaal uitgelijnd op de universele sin x = 1.

Een gevoel dat alles perfect is, dat niets er verder toe doet en je geen enkel verschil wilt maken...... het is volkomen goed zo. Onverschilligheid in zijn meest goddelijke vorm.

Het alles bepalende steekwoord in die bovenstaande zin is wel  'natuurlijk'.

Want onverschilligheid is ook niet intrisiek altijd 'goed'; als in aanbevelenswaardig om te zijn.

Onverschilligheid is geen voorwaarde voor die geluksmomenten, het is er een (normaal gesproken in de dynamiek van het leven zeer tijdelijk optredend) gevolg van.

Je denkt misschien ' Goh, onverschilligheid heeft ook helemaal geen positieve klank in mijn systeem. Ik denk helemaal niet dat het intrinsiek altijd goed kan zijn.'

Toch is er een groep mensen, die zich tot taak heeft gesteld om persoonlijk welzijn vooruit te helpen, die in hun boodschappen de indruk wekken te menen dat onverschilligheid je naar het paradijs op aarde leidt.

In hun versie van 'het pad naar verlichting' moet je je gewoon nergens iets aan gelegen laten liggen, je nergens mee verbinden, alles maar accepteren voor de illusie die het is en dan je schouders ophalen in het ultieme gebaar van onverschilligheid.

Dat is dan de uitleg van ' onvoorwaardelijke liefde', het magische medicijn om levensgeluk mee in te drinken.

Laat ik daar toch een wat genuanceerdere kijk op hebben.

Wat mij betreft valt bovenstaande onverschilligheid onder onverantwoordelijke onverschilligheid, waarbij je volkomen voorbij gaat aan een zeer levend en dynamisch onderdeel in het leven, de stelsels waar jij jouw unieke sin x= 1 in tot uitdrukking wilt brengen; de gemeenschappen waar jij in leeft. 

Er is meer tussen hemel en aarde dan de relatie die je individuele selfie onderhoudt met het grote overkoepelende goddelijke collectief van alle zielen. De stelsels waar je actief deel van uitmaakt! Daar wandel je, dag in dag uit, met twee benen in rond.

Beide 'poten stijf houden' en volkomen op je individuele zelf-geluk gefocust zijn en vanalles (niet) doen op een voedingsbodem van ' het doet er op het uiteindelijke overkoepelde niveau toch niet toe wat ik doe, 'God ( pure onvoorwaardelijke liefde)  houdt van mij zoals ik ben, ongeacht wat ik zeg, meen of doe', is wel een heel erge gesimplificeerde uitleg die alle verantwoordelijkheid voor je creaties volkomen overlaat aan 'anderen'.

Beide poten stijf houden, de twee benen van je energetische driehoek daarmee aan de voorwaarde laten voldoen dat ze hetzelfde moeten zijn, is daarmee de benen wegslaan onder een levendige creatieve gedeelde verantwoordelijkheid. (responsibility ( statische verantwoordelijkheid) v.s. response ability... de dynamische mogelijkheid om te kunnen reageren en vormen en meecreëren).

Alles en iedereen moet zich maar aan jou aanpassen... jij kunt het (stelsel) niet (verder) helpen.

Onder die voorwaarde wil je wel meedoen.

Tja, hoe lang gaat dat ' natuurlijk' goed?

Het is mijn inschatting dat als je natuurlijke onverschilligheid kent en op de juiste plekken kunt herkennen en toepassen, je een levend voorbeeld bent van onvoorwaardelijke liefde.

Je stelt niet de voorwaarde dat M even groot en onder dezelfde als C-kwadraat moet zijn, om geluk, levensvreugde en de unieke uitingen van je sin x= 1 te ervaren.

Dat geeft zoveel meer vrijheid en response ability ( mogelijkheden om te manoeuvreren, om invulling te geven aan sin x= 1 zonder je in allerlei vreemde bochten te hoeven wringen jou niet goed ( op 1) doen uitkomen.

Natuurlijke onverschilligheid (een bepaald soort resultaten kunnen loslaten, namelijk: een fixatie op bepaalde waarden binnen de oplossing van een situatie in een stelsel kunnen loslaten) helpt dan het stelsel van vergelijking oplossen.

Maar dat is geen onverschilligheid naar het leven toe!
Het is in vol respect om sin x= 1 tot uitdrukking te brengen. Die uitkomst, daar is 'God' niet onverschillig over. Die uitkomst wordt inderdaad automatisch in het overkoepelde systeem gemaakt.

Zolang er leven is, is sin x = 1.

Hoelang er nog menselijk leven is op deze planeet en of de mensen het een beetje gezellig hebben met elkaar? Daar kon jij nog wel eens een grotere invloed op hebben dan je dacht.

Ik zou zeggen, 

• wees heel onverschillig  (als in constant, je maakt er gewoon nooit verschil in ) over de goede uitkomst van een situatie ( is altijd 1).
• weet dat er levensvatbare uitkomsten mogelijk zijn, die allemaal recht doen aan sin x= 1 op alle lagen ( individueel, de groepen waar je deel van uitmaakt en het collectief van levende wezens)
• daarvoor is gelijkvormigheid tussen M en C-kwadraat geen vereiste (voorwaarde) die jij eraan hoeft te stellen; die twee relateren toch wel automatisch tot elkaar.
• en je zal zien dat natuurlijke onverschilligheid 'zalig' is in situaties die Energetisch Zuiver zijn en waar 'wat er gezegd wordt, wat er gedaan wordt en wat er gemeend wordt' loodrecht zijn uitgelijnd op (volkomen recht doen aan) de toegelaten waarden binnen het stelsel, voor iedereen.
• Als jij dicht bij jezelf blijft (sin x = 1) nodigt dat anderen in het stelsel uit hetzelfde te doen.
  (Simpelweg omdat zij niet getriggered worden, om het totale stelsel kloppend te krijgen om af te wijken van hun eigen-waarde(n))
• Hoe meer ieder zelf EST's onvoorwaardelijk maakt (nergens een of twee poten stijf houdt, de benen van de driehoek), hoe gemakkelijker het wordt om het stelsel van vergelijkingen zuiver en kloppend voor iedereen op te lossen.
• Collectieve onverschilligheid in een situatie met vele Energetisch Onzuivere Transactie driehoeken blokkeert de levensenergie. Het (collectief) stellen van die voorwaarde aan het leven, dat sin x = 1 zich altijd voor moet doen als een gelijkbenige driehoek, doet geen recht aan de natuurlijke dynamische variatie in rijkvormigheid van EST driehoeken. (het leven zelf)

Dus tja, in woorden kan ik het wel eens zijn met vele andere spirituele en zelfontwikkelings gidsen, maar in de interpretatie van die woorden en de praktische uitwerking zie ik nog wel een verschilligheid ;-)

Ik schreef vorig jaar op een ander, Engelstalig blog een speels stukje over hetzelfde thema de massale voorliefde voor eenvormigheid ( niet-verschilligheid, onverschilligheid).

Wat denk jij Z11?

meta-vergelijking ..... elementen gedachtensprong

Soms heb ik 's avonds al een vermoeden over welk thema ik de volgende dag een blog stukje zal schrijven.

Het is alsof ik 's avonds nog even in mijn mentale moestuintje kijk en al zie welke ' aubergine' er morgen rijp zal zijn, aan welke plant.

Dat ik hem dan 's ochtends in mijn oogstmandje aantref, komt dan niet als een verrassing ( al is hij dan altijd wel nog iets groter geworden, voller, glanzender...echt rijp.)

Soms, zoals vanmorgen, zit er iets in mijn mandje dat voor mij als een verrassing komt.

Dit blog stukje is een illustratie dat ' iets wat heel erg moeilijk lijkt', vaak dezelfde methode gebruikt van iets wat je al lang iedere dag doet zonder er verder veel bij na te denken.

In dit geval: het maken van een oorsprong, zoals ik dat beschrijf op dit blog.

Dat lijkt wellicht heel erg ingewikkeld.

• een elegante sprong maken
• in je belevingswereld, 
• in gedachten en gevoelens dus,
• waarbij je even los bent van de massa 
• en van het plafond naar de bodem gaat
• om een zuivere energetische driehoek te maken
• afgestemd op Universele Waarden
• gebruik makend van een hogere macht
• die er ook nog eens altijd is, zelfs als jij dat niet weet
• zodat je totaal recht kunt doen aan jezelf en anderen
• en het leven soepeler verloopt, voor alle betrokkenen.

Ga er maar aanstaan. Dat is toch wel erg abstract!

Houd je vast, ik ga je laten zien dat je het principe al heeeeeeel goed kent.
Door het in de komende alinea bewust niet te gebruiken.

wanneer je een idee hebt of een gevoel dan wil je dat soms uitdrukken daarvoor kun je gebruik maken van woorden en die zou je ook kunnen opschrijven modern is om ze te typen op je toetsenbord veel mensen doen dat iedere dag tegenwoordig is het niet op een toetsenbord van een computer dan is het wel via het touchscreen van een telefoon daarbij produceer je ideaal gezien niet alleen een reeks woorden waarbij de ontvanger het verder maar uit moet zoeken want zoals je bij het lezen van deze alinea al merkt dat is verwarrend en kost heel veel energie daarom zal ik dit stukje nog eens herhalen maar dan net even anders

Wanneer je een idee hebt of een gevoel dan wil je dat soms uitdrukken. Daarvoor kun je gebruik maken van woorden en die zou je ook kunnen opschrijven. Modern is om ze te typen op je toetsenbord. Veel mensen doen dat iedere dag tegenwoordig. Is het niet op een toetsenbord van een computer dan is het wel via het touchscreen van een telefoon. Daarbij produceer je, ideaal gezien, niet alleen een reeks woorden waarbij de ontvanger het verder maar uit moet zoeken. Want, zoals je bij het lezen van deze alinea al merkt, dat is verwarrend en kost heel veel energie. Daarom zal ik dit stukje nog eens herhalen maar dan net even anders.

Vanochtend realiseerde ik me hoe dicht deze taalkundig methode van het gebruiken van interpunctie een wereld van verschil maakt om de leeservaring binnen menselijke interacties soepel te laten verlopen.

Niet alleen voor de ontvanger. Bij het schrijven van de alinea zonder interpunctie, merkt ik ook aan den lijve hoe interpunctie gebruiken mij zelf enorm helpt bij de creatie van het stukje.

Interpunctie gebruiken volgt de universeel in de westerse wereld afgesproken methode voor het verbeelden van een (oorspronkelijke) gedachtensprong :

Begin met een hoofdletter.
Eindig met een punt.
Zit er een nuance in de details van de boodschap, dan kun je die nuance achter een komma weergeven.

Maak je meerdere (oor-)sprongen achter elkaar, een choreografie van woorden die tezamen iets uitdrukken, dan komt er na iedere punt een spatie voor de nieuwe hoofdletter.

Laten we hier eens op inzoomen, met in gedachten dat we met iedere zin een kleine energetische driehoek maken in onze belevingswereld, waarbij de hele reeks van driehoeken het totale verhaal construeert.

Op je toetsenbord staat in het midden een massa lettertjes. Hoewel ze standaard staan weergegeven op de knoppen, in hoofdletters, krijg je de kleine letter te zien als je erop drukt.

Om die hogere macht te kunnen zien, waarmee iedere zin begin, moet je niet alleen de beslissing nemen om een die hogere macht aan te spreken en te gebruiken als de oorsprong van je nieuwe zin, maar ook iets afwijkends doen ten opzichte van gewoon woorden midden in de zin typen.
Je moet twee toetsen tegelijk indrukken; de shift-knop en de gewenste letter, simultaan.

(Goh, een sprong in je bewustzijn ( a shift in conciousness) begint letterlijk met je op twee plaatsen tegelijkertijd bewust en doelgericht heel kort 'af te zetten' van de massa......... Daarmee maak je weer (een) nieuwe zin in je leven.......?)

Saillant detail, in spirituele literatuur lijkt het een gewoonte te zijn om de hogere macht en directe referenties daarnaar ook met hoofdletter aan te duiden..... enfin.

Dat je je punt voor die zin gemaakt hebt, illustreer je met een ..... punt.

Soms is dat punt versierd met een krul of een streepje erboven om het een andere lading te geven ( kijk: ? en ! bevatten nog altijd een punt)

Dat punt, die landingsplek voor die ene sprong, vormt meteen het beginpunt voor de volgende.
Toch schep je eerst weer even ruimte.

Het is zooo de gewoonte, dat moderne typehulpjes zo geprogrammeerd zijn dat als jij een punt maakt, het automatisch de shift maakt en jij niet twee dingen te gelijk hoeft te doen.Niet bewust de afzet voor de sprong hoeft te maken.
Let wel.... dat is geprogrammeerd. Als jij die functie uitschakelt, dan gebeurt dat niet meer.

( Het kon nog wel eens zo zijn dat wij als mens standaard geprogrammeerd zijn om die oorsprongen vanzelf te maken, geheel automatisch, maar dat we op enig moment, ons onder culturele druk, ons als opgroeiend kind genoodzaakt voelen om die functie binnen ons systeem (ook) uit te schakelen.)

In het licht van het vorige blogstukje, over dansen aan het plafond, vind ik het reuze grappig om te zien hoe het maken van oorsprongen via je toetsenbord dezelfde beweging maakt.
De massa van al de unieke toetsen, die je het meest gebruikt, staat in het midden.

Functies ( functietoetsen) en cijfers staan bovenaan. ( Voor het gemak staan alle cijfers ook nog eens in een eigen sectie aan de rechterkant, voor wie vooral rekenkundige bewerkingen wil maken wel handig.)

De shift toetsen (er zijn er twee) houden zich wat afzijdig van de massa, kijken van de zijkant toe.

Op de bodem, helemaal onderaan, staat de toets waar je het minste bij stilstaat, maar die in een stukje het meest wordt gebruikt! De toets die ruimte maakt, de spatiebalk.

Ruimte van woord naar woord, ruimte van zin naar zin en van een choreografische eenheid (alinea) naar de volgende. Ruimte in je hoofd, ruimte in je begrip, ruimte in je belevingswereld om een nieuwe sprong mee te kunnen vormgeven.

"Vanochtend realiseerde ik me hoe dicht deze taalkundig methode van het gebruiken van interpunctie een wereld van verschil maakt om de leeservaring binnen menselijke interacties soepel te laten verlopen"

De simpele, praktische esoterische methode van het gebruiken van energetische interpunctie (me-time) maakt een wereld van verschil  om de leefervaring binnen menselijke interacties soepel te laten verlopen.

Tja, het is waar (op een toetsenbord) : die massa van unieke karakters maakt geen ruimte, zit dicht op elkaar, kent 'populaire' en 'nauwelijks gebruikte' types en wie in het centrum (van de aandacht) zit wordt veel aangehaald. Klinkende namen (klinkers) vele malen meer dan andere(n)
Het is inderdaad niet daar waar de ruimte gemaakt wordt, de zin begint.
Het is de grootste toets van allemaal die de ruimte maakt, de toets die verder weinig te melden heeft en waar bijna niemand echt lang bij stilstaat.
De toets die, door iemand die heel erg vaardig en snel is in typen, met de duim(stok) wordt bedient.
Hoeveel aanslagen per minuut?

Lees nu het rijtje nog eens door. Hoe komt het nu op jou Z11 over?

• een elegante sprong maken 
• in je belevingswereld, 
• in gedachten en gevoelens dus,
• waarbij je even los bent van de massa 
• en van het plafond naar de bodem gaat
• om een zuivere energetische driehoek te maken
• afgestemd op Universele Waarden
• gebruik makend van een hogere macht
• die er ook nog eens altijd is, zelfs als jij dat niet weet
• zodat je totaal recht kunt doen aan jezelf en anderen
• en het leven soepeler verloopt, voor alle betrokkenen.

dansen aan het plafond

Een paar dagen geleden blogde ik binnen de meta-vergelijking serie over 'de oorsprong' als een dynamische beweging.

In mijn verbeelding ontstond een visualisatie daarvan die ik graag op dit blog deel.

Het heet 'dansen aan het magnetische plafond' ( Tja, opgegroeid in de jaren 80, Lionel Richie legde wellicht de kiem voor dit idee).

Wij denken... vinden het vanzelfsprekend, dat wij met onze voeten (nuchter) op de grond staan. De aarde is onze aard-bodem, ons hoofd wijst naar boven.

Zwaartekracht is de kracht die ervoor zorgt dat alles wat los in de lucht terecht komt, naar beneden valt.

Wat nou als dit niet zo is, of dan toch wel tenminste anders bekeken kan worden?

De aarde is rond, er wandelen mensen aan alle kanten. Meestal wordt het Noordelijk halfrond als ' boven' afgebeeld.
Wie op het Zuidelijk halfrond struikelt, valt dus naar boven, dankzij diezelfde zwaartekracht. Hmmmmm....

Pleit dat niet meer voor een magnetische aantrekkingskracht van de aarde?

En als je echt buiten de atmosfeer van de aarde komt, ben je buiten het bereik van die aantrekking.

Dansen we dan, als we aan de massa van de aarde verbonden zijn, dan niet gewoon aan een magnetisch plafond?

Technisch gezien doet het er wellicht niet zo toe wat je nu afspreekt dat plafond of vloer is, boven of beneden, als je maar lol hebt, levensvreugde ervaart, toch?

Maar als het meisje dat af en toe de massa meta-fysisch verlaat, ken ik beide werelden goed: de vloer en het plafond.

En ik hoor de meeste mensen om me heen zeggen hoezeer ze allerlei mooie en fijne dingen missen, dingen die ze wel ooit hadden en kenden, maar die weg zijn gevallen.

Als ik dan vanaf hun positie een oorsprong maak, de massa los laat, dan vind ik die dingen en kan daarover vertellen. Het is er gewoon, precies waar zij zijn, alleen kunnen ze er niet meer bij komen. Dat het ze' boven de pet gaat' en 'zweverig overkomt', zie ik als een correcte observatie van iets natuurlijks en moois dat binnen (ieders!) natuurlijke bereik ligt. Ik observeer dat het voor hen buiten de toegelaten (normale) waarden ligt van de massa waar ze zich aan verbonden hebben.

Het is alsof het een tijdlang in hun handen is geweest, in hun broekzak is verdwenen en toen bij een onverwachte beweging door de echte zwaartekracht naar beneden is gevallen.

Maar als je niet meer weet (beseft) dat je met zijn allen ervoor hebt gekozen om aan een magnetisch plafond te dansen, dan is wat in de atmosfeer is en niet meer in jouw broekzak, 'weg' en 'verloren'.

Jammer dat zoveel mensen levenslust in hun broekzak hebben gestopt om later ooit eens van te genieten.......

Jammer dat zoveel mensen de conclusie hebben getrokken dat je dus maar het beste stokstijf stil kunt staan (een statisch evenwicht proberen te bewaren) om niet nog meer zomaar te verliezen van wat je waardevol acht.

Hoewel jammer.... het is een fonkelende schatkamer van levenslust daar op de vloer!

Iedere keer als ik erheen ga kom ik met handenvol weer terug.

Ik weet nu, sinds een jaar of drie, dat ik, als mens, mag en kan spelen met die elektromagnetische krachten in dit hoekje van het Universum. Er zelfs via mijn mens-zijn toe uitgenodigd ben.

Door bewust ' los te laten', mijn energie bewust te laten zakken, terug te trekken naar mijn diepste, levendigste volledige zelf, laat ik los van het 'plafond', draai om en land op de vloer, midden in pure levenslust en levenswijsheid. (in de geest van de meta-vergelijkin: die schil die ik dan ' op de bodem' raak kon nog wel eens de cirkel zijn die sin x = 1 beschrijft en volledig omvat en omdat ik daar ben en er volledig mee resoneer, ben ik dan, daar ook zelf sin x = 1 in een volledig kloppend stelsel.)

Zie ik iets echt moois en toepasselijks en verbindt ik me er energetisch aan, word ik er enthousiast van, dan brengt het mijn energiestroom weer in een versnelling..... dan trekt de massa weer en ben ik al snel weer terug aan het plafond. Weer een oorsprong gemaakt, veilig geland op aarde.

Dat heeft dan ook wel weer zijn charme, ook al vraag ik me wel dagelijks af waarom die andere dansers aan het plafond zo zelden hetzelfde type sprong maken. Tja, een keer per dag doet iedereen het in zijn slaap! En dan keren ze vervolgens bij terugkeer aan het plafond eerst de inhoud van hun broekzakken binnenste buiten voordat ze weer verder gaan met de dans van de dag.

Levensvreugde? Sterrenstof? Nieuwe zienswijzen gebaseerd op wat we al lang geleden (waarschijnlijk voor een goede reden, ook al weten we dat niet meer) hebben laten vallen!?

Brrrr, nee, dat kriebelt, dat verstoort de dynamiek van het stil willen staan! Weg ermee.

Tja. Ik snap het dus wel, maar ik snap het ook helemaal niet.

Wat denk jij er Z11 van?

Waar zit jouw plafond? Waar is het van gemaakt?

Laat jij je erdoor van de wijs brengen, limiteren en beperken?
Laat jij je er iets over wijsmaken?
Richt jij je op het plafond, of heeft de vloer en alle atmosfeer die ertussen zit ook zo zijn charmes?